بسيار دور زند . و شعله زاده : شيطان و ابليس .
شعله آشام
(
co'le - c m
) ص . پ .
مشتعل و ملتهب و افروخته .
شعلهافشان
(
co'le - afc n
) ص . پ .
گسترانندهء زبانهء آتش .
شعلهآواز
(
co'le - v z
) ا . پ . آواز بهيجان آورندهء روح . و آتش پارهء گردنده .
شعلهبار
(
co'le - b r
) ص . پ . افشانندهء آتش پاره مانند باران .
شعلهپيشه
(
co'le - pice
) ص . پ . آنكه هماره با آتش پاره بازى مىكند .
شعلهخو
(
co'le - xu
) ص . پ . آتشى .
و آتشخوى و تندخوى .
شعلهخوئى
(
co'le - xui
) ا . پ .
تندخوئى .
شعلهخيز
(
co'le - xiz
) و
شعلهدار
(
co'le - d r
) ص . پ . زبانهدار . و تابدار و نورانى و درخشان .
شعلهرخ
(
co'le - rox
) و
شعلهرو
(
co'le - ru
) ص . پ . تابنده روى .
شعلهزن
(
co'le - zan
) ص . پ . شعله خيز .
شعلهناك
(
co'le - n k
) ص . پ . داراى شعله .
شعلهور
(
co'le - var
) ص . پ . شعلهخيز .
شعم
(
ca'm
) م . ع . شعم بين القوم شعما ( از باب نصر ) : اصلاح كرد ميان قوم .
شعموم
(
co'mum
) ا . ع . دراز بالا و طويل .
شعن
(
caan
) ا . ع . برگ خشك افتادهء از درخت و يا گياه .
شعنبة
(
ca'nabat
) ا . ع . شاخ راست برآمدهء از گوسپند كه سپس پيچ خورده بجانب گوش وى مايل گردد .
شعنلع
(
caanla '
) ص . ع . دراز از مردم و از حيوان .
شعو
(
ca'v
) م . ع . شعا الشعر شعوا ( از باب نصر ) : بر پاى خاست موى بر اندام .
شعواء
(
ca'v '
) ص . ع . غارة شعواء :
غارت متفرق و پريشان . و شجرة شعواء :
درخت پراكنده شاخ .
شعواء
(
ca'v '
) ا . ع . نام ماده شترى .
شعوانة
(
ca'v nat
) ا . ع . موى انبوه .
و دستهء موى . و نام زنى .
شعوب
(
caub
) ا . ع . مرگ .
شعوب
(
coub
) ع . ج . شعب .
شعوبى
(
coubiyy
) ا . ع . كسى كه تازيان را حقير شمارد و آنان را بر ايرانيان و ساير مردمان ترجيح ندهد و فضيلتى براى عرب قائل نباشد .
شعوبية
(
coubiyyat
) ا . ع . گروه شعوبى .
شعودة
(
ca'vadat
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - چابكى و تيزدستى . و شعبده و تردستى .
شعوده
(
co'vade
) ا . پ . شعبده .
شعوذة
(
ca'vazat
) ا . ع . شعوده و شعبده و چابكى دست و تردستى .
شعوذى
(
ca'vaziyy
) ا . ع . بريد و چاپار و پست .
شعور
(
cour
) م . ع . شعر شعرا و شعورا . مر . شعر .
شعور
(
cour
) ا . ع . ج . شعر .
شعور
(
cour
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فهم و دريافت و ادراك و معرفت . و هنر . و دانش . و عقل و خرد . و زيركى و فراست . و ارباب شعور : علما و حكما و دانايان .
شعورة
(
courat
) م . ع . شعر شعرا و شعورة . مر . شعر .
شعوف
(
couf
) ع . ج . شعفة .
شعول
(
coul
) ع . ج . شعلة .
شعى
(
co
) ا . ع . موى ژوليدهء برهم پيچيده در سر .
شعيا
(
ca'y
) ا . ع . نام پيغمبرى از بنى اسرائيل كه اشعيا نيز گويند .
شعيب
(
caib
) ا . ع . توشهدان . و توشه دان از چرم دوخته و يا توشهدان از دو طرف بريده . و مشك كهنه . ج : شعب .
شعيب
(
coayb
) ا . ع . نام پيغمبرى كه پدر زن موسى بود و نام اصليش اوثيرن و به فارسى يوبب گويند .
شعيبية
(
coaybiyyat
) ا . ع . نام گروهى از تازيان .
شعير
(
cair
) ا . ع . جو . و يار و مصاحب .
شعيراء
(
coayr '
) ا . ع . يك نوع درختى .
شعيرة
(
cairat
) ا . ع . واحد شعير يعنى يك دانه جو . و نيز شعيرة : قربانى حج . و آنچه به روى از براى حج نشانى باشد . و اصل عبادت حج . و اعلام حج و افعال آن . ج : شعائر .
و نيز شعيرة : دنبالهء كارد و شمشير و جز آن كه از سيم و يا آهن و مانند آن جهة استوارى دسته بر شكل جو سازند .
شعيرة
(
coayrat
) ا . ع . مصغر شعر يعنى موى خرد .
شعيع
(
cai '
) ا . ع . گردون و اراده .
شعيفات
(
coayf t
) ا . ع . گيسوهاى خرد .
المثل : ما على راسه الاشعيفات : يعنى نيست بر سر او مگر موى چند از گيسو .
دربارهء مفلس بىچيز گويند .
شعيل
(
cail
) ا . ع . ج . شعيلة .
شعيل
(
cail
) ص . ع . اسبى كه در دم وى سپيدى بود .
شعيلة
(
cailat
) ا . ع . آتش سوزان در پليته . و پليتهء سوزان . ج : شعيل و شعل
شغ
(
caq
) و (
coq
) ا . پ . شاخه و شاخ درخت . و شاخ گاو . و شاخ آهو . و پيالهء