بر خلاف مردمان . يق : شاقه مشاقة و شقاقا اى خالفه و عاداه .
شقاق
(
ceq q
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مخالفت و عدم موافقت و اختلاف و نفاق . و تعرض . و عداوت و مخاصمت . و بغى و نافرمانى . و گناهگارى . و ترك و كفتگى كه در رسخ دست و پاى ستور پديد آيد .
شقاق
(
coq q
) ا . ع . كفتگى رسغ ستور .
شقاقل
(
caq qol
) ا . پ . گزر صحرائى و هشفيفل . و جنسى از ماهى ريزه .
شقامدار
(
caq - mad r
) ص . پ .
گستاخ و بىحيا . و بدكار و بدعمل و شرير .
و گروه شقامدار : مردمان بدكار و بدكردار .
شقاوة
(
caq vat
) و (
ceq vat
) ا . ع .
بدبختى ضد سعادت .
شقاوة
(
caq vat
) و (
ceq vat
) م .
ع . شقى شقا و شقاء و شقاوة و شقاوة .
مر . شقا و شقاء .
شقاوت
(
ceq vat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نكبت و خوارى و بدبختى و پريشانى .
و بىادبى و گستاخى . و شرارت . و كينه و دشمنى . و راهزنى و دزدى . و سختدلى و قساوت قلب . و خونريزى .
شقاوى
(
ceq Vi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - بدبخت و بيچاره و مستمند .
شقائق
(
caq eq
) ع . ج . شقيقة . و شقائق النعمان : نوعى از لاله ( واحد و جمع در وى يكسان است ) سميت لحمرتها تشبيها بشقيقة البرق و اضيف الى النعمان بن المنذر لانه حمى ارضا كثر فيها ذلك .
شقايق
(
caq yeq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جنسى از لاله كه شبيه است به گل خشخاش و بتازى شقايق النعمان گويند .
شقب
(
caqb
) و (
ceqb
) ا . ع . مغاك ميان دو كوه . و شكاف كوه . و تنگ جاى از واديها كه مرغان در آن آشيانه گيرند . ج : شقاب و شقوب و شقبة . و جاى پست كه آب در آن ايستد .
شقب
(
ceqb
) و (
caqab
) ا . ع . يك قسم درختى كه بار آن مانند كنار است .
شقبان
(
caqab n
) ا . ع . نام مرغى . و نام دهى .
شقبة
(
caqabat
) ا . ع . واحد شقب يعنى يك درخت شقب .
شقبة
(
ceqabat
) ع . ج . شقب و شقب .
شقة
(
ceqqat
) ا . ع . پارهاى از چوب و تخته . و پارهاى از عصا و جامه و جز آن كه بدرازا شكافته شده باشد . و سفر دور . و پارهاى از هر چيز شكافته شده . و نيمهء چيزى . و نام موضعى .
شقة
(
ceqqat
) و (
coqqat
) ا . ع . بعد و دورى . و ناحيه . و جهتى كه مسافر قصد آن را دارد . و مسافت بعيد . و سفر دور و دراز . و سختى . و قطعهاى از جامهء مستطيل و جامهء پيش شكافته خلاف جبه . ج : شقق و شقق و شقاق .
شقة
(
coqqat
) ا . ع . شقة شاقة :
سختى بسيار سخت . و شقة الباب : نيمهء در .
شقح
(
caqh
) م . ع . شقحه شقحا ( از باب فتح ) : شكست آن را . و شقح الكلب :
برداشت آن سگ پاى را تا بول كند .
شقح
(
caqh
) و (
coqh
) ا . ع . قجا له و شقحا و قجا له و شقحا : زشتى باد بر او .
شقح
(
ceqh
) ا . ع . شقح الكلب : كون سگ و كنج دهان آن . ج : اشقاح الكلاب .
شقحاء
(
caqh '
) ص . ع . رغوة شقحاء :
سرشير كه در سپيدى خالص نباشد .
شقحة
(
caqhat
) ا . ع . فرج ماده سگ .
شقحة
(
caqhat
) و (
coqhat
) ا . ع .
غورهء خرما كه سرخى آن متغير شده باشد .
شقحة
(
coqhat
) ا . ع . پستان ماده سگ .
و سرخى سپيدى آميخته .
شقحطب
(
caqahtab
) ا . ع . قچقار دو شاخ و يا چهار شاخ . ج . شقاحط و شقاطب .
شقحى
(
coqahiyy
) و
شقحية
(
coqahiyyat
) ص . ع . سرخ . يق : حلة شقحية : حلهء سرخ .
شقدار
(
ceq - d r
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - حاكم و محصلى كه از يك قسمت زمينى ماليات جمع مىكند .
شقدار
(
ceq - d r
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - مضطرب كننده .
شقدارى
(
ceq - d ri
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - منصب و خدمت شقدار . و ناپايدارى و بيقرارى . و آشفتگى و پريشانى و سرگردانى .
شقدة
(
ceqdat
) ا . ع . گياهى نيك پر شير .
شقدف
(
coqdof
) ا . ع . نوعى از هودج معمول اهالى حجاز .
شقذ
(
caqz
) م . ع . شقذ شقذا ( از باب ضرب ) : دور شد و دور رفت .
شقذ
(
caqz
) و (
coqz
) ا . ع . ما به شقذ و لا نقذ و ما به شقذ و لا نقذ : نيست او را عيب و خللى .
شقذ
(
caqz
) و (
ceqz
) و (
coqaz
) ا . ع .
بچهء آفتابپرست . ج : شقذان و شقاذى .
شقذ
(
ceqz
) ا . ع . حشرات الارض و هوام . و گرگ . و چوزهء شوات . و چوزهء مرغ سنگخوار .
شقذ
(
caqaz
) ا . ع . ما له شقذ و لا نقذ :
نيست او را چيزى . و نيست او را جنبش و حركتى .