اى فت فى عضده : سست بازو و ضعيف گرديد .
رتو
(
rotovv
) م . ع . رتا رتوا و رتوا .
مر . رتو .
رتوء
(
rotu '
) م . ع . رتا العقدة رتوء ( از باب فتح ) : محكم كرد آن گره را . و رتافلانا : خفه كرد فلان را . و رتا بالمكان : آرام گرفت در آنجاى . و رتاه :
بر پاى نمود او را . و ما رتا كبده بطعام :
نخورد طعامى كه رفع كند گرسنگى شكم او را .
و خاص بالكبد . و رتا زيد : برفتار آمد زيد .
رتوب
(
rotub
) م . ع . رتب رتوبا ( از باب نصر ) : ثابت شد و بر جاى ايستاد و حركت نكرد و قرار گرفت . و رتب فلان رتبا و رتوبا : ماند فلان در شهر . و رتب رتوب الكعب : راست ايستاد مانند راست ايستادن كعب . و نيز رتوب : در وادى بودن .
رتوة
(
ratvat
) ا . ع . گام . و درجه .
و جاى بلند از زمين . و اندك ساعت از زمان .
و دعوت . و قطره . يق : ما سقانى رتوة من الماء اى قطرة . و يك تير پرتاب و يا يك ميل و يا منتهاى مد بصر .
رتوت
(
rotut
) ا . ع . ج . رت .
رتوت
(
rotut
) م . ع . رت رتتا و رتوتا . مر . رتت .
رتوع
(
rotu '
) ص . ع . ج . راتع .
رتوع
(
rotu '
) م . ع . رتع رتعا و رتوعا و رتاعا . مر . رتاع .
رتوق
(
rotuq
) ا . ع . عزت . و غلبه .
و شرف .
رته
(
rate
) ا . پ . فندق هندى كه درختى است در هند و ميوهء آن شبيه بفندق و از آن كوچكتر و سياه رنگ و چون اين ميوه را در آب كنند و دست بر آن زنند مانند صابون كف كند و بد آن جامهها ويژه جامههاى ابريشمين شويند .
رتى
(
rott
) ص . ع . زن شكسته زبان و آنكه حرف را را لام و غين و سين را ثا گويد .
رتيبانج
(
ratib naj
) ا . پ . نوعى از خرچنگ دريائى . و يك نوع سنگى كه در دارو - هاى چشم به كار برند .
رتيل
(
rotayl
) ا . پ . - مأخوذ از رتيلاى تازى و بمعنى آن و دلمه و گال نيز گويند .
رتيلا
(
rotayl
) و رتيلاء (
rotayl '
) ا . ع . جانوركى زهردار كه به فارسى دلمه گويند . و گياهى كه شكوفهء آن بشكوفهء سوسن ماند گويند گزيدن رتيلا و عقرب را سود بخشد .
رتيلاوات
(
rotayl v t
) ع . ج . رتيلاء .
رتيم
(
ratim
) ا . ع . رفتار و سير بطئى .
رتيم
(
ratim
) ص . ع . آنكه از خوردن رتم بيهوش شده باشد . ج : رتامى . و رجل رتيم : مرد شكسته بينى .
رتيمة
(
ratimat
) ا . ع . رتمة يعنى رشتهاى كه بر انگشت جهة يادآورى بندند .
ج : رتائم و رتام . و نيز بمعنى رتم مىباشد يعنى دو شاخهء درخت را كه شخص مسافر در وقت سفر بهم مىبندد . مر . رتم .
رث
(
rass
) ا . ع . كهنه و بلايهء از رخت و متاع خانه . و جامهء كهنه . ج : رثاث .
رث
(
rass
) ص . ع . كهنه و پوسيده .
ج : رثاث . و خوار . و بدهيئت . يق : فلان رث الهيئة يعنى فلان بدحال و بدهيئت است .
رثأ
(
ras '
) ا . ع . گولى و كمعقلى .
رثأ
(
ras '
) م . ع . رثا اللبن رثأ ( از باب فتح ) : دوشيد شير را بر ماست و ستبر گرديد . و رثا الميت : ستايش كرد مرده را و گريست بر آن ( لغة فى رثى ) . و رثا رايه :
آميخت راى او را و خلط كرد . و رثا اللبن :
ماست گردانيد شير را . و رثا القوم : رثيئة ساخت براى آن قوم . و رثا غضبه : فرو نشست خشم او . و رثا فلانا : زد فلان را .
و رثا البعير : بيمار رثاة گرديد آن شتر .
و رثا اللبن : ستبر گرديد شير .
رثأ
(
ros '
) ا . ع . سياهى سپيدى آميخته .
رثآء
(
ras ' '
) ص . ع . نعجة رثآء :
ميش سياه بسپيدى آميخته .
رثاء
(
res '
) م . ع . رثيت الميت رثيا و رثاء و رثاية و مرثاة و مرثية ( از باب ضرب ) : گريستم بر آن مرده و ستايش وى نمودم و در آن شعر نظم آوردم . و رثى له :
رحم كرد بر او و مهربانى نمود . و رثى حدثيا عنه رثاية : ياد گرفت حديث را از او و به ياد آورد او را .
رثاءة
(
rass at
) ص . ع . امراة رثاءة :
زن گرياننده بر مرده .
رثاءة
(
ras'at
) ا . ع . بيمارى كه در دوش شتر عارض شود و باعث لنگى آن گردد .
رثاث
(
res s
) ع . ج . رث . و ج . رثة .
و ج . رثيث .
رثاثة
(
ras sat
) ا . ع . كهنگى و پوسيدگى .
و بدحالى . يق : فلان فى هيئة رثاثة اى بذاذة .
رثاثة
(
ras sat
) م . ع . رث الثوب و غيره رثاثة و رثوثة ( از باب ضرب ) :
كهنه و پوسيده گرديد آن جامه و جز آن . و رث هيئت الرجل رثاثة و رثوثة ( از باب ضرب و نصر ) : ضعيف و سست و خوار گرديد آن مرد .
رثام
(
res m
) ع . ج . رثمة و رثمة .
رثان
(
ras n
) ا . ع . باران پياپى كه ما بين آن اندك سكون باشد .
رثاية
(
res yat
) م . ع . رثى رثيا