صفاة
(
saf t
) ا . ع . سنگ سخت تابان كه هيچ نروياند . ج : صفوات و صفا و صفاء و اصفاء و صفى و صفى . المثل : ما تندى صفاته يعنى نمىتراود سنگ او .
صفات
(
sef t
) ع . ج . صفة .
صفات
(
sef t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زاب و بيان حالات . و علامت و نشان . و خصلت و خصلتها .
صفاتى
(
saf ti
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - عملى . و عارضى . و ظاهرى و صورى .
و زابى .
صفاتية
(
sef tiyyat
) ا . ع . نام گروهى و طايفهاى .
صفاثية
(
saf siyyat
) ا . ع . نام گروهى .
صفاح
(
sef h
) ا . ع . چيزى شبيه بمسحة كه در رخسار برميآيد و بسبب آن رخسار فراخ مىگردد و آن در اسب مكروه است . و ج .
صفح و صفح . و ج . صفيحة . و ج . صفيح .
صفاح
(
sef h
) م . ع . صافحها صفاها :
زنا كرد با آن زن اعم از اينكه كنيز باشد و يا اصيل .
صفاح
(
soff h
) ا . ع . سنگريزههاى پهنا و دراز . و شتران بزرگ كوهان . ج :
صفاحات و صفافيح . و نام موضعى .
صفاحات
(
soff h t
) ع . ج . صفاح .
صفاحة
(
soff hat
) ا . ع . واحد صفاح يعنى يك سنگريزهء پهنا و دراز .
صفاد
(
sef d
) ا . ع . دوال و يا بند و يا زنجير كه بدان اسير را بندند . ج : اصفاد .
صفار
(
sof r
) ا . ع . مار شكم و كرم شكم . و زرداب شكم . و كنه . و كرمى كه در سم ستور و سپل شتر پيدا شود . و بانگ و فرياد .
صفار
(
sof r
) و (
saf r
) ا . ع . گياه بهمى كه خشك شده باشد .
صفار
(
sof r
) و (
sef r
) ا . ع . آنچه در بن دندان ستور از كاه و جز آن باقى مىماند .
صفار
(
sef r
) ع . ج . صفارة و صفارة .
صفار
(
saff r
) ا . ع . رويگر .
صفآرا
(
saf - r
) ص . پ . كسى كه صف سپاه را فراهم مىكند و آراسته و منظم مىنمايد .
صفآرائى
(
saf - r i
) ا . پ . عمل آنكه صف سپاه را آراسته مىنمايد . و صف آرائى كردن : مرتب كردن و آراسته نمودن صف سپاه را .
صفارة
(
sof rat
) و (
saf rat
) ا . ع .
گياه پژمرده و خشك . ج : صفار .
صفارة
(
saff rat
) ا . ع . كون . و چيزى ميان كاواك از مس و جز آن كه كودكان بدان كبوتران را صفير كنند تا بپرند و نيز خر را صفير زنند تا آب خورد .
صفارى
(
saff ri
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شغل و پيشهء رويگرى .
صفاريان
(
saff riy n
) ا . پ . نام سلسلهاى از پادشاهان كه در سيستان و كرمان و خراسان و فارس و اهواز از سال دويست و هفتاد و نه هجرى تا سال سيصد و نوزده فرمانروائى كردند و شمارهء آنان سه تن بوده : يعقوب و عمرو و طاهر .
صفارية
(
sof riyyat
) ا . ع . يك نوع مرغى از جنس گنجشك .
صفاريت
(
saf rit
) ع . ج . صفريت .
صفاف
(
sefaf
) ا . ع . ج . صف .
صفافيح
(
saf fih
) ع . ج . صفاح .
صفاق
(
sef q
) ا . ع . پوست تنك زير پوستى كه به روى موى رويد . و پوستى كه رودهها را گرد گرفته و يا همهء پوست شكم .
صفاق
(
sef q
) ص . ع . ج . صفيق .
صفاق
(
saff q
) ص . ع . بسيار سفر كننده .
و بسيار تصرف نمايندهء در كار . و بار تجارت .
صفاقة
(
saf qat
) ا . ع . شوخ روئى . و سختگى جامه .
صفاقة
(
saf qat
) م . ع . صفق الوجه صفاقة ( از باب كرم ) : شوخ و بىباك گرديد .
و صفق الثوب : سخت بافت گرديد جامه .
صفاهان
(
sefah n
) ا . پ . شهر پايتخت سابق ايران كه اصفهان نيز گويند .
صفاهانى
(
sef h ni
) ص . پ . منسوب بصفاهان يعنى اصفهانى . و پردهء صفاهانى :
نام نغمهاى از موسيقى كه در آخر شب سرايند .
صفايا
(
saf y
) ع . ج . صفى و صفية .
صفائح
(
saf eh
) ا . ع . چهار استخوان سر . و نام موضعى . و ج . صفيحة . و ج .
صفيح .
صفايح
(
saf yeh
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - لوحهها . و تختهها . و صفحهها .
و سطوح پهن و عريض .
صفائق
(
saf eq
) ع . ج . صفوق . و ج .
صفيقة .
صفائى
(
safai
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پاكى . و سادگى . و رونق . و روشنائى .
صفائىنامه
(
saf i - n me
) ا . پ . نامهء آزادى و عفونامه .
صفاييان
(
saf iy n
) ا . پ . نام طايفهاى در ماوراء النهر .
صف بسته
(
saf - baste
) ص . پ . مردف و آراستهء بطور صف .
صفبندى
(
saf - bandi
) ا . پ . آراستگى و قرار گرفتگى در صف . و صفآرائى .
صفة
(
sefat
) ا . ع . بيان حال مانند علم و سواد . ج : صفات . اما النحويون يريدون بها النعت و هو اسم الفاعل و المفعول كضارب و مضروب او ما يرجع اليها من طريق المعنى كمثل