شغميم
(
ceqmim
) ص . ع . دراز نيكو صورت مليح .
شغن
(
coqan
) ع . ج . شغنة .
شغنب
(
caqnab
) ا . ع . شاخ تر و تازه .
شغنة
(
coqnat
) ا . ع . پشتواره از طعام و جز آن . و شاخ تر و تازه . ج : شغن .
شغنوب
(
coqnub
) ا . ع . شاخ تر و تازه .
شغو
(
caqv
) م . ع . شغا شغوا و شغا .
مر . شغا .
شغو
(
coqv
) ع . ج . اشغى . و ج . شغواء .
شغواء
(
caqv '
) ا و ص . ع . عقاب . و مؤنث اشغى . يق : امراة شغواء : زن ناهموار دراز دندان . ج : شغو .
شغوت
(
cequt
) ا . پ . شفوت .
شغودن
(
coqudan
) ف ل . پ . شغيدن .
شغور
(
caqur
) ا . ع . شتر مادهء دراز كه چون خواهند به روى سوار شوند پاى خود را بردارد .
شغور
(
coqur
) م . ع . شغر شغرا و شغورا . مر . شغر .
شغور
(
coqur
) ا . پ . پوست گاو . و شاخ گاو . و شغال . و شغار و راسو . و حرام و هر چيز كه در شرع از آن نهى كرده باشند ضد شغاد . و قدرى . و برخى .
شغوش
(
caquc
) و (
coquc
) و
شغوشى
(
caquciyy
) ا . ع . گندم بلايهء آميخته با شيلم .
شغول
(
coqul
) ع . ج . شغل و شغل و شغل و شغل .
شغه
(
caqe
) ا . پ . شاخهء درخت . و قرن و شاخ جانوران . و پينه و ستبرى كه در دست و پا از كار فرمودن و راه رفتن بسيار بهم رسد .
و آبلهاى كه در دست و پا از كار فرمودن و راه رفتن پديد آيد . و شغه بستن : پديد شدن پينه و آبله در دست و پا .
شغياء
(
caqy '
) ص . ع . امراة شغياء :
زن دندان دراز ناهموار .
شغية
(
caqyat
) ا . ع . ناهموارى دندان .
و چكيدگى بول قطره قطره .
شغيدن
(
caqidan
) ف ل . پ . سخت و ستبر شدن و شغه بستن و آبله پديد گشتن در دست و پا .
شغير
(
ceqqir
) ا . ع . بدخوى .
شغيزة
(
caqizat
) ا . ع . سوزن كلان كه بدان جوال و جز آن دوزند .
شغيل
(
caqil
) ص . ع . با كار و كاردار و مشغول .
شف
(
caf
) ا . پ . شب و ليل . و شاب .
و زاج .
شف
(
caff
) ا . ع . بقيهء روز . الحديث :
لم يبق منها الاشف اى شيئ قليل .
شف
(
caff
) م . ع . شفه الهم شفا ( از باب نصر ) : نزار كرد غم تن او را . و شف الهواء الماء فى الغدير : كم كرد هوا آب را در آن گودال .
شف
(
caff
) و (
ceff
) ا . ع . جامهء تنك كه از وراى آن چيزها ديده شود . ج : شفوف .
و ريح و باد . و فضل و فزونى . و كمى و نقصان .
شف
(
caff
) و (
ceff
) ص . ع . ثوب شف : جامهء شفاف و بسيار تنك و نازك . و كذا ثوب شف .
شف
(
caff
) و (
ceff
) م . ع . شف شفا و شفا و شفة و شفة ( از باب ضرب ) : جنبيد و افزون شد . و سود كرد . و كم گرديد .
شف
(
ceff
) م . ع . شف شفا ( از باب ضرب ) : جنبيد و متحرك شد .
شفا
(
caf
) ا و ص . پ . روا و مشروع و جايز و هر چيز جايز و روا و مشروع .
شفا
(
cef
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تندرستى و بهبودى از مرض . و نام كتابى از شيخ بزرگوار ابو على سينا جامع همهء علوم معقول مانند منطق و حكمت و طب . و دار الشفا : بيمارستان .
شفا
(
cef
) و (
cof
) ا . پ . تركش و تيردان . و جعبه .
شفا
(
caf
) ا . ع . بقيهء هلاك . و كرانهء هر چيز . و گوشه . ج : اشفاء و شفى و شفى .
و اندك . و اندكى . و يقال للرجل عند موته و للقمر عند محاقه ما بقى منه الاشفا و كذلك للشمس عند غروبها . و شفاجرف :
كنارهء وادى و آبگير و تالاب . و شفا الدنيا :
آخر دنيا . و على شفاحفرة من النار :
بر كنار گودال آتش .
شفا
(
caf
) م . ع . شفيت الشمس شفا ( از باب سمع ) : فروشد آفتاب .
شفاء
(
cef '
) ا . ع . دوا . ج : اشفية . و ج ج : اشافى . و تندرستى . و دار الشفاء :
بيمارستان .
شفاء
(
cef '
) م . ع . شفاه شفاء ( از باب ضرب ) : تندرستى داد او را . و تندرستى خواست براى او . و دوا كرد او را . و شفت الشمس : فروشد آفتاب .
شفابخش
(
cef - baxc
) ص . پ . داروئى كه تندرستى آورد . و نافع و سودمند و شفا دهنده .
شفاخانه
(
cef - x ne
) ا . پ . بيمارستان .
شفاد
(
cef d
) ا . پ . روا و مشروع .
و شفا .
شفا دارو
(
cef - d ru
) ا . پ . پادزهر و داروى شفا .
شفار
(
cef r
) ع . ج . شفرة .
شفارة
(
caf rat
) م . ع . شفرت المراة شفارة ( از باب سمع ) : اندك شهوت گرديد آن زن . و نزديك شد شهوت او .
شفارج
(
cof rej
) ا . ع . - مأخوذ از پيشيارهء فارسى - خوانچه و طبقى كه تنقلات