برگزيده . و روشن . و صاف و ناملوث .
و زلال و بىآميزش و پاكيزه . و يوم صاف : روز سرد صاف بىابر .
صافى
(
s fi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - روشنى . و غير حاجب ماورائى . و صفا . و رونق . و شفافى و زلالى و بىآميزشى و خلوص .
و صداقت . و پارچهاى كه بدان چيزهاى مايع را صاف كنند . و ترش پالا .
صافى
(
s fi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - پاك و بىغش . و سيم صافى : نقرهء پاك بىغش .
صافيات
(
s fiyat
) ع . ج . صافية .
صافية
(
s fiyat
) ص . ع . مؤنث صافى .
صافى درون
(
s fi - darun
) و
صافى دل
(
s fi - del
) و
صافى ضمير
(
s fi - zamir
) ص . پ . پاك درون و پاكدل .
صافىنامه
(
s fi - n me
) ا . پ . تصديق نامه و اجازهنامه .
صاق
(
s q
) ا . ع . لغة فى الساق .
صاقرة
(
s qerat
) ا . ع . بلاى فرود آينده .
صاقع
(
s qe '
) ص . ع . بر سر زننده . و ديگ صاقع : خروس با بانگ . و صه صاقع يعنى خاموش شو اى دروغگوى .
صاقعة
(
s qe'at
) ا . ع . صاعقة .
صاقل
(
s qel
) ص . ع . زداينده . ج :
صقلة .
صاقور
(
s qur
) ا . ع . تبر بزرگ . و كلنگى كه بدان سنگ را بشكنند و ميتين . و زبان .
صاقورة
(
s qurat
) ا . ع . آسمان سيوم . و باطن استخوان كاسهء سركه مشرف بر دماغ است .
صأك
(
sa'ak
) م . ع . صئك الدم صأكا ( از باب سمع ) : بسته شد خون . و صئك فلان : عرق كرد فلان و بوى بدى از خوى آن متصاعد گشت . و صئك به :
چسبيد به آن .
صأكة
(
sa'kat
) ا . ع . بوى چوب تر .
صاكمة
(
sakemat
) ا . ع . سختى و مصيبت . ج : صواكم .
صال
(
s l
) ا . پ . چوبهاى چندى بهم پيوسته كه در روى آب اندازند و به روى آنها بار و چيز ديگر حمل كنند . و هر چيز كه در روى آب روان حركت كند .
صال
(
s l
) م . ع . صال على قرنه صولا و صالا و صيالا و صؤلا و صولانا و صصالة ( از باب نصر ) : حمله كرد بر حريف خود و زيادتى نمود . وصال الفحل على الابل : كشت آن فحل شتر را . مر .
صول .
صال
(
s ll
) ا . ع . سخت و بزرگ قطره كه زمين شكافته گردد از وى .
صالب
(
s leb
) ا . ع . استخوان پشت از دوش تا بن سرين . ج : اصلاب .
صالب
(
s leb
) ص . ع . ضد نافض . يق :
حمى صالب : تب گرم كه لرز نداشته باشد .
صآلة
(
sa'alat
) م . ع . صؤل البعير صآلة ( از باب كرم ) : اذا و اثب الناس او صار يقتل الناس و يعدو عليهم : حمله كرد آن شتر بر مردم و خواست كه بكشد مردم را و دويد بجانب ايشان .
صألة
(
saalat
) ا . ع . حمله .
صالة
(
s llat
) ا . ع . بلا و سختى .
صالح
(
s leh
) ا . ع . نام پيغمبرى كه مبعوث بر قوم ثمود بود .
صالح
(
s leh
) ص . ع . نيك . و نيكو كار . ج . صالحون و صلحاء . و داراى صلاحيت .
صالح
(
s leh
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - نيكو كار و عادل . و قابل و مناسب و سزاوار و شايسته . و نافع و مفيد . و با ديانت و راستى و با عصمت و پاكى و مرد با وقار و آرامى و ثبات .
صالحات
(
s leh t
) ع . ج . صالحة .
صالحات
(
s leh t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كارهاى نيك . و صالحات باقيات : كارهاى نيكى كه پيوسته باقى و بر قرار باشد .
صالحة
(
s lehat
) ص . ع . مؤنث صالح :
زن نيكو كار و نيك . ج : صالحات .
صالحون
(
s lehuna
) ع . ج . صالح .
صالحية
(
s lehiyyat
) ا . ع . نام چند قريه . و نام گروهى از زيديه منسوب بحسن ابن صالح ثورى همدانى .
صالخ
(
s lex
) ص . ع . جرب صالخ :
گرى كه پوست را ببرد ( لغة فى السين ) .
صالدة
(
s ledat
) ص . ع . ايناب صالدة : دندانهاى ناب با بانگ . ج : صوالد .
صالغ
(
s leq
) ص . ع . گاو و گوسپندى كه دندان شش سالگى افگنده باشد . ج :
صوالغ و صلغ . و مذكر و مونث در آن يكسان است .
صالف
(
s lef
) ا . ع نام كوهى كه تازيان در جاهليت نزد وى سوگند مىخوردندى .
صالى
(
s li
) ص . ع . كسى كه گوشت را در آتش بريان مىكند . ج : صلى .
صأم
(
sa'm
) م . ع . صام الجيش عليهم صأما ( از باب فتح ) : راه نمود آن لشكر را بر ايشان .
صأم
(
sa'am
) م . ع . صئم صأما ( از باب سمع ) : بسيار آبخورد .