را . و سر برداشته بر زمين زدن شتر نر ماده را .
شغر
(
caqr
) ا . ع . دورى . و گشادگى . و جدائى . و تقسيم .
شغر
(
coqr
) ا . پ . خارپشت . و شغار و راسو .
شغر
(
caqar
) ا . پ . چغر و سختى و ستبرى كه در پوست دست و اندام بسبب كار كردن و كار فرمودن پيدا شود . و آبلهاى كه در پا بسبب راه رفتن و در دست از جهة كار فرمودن بروز كند .
شغر
(
coqor
) ا . پ . خارپشت .
شغربة
(
caqrabat
) م . ع . شغرب شغربة : پاى خود را بر پاى حريف پيچيده بر زمين افگند آن را چنان كه در بند كشتىگيرى معمول است .
شغر بغر
(
caqara - baqara
) و (
ceqara - beqara
) ا . ع . تفرقوا شغر بغر : پراكنده و متفرق شدند به همه جا . و هما اسمان جعلا اسما واحدا و بنيا على الفتح .
شغربية
(
caqrabiyyat
) ا . ع . نوعى از بند كشتىگيران . مر . شغربة .
شغرنة
(
caqranat
) م . ع . شغرن شغرنة : پاى پيچيده افگند حريف را .
شغرور
(
coqrur
) ا . ع . نام گياهى .
شغرى
(
caqr
) ا . ع . سنگى نزديك مكه كه از آن بر ستور سوار شوند . و سنگى كه سگان بر وى شاشند .
شغز
(
caqz
) م . ع . شغز شغزا ( از باب فتح ) : گردنكشى كرد و زيادتى نمود .
و شغزبين القوم : برآغالانيد ميان آن قوم .
شغزب
(
caqzab
) ا . ع . نام كشتىگيرى معروف . و مرد سخت گوشت نيك توانا .
شغزبة
(
caqzabat
) م . ع . شغزبه شغزبة : ببند شغزبية بر زمين زد حريف را و سخت گرفت آن را . و پاى در پيچيد در كشتى .
شغزبى
(
caqzab
) ا . ع . بند كشتىگيرى شغزب .
شغزبى
(
caqzabiyy
) ا . ع . سخت از هر چيزى . و آبخور مايل از راه و كج از آن .
شغزبية
(
caqzabiyyat
) ا . ع . بند كشتى گيرى شغزب .
شغزى
(
caqz
) ا . ع . حجر الشغزى :
سنگ شغرى نزديك مكه كه از آن بر ستور سوار شوند .
شغش
(
caqc
) و (
caqac
) ا . ع . قسمى از گندم بد و بلايه .
شغشغة
(
caqcaqat
) ا . ع . جنبش نيزه در مطعون . و سپوختن نيزه و نشاندن آن . و نوعى از بانگ شتر . و كم خوردن آب و مانند آن . و تيره كردن چاه را . و تعجيل و شتابى . و پرنا كردن آوند و جز آن را از آب . و باز گردانيدن سوار لگام را در دهن اسب جهة تاديب . و گردون و اراره .
شغف
(
caqf
) م . ع . شغف الهوى قلبه شغفا ( از باب فتح ) : رسيد دوستى مر غلاف دل او را . و شغف فلانا المال :
آراسته شد آن مال از براى فلان پس دوست داشت آن را . و شغفه المرض : رسيد بيمارى پردهء دل او را . و قرى قوله تعالى :
قَدْ شَغَفَها حُبًّا
اى دخل حبه تحت شغافه :
فراگرفت وى را دوستى او .
شغف
(
caqf
) و (
caqaf
) ا . ع . در آمد نگاه بلغم . و دانهء دل . و غلاف دل . و خون دل . و درون دل . و اصل گناه . و گناه اصلى .
شغف
(
caqaf
) ا . ع . پوست درخت غاف .
و نام موضعى در عمان .
شغف
(
caqaf
) م . ع . شغفه شغفا ( از باب سمع ) : بغلاف دل او آويخته شد .
شغفر
(
caqfar
) ا . ع . زن خوب روى .
و بدون الف و لام نام زنى .
شغك
(
caqak
) ص . پ . جلف . و ابله و نادان .
شغل
(
caql
) ا . ع . ج . شغلة .
شغل
(
caql
) و (
coql
) م . ع . شغله شغلا و شغلا ( از باب فتح ) : در كار داشت او را . و شغل به ( مجهولا ) : بكارى وا داشته شد .
شغل
(
caql
) و (
coql
) و (
caqal
) و (
coqol
) ا . ع . كار ضد فراغ . و ناپروائى .
ج : اشغال و شغول . و شغل شاغل در مبالغه گويند . و شغل القرآن : عمل بموجبات قرآن از اقامهء فرائض آن و اجتناب از مناهى آن .
شغل
(
coql
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كار و كسب و پيشه و صنعت و بياوار و فيار و فياوار و فياور و فيدار . و كارگرى و عمل .
و كار و بار . و منصب . و خدمت .
شغل
(
caqel
) ص . ع . با كار و كاردار و مشغول .
شغلة
(
caqlat
) ا . ع . خرمن و خرمنگاه .
ج : شغل . الحديث : ان عليا عليه السلام خطب الناس بعد الحكمين على شغلة اى على بيدر .
شغم
(
caqem
) ص . ع . آزمند و حريص .
شغموم
(
coqmum
) ص . ع . دراز نيكو صورت . يق : رجل شغموم و امراة شغموم و جمل شغموم و ناقة شغموم ج : شغاميم .
شغمومة
(
coqmumat
) ص . ع . دراز نيكو صورت . يق امراة شغمومة و ناقة شغمومة .