خوبروئى و خوشنمائى و زيبائى و جمال . و ظرافت و نزاكت . و خوش صورتى . و سپيدى رنگ انسانى و نيكوئى آن .
صباحكنان
(
sabah - kon n
) م ف .
پ . خواهان بامداد نيك از خداى تعالى براى دوستان خود .
صباح نمازى
(
sab h - nam zi
) م ف . پ . بامداد هنگام نماز .
صباحى
(
sob hiyy
) ص . ع . دم صباحى : خون بسيار سرخ .
صباحية
(
sob hiyyat
) ا . ع . سنانهاى پهن و عريض .
صباخ
(
seb x
) ع . ج . صبخة و صبخة .
صبار
(
seb r
) ا . ع . سربند شيشه و مانند آن . و بار درختى ترش . و ج . صبره .
و ج . صبير .
صبار
(
seb r
) م . ع . صابرته على كذا مصابرة و صبارا : امر كردم او را بر صبر و شكيبائى بر اين كار .
صبار
(
sob r
) ا . ع . تمر هندى . و جنون سوداوى .
صبار
(
sabb r
) ا . ع . ام صبار : زمين سنگناك سوخته . و گرما . و آفت و بلا . و سختى و جنك سخت .
صبار
(
sobb r
) ا . ج . تمر هندى .
صبارة
(
sab rat
) م . ع . صبر به صبرا و صبارة ( از باب نصر ) : كفيل و پذيرفتار شد او را . و اصبرنى بر وزن انصرنى يعنى بده مرا پذيرفتار و كفيل . و صبره فلانا : فلان را بوى پذيرفتار داد . و صبر طعامه : انبار گندم خود را .
صباره
(
sab rat
) ا . ع . سرماى زمستان سخت .
صبارة
(
sab rat
) و (
seb rat
) و (
sob rat
) ا . ع . سنگريزهها . و پارهاى از آهن و يا از سنگ .
صبارة
(
sabb rat
) ا . ع . زمين درشت بلند . و سختى و شدت سرما . و صبارة الشتاء : سختى سرماى زمستان .
صباصب
(
sab seb
) ا . ع . ستبر و درشت سخت .
صباغ
(
seb q
) ا . ع . هر نان خورش مايعى مانند سركه . و ج . صبغ . و هر چيز كه بدان رنگ كنند .
صباغ
(
sabb q
) ا . ع . رنگ ساز . و رنگ رز . و دروغگوى كه سخن را رنگ مىدهد و ديگرگون مىسازد . ج : صباغون . الحديث :
اكذب الناس الصباغون .
صباغ
(
sabb q
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رنگ رز و كسى كه شغل وى رنگ كردن پارچه ها باشد . و صباغ اثمار : قمر و ماه .
و صباغ الارض : آفتاب . و صباغ تنگار : ماه و قمر . و صباغ جواهر :
آفتاب . و صباغ فلك : قمر و ماه .
صباغة
(
seb qat
) ا . ع . شغل و پيشهء صباغى و رنگرزى .
صباغون
(
sabb quna
) و
صباغين
(
sabb qina
) ع . ج . صباغ . و دود الصباغين : قرمز دانه .
صباغى
(
sabb qi
) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب بصباغ . و رنگرزى . و شغل و پيشهء رنگرزى .
صباوت
(
seb vat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بچگى و كودكى و طفوليت .
صبايا
(
sab y
) ع . ج . صبية .
صبايا
(
sab y
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دخترها مقابل پسرها .
صبايح
(
sab yeh
) ص . ع . ج . صبيحة .
صبب
(
sabab
) ا . ع . زمين پست و نشيب . و ريزش جوى . و راه در نشيب . و ريگريزان . ج : اصباب .
صبب
(
sabab
) م . ع . صب صببا ( از باب سمع ) : عاشق و شيفته گرديد .
صبة
(
sabbat
) ص . ع . امراة صبة :
زن عاشق .
صبة
(
sobbat
) ا . ع . آنچه ريخته شود از طعام و جز آن . و هر چه بر آن طعام نهند از خوان و مانند آن . و گلهء اسبان و شتران و رمهء گوسپندان . و رمهء گوسپند ما بين ده و چهل . و گلهء شتران كم از صد . و گروه مردم . و پارهاى از شب . يق : مضت صبة من الليل : گذشت پارهاى از شب . و اندك از هر چيزى . و باقى آب و شير در خنوز .
صبث
(
sabs
) م . ع . پاره دوختن پيراهن و رفو كردن آن ( و الفعل من نصر ) .
صبح
(
sabh
) م . ع . صبحه صبحا ( از باب فتح ) : آمد او را در بامداد . و صبح فلان : آشاميد فلان شراب صبوح را .
صبح
(
sobh
) ا . ع . سپيده دم و بامداد و اول روز . ج : اصباح . و ام صبح : مكهء معظمه . و من الصبح : از بامداد و پس از بامداد . و اتيته لصبح خامسة : آمدم او را هنگام بامداد پنج روز .
صبح
(
sobh
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هنگام بامداد و ورارتگاه و اول روز . و صبح اولين و صبح دروغ و صبح كاذب و صبح ملمع نقاب و صبح نخست و صبح نخستين : اولين روشنى پگاه و اولين فجر و پگاه نخستين . و صبح پسين و صبح راست و صبح راست خانه و صبح راست خامه و صبح صادق :
پگاد دويم و فجر دويم يعنى آن وقتى كه روشنى آفتاب در سياهى شب به خوبى آشكارا و هويدا