شقذ
(
caqaz
) م . ع . شقذ الرجل شقذا ( از باب سمع ) : چشم زد آن مرد مردم و جز آن را .
شقذ
(
caqez
) ص . ع . كسى كه خواب نكند . و كسى كه مردم و هر چيزى را چشم زند .
شقذ
(
caqez
) ا . ع . گرگ .
شقذاء
(
caqz '
) ا . ع . عقاب سخت گرسنه .
شقذان
(
ceqz n
) ا . ع . حشرات الارض و هوام و جانوران ريزهء زمينى . و جانوران خزنده و گزنده . و چوزههاى شوات . و چوزههاى مرغ سنگخوار . و ج . شقذ و شقذ و شقذ . و ج . شقذان .
شقذان
(
caqaz n
) ا و ص . ع . كسى كه خواب نكند . و كسى كه مردم و هر چيزى را چشم زند . و مرد سخت نگاه كه زودتر چشم زند . و آفتابپرست . ج : شقذان .
شقذان
(
caqaz n
) و (
ceqz n
) ا . ع .
گرگ .
شقذى
(
caqaz
) ا . ع . عقاب سخت گرسنه .
شقر
(
caqr
) ا . ع . كار مهم و دلچسب .
و كار مقصود . ج : شقور . و نام جزيرهاى در اندلس .
شقر
(
coqr
) ص . ع . ج . اشقر و شقراء .
شقر
(
caqar
) م . ع . شقر الرجل و الفرس شقرا ( از باب سمع ) و شقرة ( از باب كرم ) : سرخ سپيد شد آن مرد و آن اسب .
شقر
(
caqer
) ا . ع . لاله و شقايق . ج :
شقران و شقار و شقارى و شقارى .
شقر
(
coqar
) ا . ع . خروس . و دروغ .
شقراء
(
caqr '
) ص . ع . مؤنث اشقر يعنى زن سرخ سپيد . و ماديان سرخ سپيد .
ج : شقر و شفران .
شقراء
(
caqr '
) ا . ع . نام چند اسب .
و نام ماديانى كه خودش و صاحبش هر دو كشته شدند . المثل : اشام من الشقراء .
شقرات
(
caqer t
) ع . ج . شقرة .
شقراق
(
caqr q
) و (
ceqr q
) و (
caqerr q
) و (
ceqerr q
) ا . ع . نام مرغى كوچك با خجكهاى سرخ و سبز و سياه و سپيد و آن را اخيل نيز گويند .
شقران
(
ceqr n
) ا . ع . لاله و شقايق .
شقران
(
coqr n
) ا . ع . لقب يكى از موالى آن حضرت صلى اللّه عليه و آله كه اسم وى صالح بود .
شقران
(
coqr n
) ا و ص . ع . ج . شقر . و ج . اشقر و شقراء .
شقرة
(
coqrat
) ا . ع . سرخى سپيدى آميخته در انسان . و سرخى خالص در اسب .
شقرة
(
coqrat
) م . ع . شقر شقرة و شقرا . مر . شقر .
شقرة
(
caqerat
) ا . ع . شنجرف . و واحد شقر يعنى يك لاله و يك شقايق . و نيز شقرة :
نام پدر قبيلهاى .
شقرديون
(
caqardiyun
) ا . پ - مأخوذ از يونانى - سير صحرائى و موسير كه بتازى حافظ الاجساد گويند .
شقرى
(
ceqr
) ا . ع . نوعى از خرماى نيكو و اعلا . و نام موضعى .
شقرى
(
caqariyy
) ص . ع . منسوب بشقرة كه نام پدر قبيلهايست .
شقشقة
(
caqcaqat
) م . ع . شقشق الفحل شقشقة : بانگ كرد آن شتر نر . و شقشق العصفور : آواز كرد آن گنجشك .
شقشقة
(
ceqceqat
) ا . ع . شش مانندى كه شتر در وقت بانگ و مستى از دهان بيرون آرد و به فارسى دخمه گويند . و ذو شقشقة :
خطيب .
شقشقى
(
ceqceqiyy
) ص . ع . خطاب شقشقى : خطاب بلند .
شقشقية
(
ceqceqiyyat
) ص . ع .
الخطبة الشقشقية : خطبهء منسوب به حضرت امير المؤمنين على بن ابي طالب عليه السلام سميت لقوله عليه السلام لابن عباس لما قال له لو اطردت مقالتك من حيث افضيت يا ابن عباس هيهات تلك شقشقة هدرت ثم قرت .
شقص
(
ceqs
) ا . ع . بهره و نصيب . و انبازى . و پارهاى از زمين . ج : اشقاص .
و پاره و اندك از هر چيزى . و اسب نيكو .
شقع
(
caq '
) م . ع . شقع فى الاناء شقعا ( از باب فتح ) : به دهان برداشت از آوند و خورد آب را . و شقع فلانا بعينه :
چشم زد مر فلان را .
شقف
(
caqaf
) ا . ع . سفال . و سفال شكسته ريزه . ج : شقاف .
شقق
(
caqaq
) ا . پ . دست بر هم زدن با اصول كه صدا از آن بلند شود .
شقق
(
caqaq
) ا . ع . درازى اسب .
شقق
(
ceqaq
) ع . ج . شقة .
شقق
(
coqaq
) و (
ceqaq
) ع . ج .
شقة و شقة .
شقل
(
caql
) م . ع . شقل المراة شقلا ( از باب نصر ) : گائيد آن زن را . و شقل الدينار : وزن كرد آن دينار را و سنجيد .
شقم
(
caqam
) ا . ع . نوعى از خرما .
شقمة
(
caqamat
) ا . ع . واحد شقم يعنى يك دانه خرماى شقم .
شقن
(
caqn
) م . ع . شقن شقنا ( از باب نصر ) : كم كرد .
شقن
(
caqn
) و (
caqen
) ص . ع . شيئ شقن : چيز اندك . و كذا شيئ شقن .
شقوء
(
coqu '
) م . ع . شقأ شقأ و شقوء .
مر . شقأ .
شقوب
(
coqub
) ع . ج . شقب و شقب .