م . ع . صبا صبأ و صبوء و صبوءة . مر .
صبا .
صبوان
(
sobv n
) و (
sebv n
) ع .
ج . صبى .
صبوب
(
sobub
) ا . ع . مكانى كه از آن آب و جز آن مىريزد .
صبوة
(
sabvat
) ا . ع . نادانى جوانى و كودكى . و بازى . و تيز جاى شمشير و جز آن و كنار تيز آن . و ج . صبى .
صبوة
(
sabvat
) م . ع . صبا صبوا و صبوة . مر . صبو .
صبوة
(
sabvat
) و (
sobovvat
) م . ع .
صبا صبوة و صبوة و صبوا . مر . صبو .
صبوح
(
sabuh
) ا . ع . بامدادى از شير و شراب و جز آن خلاف غبوق . و ماده شترى كه در بامداد دوشيده شود .
صبوح
(
sabuha
) ا . ع . پگاه . يق :
اتيته صبوح و اتيته ذا صبوح : آمدم او را پگاه .
صبوح
(
sobuh
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - شرابى كه در بامداد خورده شود .
و بامداد و وقت صبح .
صبوحة
(
sabuhat
) ا . ع . ماده شترى كه در بامداد دوشيده شود .
صبوحى
(
sabuhi
) و (
sobuhi
) ا .
پ . - مأخوذ از تازى - شراب بامدادى . و صبوحى كردن : نوشيدن شراب در صبح و هنگام بامداد .
صبوحىكش
(
sobuhi - kac
) ا . پ .
آشامندهء شراب صبوحى .
صبور
(
sabur
) ص . ع . شكيبا ( مذكر و مؤنث در وى يكسان است ) . ح : صبر .
صبور
(
sabur
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - پدرفتار و ژكفر و بردبار و شكيبا و پديرفتار .
صبور
(
sabur
) ا . ع . حليمى كه عاصيان را به عذاب مؤاخذه نكند بلكه ببخشد آنها را و درگرفت آنها شتابى نفرمايد .
صبور
(
sabbur
) ا . ع . ام صبور :
گرما . و زمين سنگناك سوخته . و بلا . و جنگ سخت . و كار سخت . يق : وقع فلان فى ام صبور : درآمد فلان در كار سخت و شديدى .
صبورة
(
saburat
) ص . ع . رجل صبورة : مرد بازداشته شدهء بر قتل .
صبوره
(
sabure
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - حيز و مخنث . و پشت پائى . و پليد .
صبورى
(
saburi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شكيبائى و ژكفرى و بردبارى و تحمل .
صبوغ
(
sobuq
) م . ع . صبغ ضرعها صبوغا ( از باب فتح و نصر ) : پر شير شد و نيكو گرديد رنگ پستان آن . و صبغت عضلته : دراز شد گوشت سخت آن كه ميان پى مىباشد . و صبغ فلانا عند فلان و كذا صبغ فلانا فى عين فلان : اشاره كرد بسوى فلان كه اين همان موضعى است كه قصد آن كرده بودى . و صبغ فلانا بعينه :
اشاره كرد فلان را به چشم خود .
صبى
(
sab
) و (
seb
) م . ع . صبا صبى و صبى و صباء . مر . صباء .
صبى
(
seb
) ا . ع . كودكى و بچگى .
صبى
(
sabi
) ا . پ . سناى مكى و يا عصارهء آن . و يا عصارهء اشنان .
صبى
(
sabi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كودك و طفل .
صبى
(
sabiyy
) ا . ع . كودك . و كودكى كه هنوز از شير باز نشده باشد . و استخوان زير نرمهء گوش . و تيز تر جزء از دم تيز شمشير . و مهتر گرامى . و رئيس قوم . و پشت قدم تا بن انگشتان . و طرف زنخ . ج :
اصبى و اصبية و صبوة و صبية و صبية و صبوان و صبوان و صبيان و صبيان .
و صبى العين : مردمك چشم .
صبى
(
sobayy
) ا . ع . مصغر صبى طفل كوچك .
صبيان
(
soby n
) و (
seby n
) ع . ج .
صبى .
صبيان
(
seby n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اطفال و كودكان .
صبيان
(
seby n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اطفال و كودكان .
صبيب
(
sabib
) ا . ع . عصفر سرخ . و پشك .
و نمى كه بر زمين افتد و بسته گردد . و عرق و خوى . و خون . و درختى مانند سداب و يا سنا .
و آب برگ كنجد . و آب بقم . و چيزى مانند وسمه . و رنگى سرخ . و عصارهء برگ حنا . و آب ريخته . و شهد نيكو . و طرف تيغ .
صبيب
(
sabib
) م . صب الماء بنفسه صبيبا ( از باب ضرب ) : به خودى خود ريخته شد آب .
صبيب
(
sabib
) ص . ع . آب ريخته شده .
صبية
(
sebyat
) و (
sobyat
) ع . ج . صبى
صبية
(
sabiyyat
) ا . ع . مؤنث صبى و كودك مادهء و دختر . ج : صبايا .
صبية
(
sobayyat
) ا . ع . مصغر صبية كودك مادهء كوچك و دخترك .
صبيح
(
sabih
) ص . ع . رجل صبيح :
مرد صاحب جمال . ج : صباح .
صبيح
(
sabih
) ص پ . - مأخوذ از تازى - جميل و خوشگل . و صبيح المنظر :
خوش روى .
صبيحة
(
sabihat
) ص . ع . امراة صبيحة : زن صاحب جمال . ج : صباح و صبايح .
صبيحة
(
sabihat
) ا . ع . بامداد .
صبيخة
(
sabixat
) ا . ع . يك قطعهء از پنبهء محلوج پهن كرده شده . و پر افتادهء از مرغ .