تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1632

مساهمون:

ص١٦٣٢
و رثاء و رثاية . مر . رثاء . و رثيت حديثا عنه رثاية : ياد گرفتم حديث را از وى و به ياد آوردم . و رثى له : رحم كرد بر وى و مهربانى نمود .

رثاية

(
rass yat
) ص . ع . امراة رثاية : زن گريانندهء بر مرده .

رثة

(
resat
) م . ع . ورث اباه و منه ورثا و وراثة و ارثا و رثة . مر . وراثة .

رثة

(
ressat
) ا . ع . ردى و بلايهء از متاع خانه . ج : رثت و رثاث . وزن گول و فرومايه . و ضعيف از مردم .

رثث

(
resas
) ع . ج . رثة .

رثد

(
rasd
) م . ع . رثد المتاع رثدا ( از باب نصر ) : بر هم نهاد رخت را . و نيز رثد : درنگ كردن و انتظار چيزى نمودن . و پهلوى همديگر نهادن متاع و كالا را .

رثد

(
rasad
) ا . ع . ج . رثدة .

رثد

(
rasad
) ص . ع . متاع رثد : رخت بر هم نهاده .

رثد

(
rasad
) م . ع . رثد الماء رثدا ( از باب سمع ) : كدر و تيره رنگ گرديد آب .

رثد

(
resad
) ع . ج . رثد و رثدة .

رثد

(
resd
) و رثدة (
resdat
) ا . ع . جماعت مردم كه مقيم باشند . ج : رثد .

رثدة

(
rasadat
) ا . ع . مردم ضعيف . ج : رثد . يق : تركنا على الماء رثدا كثيرا لا يطيقون تحملا .

رثع

(
rasa '
) ا . ع . حرص و طمع سخت . و ناكسى و فرومايگى .

رثع

(
rasa '
) م . ع . رثع الرجل رثعا ( از باب سمع ) : آزمند و حريص گرديد . آن مرد .

رثع

(
rase '
) ص . ع . سخت حريص و طامع و ناكس و خسيس . ج : رثعون .

رثعات

(
rase t
) ص . ع . ج . رثعة .

رثعة

(
rase'at
) ص . ع . مؤنث رثع زن سخت آزمند و حريص و ناكس و خسيس . ج : رثعات .

رثعون

(
raseuna
) ع . ج . رثع .

رثغ

(
rasaq
) ا . ع . شكستگى زبان كه حرف را را لام و غين و سين را ثا تلفظ كنند ( لغة فى لثغ ) .

رثم

(
rasm
) م . ع . رثم انفه رثما ( از باب ضرب ) : شكست بينى او را و خون آلوده كرد آن را . و كذلك رثم فاه . و نيز رثم : طلا كردن زن بوى خوش بر بينى و آلودن آن ( و الفعل من نصر ) .

رثم

(
rasam
) ا . ع . سپيدى سر بينى اسب و سپيدى كه تا لب پائين اسب رسيده باشد و سپيدى بينى اسب .

رثم

(
rasam
) م . ع . رثم الفرس رثما ( از باب سمع ) : سپيد لب گرديد آن اسب و يا سپيد شد سر بينى آن .

رثم

(
rasem
) ص . ع . اسب سپيد لب و يا سپيد سر بينى .

رثماء

(
rasm '
) ص . ع . مؤنث ارثم . و نعجة رثماء : ميشى كه سر بينى آن سياه و ساير بدنش سپيد باشد .

رثمة

(
rasmat
) ا . ع . رثمة من خبز : كنارهء نان .

رثمة

(
rasmat
) و (
rasamat
) ا . ع . باران نرم ريزه . ج : رثام .

رثمة

(
rosmat
) ا . ع . سپيدى سر بينى اسب و سپيدى بينى اسب و سپيدى كه تا لب پائين آن رسيده باشد .

رثو

(
rasv
) ا . ع . ماست . و شير تازهء با شير ترش مخلوط شده .

رثو

(
rasv
) م . ع . رثا الميت و رثاه رثوا ( از باب نصر ) : ستايش كرد و گريست بر آن مرده . و رثا الحديث : ياد گرفت حديث را و يا به ياد آورد آن را .

رثوثة

(
rosusat
) ا . ع . كهنگى . و پوسيدگى . و بدحالى . و فى هيئته رثوثة اى بذاذة .

رثوثة

(
rosusat
) م . ع . رث رثاثة و رثوثة . مر . رثاثة .

رثوط

(
rosut
) م . ع . رثط فى قعوده رثوطا ( از باب نصر ) : ثابت ماند در نشست خود و پائيد .

رثى

(
rasy
) م . ع . رثيت الميت رثيا و رثاء و رثاية و مرثاة و مرثية . مر . رثاء .

رثى

(
ras
) م . ع . رثى رثى ( از باب سمع ) : مبتلا برثية گرديد . و باز داشت التفات خود را از جهت كلانسالى و يا در دو يا ضعف .

رثيات

(
rasay t
) ا . ع . ج . رثية .

رثية

(
rasyat
) ا . ع . درد در مفاصل و در دستها و در پاها . و آماس دست و پاى ستور . ج : رثيات .

رثية

(
rasyat
) و (
rasiyyat
) ا . ع . گولى . و باز داشتن التفات بجهة كلانسالى و يا درد و يا ضعف .

رثيث

(
rasis
) ص . ع . كهنه و بلايهء از رخت و متاع خانه . ج : رثاث .

رثيث

(
rasis
) ا . ع . خسته و جريح با اندك جان .

رثيد

(
rasid
) ص . ع . متاع بر هم نهاده و پهلو بپهلو نهاده .

رثيم

(
rasim
) ص . ع . شكسته بينى خون آلوده . و شكسته و خون آلوده از هر چيزى .

رثيمة

(
rasimat
) ا . ع . موش .

رثيئة

(
rasi'at
) ا . ع . شير تازه . و شير ترش مخلوط بهم . و ماست . و كم عقلى و گولى . المثل : الرثيئة تفثا الغضب اى تسكنه در حق كسى گويند كه خشم را بيافتن
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1632 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )