صفنة
(
safnat
) ا . ع . ميز . و سفره . و شش مانندى كه در وقت بانگ و مستى از دهان شتر برآيد . و توبرهء شبان و شتربان كه زاد و اسباب خود را در وى نهد و صفن (
sofn
) .
صفو
(
safv
) ا . ع . روشنى خلاف كدر و تيرگى . و خالص و برگزيدهء از هر چيز .
صفو
(
safv
) و (
sofovv
) م . ع . صفا صفاء و صفوا و صفوا . مر . صفاء .
صفو
(
sofovv
) ا . ع . روشنى خلاف كدر و تيرگى .
صفواء
(
safv '
) و
صفواة
(
safav t
) ا . ع . سنگ سخت تابان . ج : صفوان و صفوان .
صفوات
(
safav t
) ع . ج . صفاة .
صفوان
(
safv n
) ص . ع . يوم صفوان : روز سرد بىابر .
صفوان
(
safv n
) ا . ع . روز دويم از ايام سرما . و از اعلام است .
صفوان
(
safv n
) و (
safav n
) ع . ج .
صفواء و صفواة .
صفوان
(
safv n
) ا . ع . آل صفوان :
نام گروهى از تازيان . مر . صوفة .
صفوة
(
safvat
) و (
sefvat
) و (
sofvat
) ا . ع . صفوة الشيئ : خالص آن چيز و برگزيدهء از آن . و محمد صلى اللّه عليه و آله صفوة اللّه من خلقه . و كذلك صفوة الشيئ و صفوة الشيئ .
صفوت
(
safvat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برگزيدگى . و خلوص و صافى . و صفوت قلب : پاكى دل و آسايش و آرامى خاطر .
صفوت كده
(
safvat - kade
) ا . پ .
خانه . و حجره . و ديوانخانه . و قلب و دل .
صفوح
(
safuh
) ا . ع . جوانمرد بخشنده و عفوكننده . و زن روى گردانندهء بازدارنده .
صفوح
(
sofuh
) م . ع . صفحت الناقة صفوحا ( از باب فتح ) : رفت شير آن ماده شتر و خشك گرديد .
صفور
(
sofur
) م . ع . صفر صفرا و صفورا . مر . صفر .
صفوراء
(
safur '
) و
صفورة
(
safurat
) و
صفورياء
(
safuriy '
) ا . ع . نام دختر شعيب كه در نكاح موسى بود .
صفورية
(
sofuriyyat
) ا . ع . يك نوع گياهى .
صفوف
(
safuf
) ص . ع . ناقة صفوف :
ماده شترى كه چند قدح شير در يك دوشيدن دهد يعنى از كثرت شير صف قدحها بسته شود و يا بهر دو دست خود صف مىبندد بوقت دوشيدن .
صفوف
(
sofuf
) ع . ج . صف .
صفوق
(
safuq
) ا . ع . كوه بلند كه بالا رفتن بر آن مشكل و دشوار باشد . و كمان نرم . و سنگ تابان بلند . ج : صفق . و ماده شترى كه بچهء ناتمام انداخته و بر بچهاى كه سابقا داشت مهربان گشته و آن را شير دهد .
ج : صفائق و صفق .
صفون
(
sofun
) م . ع . صفن الفرس صفونا ( از باب ضرب ) : بر روى سه پاى ايستاد اسب و سرسم چهارم را بر زمين نهاد .
و صفن الرجل : صف بست آن مرد بهر دو پاى خويش . و صفن به الارض : او را بر زمين زد .
صفون
(
sofun
) ص . ع . ج . صافن .
صفوى
(
safavi
) ص . پ . منسوب بشيخ صفى الدين . و پادشاهان صفوى :
سلسلهء صفويه .
صفويه
(
safaviyye
) ص . پ . سلسلهء صفويه : سلسلهاى از پادشاهان ايران از اولاد شيخ صفى الدين اسحق اردبيلى از سادات موسوى كه از سال 905 هجرى تا 1144 پادشاهى كردند . و شمارهء آنان از قرار ذيل ده نفر بود :
شاه اسمعيل اول شاه طهماسب اول شاه اسمعيل دويم شاه سلطان محمد شاه عباس اول شاه صفى شاه عباس دويم شاه سليمان شاه سلطانحسين شاه طهماسب دويم .
صفه
(
soffe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - قسمت بالائين اطاق كه كف آن كمى بلندتر از كف اطاق بود و امرا و بزرگان در آنجا جلوس نمايند . و ايوان و بساره و بوزكند و بهو و پاخره و خرى و خيرى . و اطاق پيشباز .
و سكوى در خانه . و كرسى و چارپايه .
صفى
(
safi
) و (
sofi
) ا . پ . لقب شيخ اسحق اردبيلى پور شيخ امين الدين از سادات موسوى و جد شاه اسمعيل اولين پادشاه از سلسلهء صفويه يعنى شاه اسمعيل بپنج پشت بوى مىرسد به اين ترتيب : شاه اسمعيل پور حيدر ميرزا پور سلطان جنيد پور شيخ ابراهيمپور شيخ خواجه على پور شيخ صدر الدين موسوى پور شيخ صفى الدين اسحق .
صفى
(
safiyy
) ا . ع . دوست خالص . و برگزيدهء از غنيمت كه امام پيش از تقسيم براى خود اختيار كند . و خالص و برگزيدهء از هر چيزى . ج : اصفياء . و ماده شتر بسيار شير . و خرمابن بسيار بار . ج : صفايا . و صفى الله لقب آدام ابو البشر .
صفى
(
sofiyy
) و (
sefiyy
) ع . ج .
صفاة .
صفية
(
safiyyat
) ا . ع . ماده شتر بسيار شير . و خرما بن بسيار بار . ج : صفايا . و صفية :
دخت حيى بن اخطب از زوجات مطهرات آن حضرت صلى اللّه عليه و آله كه از اسيران خيبر حضرت آن را اختيار فرمود .
صفية
(
sofayyat
) ا . ع . اول ايام سرما .