شقوة
(
caqvat
) و (
ceqvat
) ا . ع .
بدبختى . و تنگى .
شقوة
(
caqvat
) و (
ceqvat
) م . ع .
شقى شقا و شقاء و شقوة و شقوة مر . شقا و شقاء .
شقور
(
caqur
) و (
coqur
) ا . ع .
حاجت .
شقور
(
coqur
) ع . ج . شقر .
شقوق
(
coquq
) ع . ج . شق . يق :
بيد فلان و برجله شقوق يعنى در دست و پاى فلان تركها مىباشد و لا تقل شقاق .
شقوقة
(
caquqat
) ا . ع . نام مرغى .
شقون
(
coqun
) و (
coqunat
) م . ع .
شقنت العطية شقونا و شقونة ( از باب كرم ) : كم شد بخشش و عطا .
شقه
(
caqe
) ا . پ . پينهء دست و پاى آدمى كه از كار كردن و راه رفتن بهم رسد .
شقه
(
coqqe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پاره و قطعهء از پارچه و از كاغذ و جز آن . و پارچهاى كه در سر علم بندند . و فرمان پادشاهى . و مكتوب كه از اشخاص بزرگ باشد .
شقهبند
(
caqe - band
) ا . پ . نوعى از سلاح اسب .
شقى
(
caqy
) م . ع . شقى ناب البعير شقيا ( از باب ضرب ) : برآمد دندان نيش شتر .
شقى
(
caqi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - با شقاوت و قساوت قلب و سخت دل . و فقير و تهيدست . و خوار و ذليل و مستمند و بدبخت و بيچاره . و بدكار و بدكردار و شرير . و گستاخ و بىادب . و دزد . و خونى و كشنده . و راهزن .
شقى
(
caqiyy
) ص . ع . بدبخت ضد سعيد .
ج : اشقياء .
شقية
(
caqqiyyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سختى و صلابت .
شقيح
(
caqih
) ا . ع . ناقه و ناتوان از بيمارى .
و برخاستهء از بيمارى .
شقيح
(
caqih
) ص . ع . قبيح شقيح :
زشت و بد گلى .
شقيذ
(
caqiz
) ص . ع . كسى كه خواب نكند . و كسى كه مردم و هر چيزى را چشم زند .
شقير
(
coqayr
) ا . ع . نوعى از آفتاب پرست و از ملخ .
شقيص
(
caqis
) ا . ع . شريك . و شراكت .
و انباز . و انبازى . و اسب نيكو . و اندك از بسيار . و تعجيل و سرعت . و دويدگى اسب .
و حصه و بهره و نصيب . و هو شقيصى اى شريكى فى شقص من الارض ، او شريك من است در قطعهاى از آن زمين .
شقيط
(
caqit
) ا . ع . سبوى سفالين . و هر آوند سفالين .
شقيظ
(
caqiz
) ا . ع . سفال و خزف .
شقيق
(
caqiq
) ا و ص . ع . چاك شده و نيمه شده يعنى هر چيزى كه دو نيم شود هر نيمه شقيق است مر ديگرى را . يق : هذا شقيق هذا . و برادر : و فلان شقيق فلان :
فلان برادر فلان است كانه شق نسبه من نسبه .
ج : اشقاء . و نيز شقيق : گوسالهء قوت گرفته .
و نام آبى . و نام شمشيرى .
شقيقة
(
caqiqat
) ا . ع . شكاف ميان دو كوه كه گياه روياند . و زمين نيكو رويانندهء گياه ميان دو پشتهء ريگ . و شكاف و رخنه .
ج : شقائق . و نيز شقيقة : خواهر مادرى .
و باران فراخ بزرگ قطره . و برقى كه از افق خيزد . و درد نيم سر و نيم روى . و نام گياهى . و نام مرغى . و نام جدهء نعمان بن منذر . و بنو الشقيقة : اخوال نعمان بن منذر .
شقيقة
(
coqayqat
) ا . ع . مصغر شقيقة .
و مؤنث كوچكتر از شقيقة .
شقيقه
(
caqiqe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آن جزء از كنار سركه ميان گوش و پيشانى است .
شقين
(
caqin
) ص . ع . شيئ شقين : چيز اندك .
شك
(
cak
) ا . پ . بلغت زند و پا زند : گمان و ظن و شبهه .
شك
(
cak
) ا . پ . نام مرغى كه عكه نيز گويند .
شك
(
cak
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گمان و ظن و عدم تعين و شبهه و ترديد . و رسوائى .
شك
(
cok
) ا . پ . ارسنيك و سم الفار .
شك
(
cakk
) ا . ع . گمان خلاف يقين .
ج : شكوك . و كفتگى خرد در استخوان . و سم الفار . و زرنيخ .
شك
(
cakk
) م . ع . شك الامر و فيه شكا ( از باب نصر ) : گمان كرد در آن كار و ترديد نمود . و شكه بالرمح : نيزه زد او را و در نيزه كشيد او را . و شك فى السلاح : در سلاح درآمد و پوشيد سلاح را .
و شك البعير : بر چفسيد بازوى آن شتر به پهلوى وى و لنگيد . و شكوا بيوتهم :
خانههاى خود را بر يك طريق ساختند . و شكت الارحام اى اتصلت : بهم پيوستند رحمها . و شككت فلانا و الى فلان شكا ( از باب نصر و يا سمع ) : ميل كردم بسوى او .
شك
(
cekk
) ا . ع . رودهاى كه بدان پشت هر دو برگشتهء كمان را پوشند . و جامهء بالائين .
شك
(
cokk
) ا . ع . جدائى و تفريق . و دشوارى و سختى و محنت . و ج . شكوك .
شكأ
(
cak '
) م . ع . شكأ ناب البعير شكأ ( از باب فتح ) : برآمد دندان نيش آن شتر .
شكأ
(
caka '
) م . ع . شكئ ظفره شكأ