( از باب سمع ) : كفته شد ناخن او .
شكا
(
cok
) ا . پ . شوكا .
شكاء
(
cak '
) ا . ع . بيمارى .
شكاء
(
cek '
) ع . ج . شكوة .
شكاة
(
cak t
) ا . ع . بيمارى . و نكوهش .
و عيب .
شكاة
(
cak t
) م . ع . شكوت فلانا شكوا و شكاة و شكاوة و شكوى ( از باب نصر ) : آگاه كردم فلان را از بدى كه دربارهء من كرده بود و گله نمودم . و شكاه شكوا و شكاة و شكوى : بيمار كرد او را .
شكار
(
cek r
) ا . پ . صيد و نخجير . و يغما و غارت . و غنيمت . و تاراج . و هر حيوان صيد شده و شكاريده . و هر چيز رايگان و بىزحمت بدست آمده . و شكار شدن : گرفتار شدن . و ربوده شدن . و عزم شكار كردن : رفتن براى شكاريدن و نخجير كردن .
شكار
(
cek r
) ص . پ . رباينده . و نخجير كننده و صيد كننده . و جان شكار يعنى ربايندهء دل . و مردم شكار : تعاقب كننده و گرفتار كنندهء مردم .
شكار
(
cek r
) ا . ع . ج . شكر و شكر .
شكارافگن
(
cek r - afgan
) ا و ص . پ .
صياد . و چابك در صيد و نخجير . و شجاع .
شكار آهنج
(
cek r - hanj
) ا . پ .
آلت چوبينى كه بدان صيقل مىكنند و چيزى را جلا مىدهند . و سيخى چوبين مر نانوايان را كه داراى قلاب آهنين مىباشد و بدان نان را از تنور برميگيرند .
شكارباز
(
cek r - b z
) ص . پ . نخجير گير و صياد .
شكاربند
(
cek r - band
) ا . پ .
تركبند و دوال و يا ريسمانى كه بدان شكار را بزين بندند .
شكار جرگه
(
cek r - jarge
) ا . پ .
قسمى از نخجير . مر . جرگه .
شكارجى
(
cek r - ji
) و
شكارچى
(
cek r - ci
) ا . پ . صياد .
شكارستان
(
cek rest n
) ا . پ .
شكارگاه و جائى كه در آن صيد مىكنند .
شكاركنان
(
cek r - kon n
) م ف . پ .
در حالت صيد كردن و شكاريدن .
شكارگاه
(
cek r - g h
) ا . پ . نخجيرگاه و ناحيهاى كه در آن صيد مىكنند و محل صيد .
شكارگر
(
cek r - gar
) و
شكارگير
(
cek r - gir
) ا . پ . صياد .
شكارى
(
cak r
) ع . ج . شكرة .
شكارى
(
cek ri
) ا و ص . پ . هر چيز منسوب و متعلق به شكار و نخجير مانند سگ و باز و اسب و جز آن . و صياد و نخجيرگر .
و طيور گوشتخوار و حيوانات درنده و سبع .
و صيد و نخجير . و سگ شكارى : سگى كه براى صيد كردن آموخته شده باشد و تازى .
شكاريدن
(
cek ridan
) ف م . پ . صيد كردن .
شكاز
(
cakk z
) ا . ع . كسى كه از سخن گفتن با زنان بىآنكه مخالطت و آميزش كند انزال نمايد . و كسى كه در هنگام جماع حدث كند و تغوط نمايد . و كسى كه پيش از ادخال انزال نمايد . و كسى كه چون مست شود بدخوئى و جنگجوئى نمايد و عربده كند .
شكازة
(
cakk zat
) ا . ع . كسى كه چون صورت مليحى بيند در مقابل وى بايستد و با دست استمنا كند و جلق زند .
شكاسة
(
cak sat
) م . ع . شكس شكاسة ( از باب كرم ) : بدخوى و دشوارخوى گرديد .
شكاسه
(
cak se
) ا . پ . خارپشت و سكاسه .
شكاشك
(
cak - cak
) ا . پ . آواز پاى كه در هنگام راه رفتن برآيد .
شكاص
(
cek s
) ا . ع . آنكه دندانهاى وى ناهموار برآمده باشد .
شكاعاة
(
cok ' t
) ا . ع . واحد شكاعى .
مر . شكاعى .
شكاعة
(
cok 'at
) ا . ع . خارى كه پر كند دهان شتر را .
شكاعى
(
cok '
) و (
cak '
) ا . ع .
چرخله كه گياهى است شبيه بباد آورد .
شكاعاة : يكى و يا واحد ندارد و گويند شكاعى واحدة و شكاعى كثيرة و در لاغرى بدين گياه تشبيه كنند و گويند : كانه عود الشكاعى .
ج : شكاعيات .
شكاعيات
(
cok iy t
) ع . ج .
شكاعى .
شكاعيات
(
cok iy ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه يعنى دو بوتهء چرخله .
شكاف
(
cek f
) ا . پ . چاك و رخنه و شق و ترك و درز و شكافتگى و گسستگى و دريدگى . و رخنه و چاك كوه . و غار و مغاره . و كلافهء ابريشم .
شكاف
(
cek f
) ص . پ . شكافنده و رخنه كننده و درنده و منشق كننده و جدا كننده و هميشه بطور تركيب استعمال مىشود مانند : سينه شكاف : چيزى كه سينه را مىدرد و چاك مىزند و ناچخ تيز عمر شكاف يعنى تبرزين تيزى كه رشتهء زندگانى مىدرد .
شكافانيدن
(
cek f nidan
) ف م . پ .
شكافتن فرمودن و چاك زدن كنانيدن .
شكافتگى
(
cek ftagi
) ا . پ . شكستگى .
و رخنه و شكاف .
شكافتن
(
cek ftan
) ف ل و م . پ . پاره كردن . و رخنه كردن و چاك كردن و شق كردن و دريدن . و شكستن . و گسيختن . و خراب