صريف
(
sarif
) ا . ع . سيم خالص . و منه :
ما انتم ذهبا و لا صريفا و لكن انتم الخزف . و بانگ در . و بانگ دندان شتر .
و آواز چرخ دول . و شير گرم دوشيده . و شاخ خود خشك شدهء از درخت . و ج . صريفة .
صريف
(
sarif
) م . ع . صرفت البكرة صريفا ( از باب ضرب ) : بانگ كرد چرخ دول وقت آب كشيدن .
صريفة
(
sarifat
) ا . ع . شاخهء خشك شدهء از خرما بن . و نان تنك . ج : صرف و صراف و صريف .
صريفون
(
sarifun
) ا . ع . دهى در واسط كه شراب صريفية منسوب بانجا مىباشد .
صريفية
(
sarifiyyat
) ا . ع . شرابى كه از صريفون مىآورند .
صريق
(
sariq
) ع . ج . صريقة .
صريقة
(
sariqat
) ا . ع . نان تنك . ج :
صريق و صرائق و صرق .
صريم
(
sarim
) ا و ص . ع . پارهء جدا از ريگ تودهء بزرگ . و بامداد . و شب تاريك . و پارهاى از شب . ج : اصرام . و چوبى كه بر دهن بزغاله بندند تا شير نمكد .
و زمين سياه سوخته كه هيچ نروياند . و بريدهء از هر چيزى . يق : شيئ صريم اى مجذوذ مقطوع . و افعى صريم : افعى ريگ توده . و جاء صريم سحر يعنى خائب و خاسر برگرديد . قوله تعالى :
فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ
اى احترقت و اسوادت . و بنو صريم : قبيلهاى از تازيان .
صريم
(
soraym
) ا . ع . نام مردى .
صريمة
(
sarimat
) ا . ع . عزيمت بر كارى و نيك دل نهادن بر آن . و پارهاى از ريگ تودهء جدا . و زمين دروده كشت . و پارهاى از شب . و آغاز و يا انجام هر كار . و جائى كه داراى درختان بسيار بود . و صريمة الجدى : نام گياهى .
صصص
(
sasas
) ا . ع . صصص الصبى : حدث كودك و پليدى آن .
صطخر
(
setaxr
) ا . پ . استخر .
صطر
(
satr
) و (
satar
) ا . ع . رستهء از هر چيزى . و خط و نبشته . ج : اصطر و صطور .
صطر
(
satr
) م . ع . نبشتن ( و الفعل من نصر ) .
صطر
(
satar
) ا . ع . بزغالهء يك ساله .
صعاء
(
se '
) ع . ج . صعو . و ج . صعوة .
صعاب
(
se b
) ع . ج . صعب . و ج .
صعبة .
صعاب
(
se b
) ا . ع . نام كوهى ميان يمامه و بحرين . و يوم الصعاب : از روز هاى تازيان است .
صعابيب
(
sa ' bib
) ع . ج . صعبوب .
صعاتر
(
sa ter
) ص . ع . امور صعاتر :
كارهاى سخت و دشوار .
صعادى
(
so diyy
) ص . ع . جمل صعادى : شتر دراز و بلند .
صعادية
(
so diyyat
) ص . ع . ناقة صعادية : ماده شتر دراز و بلند .
صعار
(
se r
) م . ع . صاعر خده مصاعرة و صعارا : كج گردانيد رخسار را از تكبر .
صعار
(
sa ' ' r
) ص . ع . متكبرى كه مردمان را به چشم حقارت نگرد .
صعارير
(
sa rir
) ع . ج . صعرور .
صعاصع
(
sa se '
) ع . ج . صعصع و صعصع .
صعاصع
(
sa se'a
) ا . ع . ذهبوا صعاصع : رفتند پراكنده و پريشان .
صعاف
(
se ' f
) ع . ج . صعف .
صعافقة
(
sa feqat
) و
صعافيق
(
sa fiq
) ع . ج . صعفق و صعفوق و صعفقى .
صعافيق
(
sa fiq
) ا . ع . مردمان ضعيفى كه در جنگ نه شجاعت دارند و نه سلاح و توانائى .
صعاليك
(
sa lik
) ع . ج . صعلوك . و عروة الصعاليك : لقب ابن الورد بدانجهت كه محتاجان را در جائى فراهم آورده بود و هر چه از غنيمت مىيافت بايشان مىخورانيد . و صعاليك العرب : دزدان تازى .
صعاية
(
se yat
) م . ع . صعا الشيئ صعوا و صعاية ( از باب فتح ) : خرد و باريك شد آن چيز .
صعائد
(
sa'a'ed
) ع . ج . صعود .
صعب
(
sa'b
) ا و ص . ع . دشوار . و كار سخت . ج : صعاب . و تند و سركش از مردم و شتر و شير بيشه . و نام مردى . و انذر - تكم صعاب الامور اى مسائل دقيقة غامضة يقع بها فتنة فى العلماء . و صعاب المنطق : اغلوطههاى منطق .
صعب
(
sa'b
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - دشوار و سخت و مشكل . و كار صعب :
كار دشوار .
صعبات
(
sa'b t
) ع . ج . صعبة .
صعبة
(
sa'bat
) ص . ع . تند و سركش .
يق : امراة صعبة و ناقة صعبة . ج :
صعبات و صعاب . و عقبة صعبة : عقبهاى كه عبور از آن سخت و دشوار بود .
صعبر
(
sa'bar
) ا . ع . نام درختى مانا بكنار .
صعبوب
(
so'bub
) ص . ع . دشوار و سخت . ج : صعابيب .
صعبور
(
so'bur
) ص . ع . كوچك سر از مردم و جز آن .
صعت
(
sa't
) ص . ع . ميانه قد . و رجل صعت الربة اى لطيف الجفرة : مرد لطيف كمر و نرم ميان . و قيل جمل صعت الربة و قال بعضهم : عير صعت الربة .