كمان . و پوست پارهء دراز . ج : شطائب .
شطيبة
(
catibat
) ص . ع . ناقة شطيبة :
ماده شتر بىشير و باريك .
شطير
(
catir
) ا و ص . ع . نيمهء چيزى . و دور . و غريب .
شطير
(
cettir
) ص . ع . دور و غريب .
شطيط
(
catit
) م . ع . شط عليه فى حكمه شطيطا ( از باب ضرب ) : جور كرد بر وى در حكم .
شظ
(
cazz
) ا . ع . بقيهء روز .
شظ
(
cazz
) م . ع . شظه الامر شظا ( از باب نصر ) : دشوار آمد او را كار و در مشقت انداخت وى را آن كار . و شظ القوم :
متفرق و پريشان ساخت آن گروه را و راند آن گروه را . و شظ الرجل : ستيخ كرد آن مرد نرهء خود را . و شظ الوعاء : شظاظ كرد در گوشهء جوال . و گوشه بست جوال را .
شظاظ
(
caz z
) و (
cez z
) ا . ع .
پراكندگى و پريشانى . و قولهم : طاروا شظاظا : رفتند پريشان و متفرق .
شظاظ
(
cez z
) ا . ع . چوبك گوشهء جوال . ج : اشظة . و نام دزدى معروف .
المثل : اسرق من شظاظ .
شظاف
(
caz f
) ا . ع . تنگى و سختى . و تنگى زيست و سختى آن . و جاى خشن .
شظاف
(
cez f
) ا . ع . دورى . و ج .
شظف .
شظافة
(
caz fat
) م . ع . شظف شظافة ( از باب كرم و سمع ) : خشك شد و نيك پژمرده گرديد درخت .
شظايا
(
caz y
) ا . ع . سرهاى اضلاع سفلى كه شبيه بغضروفاند . و ج . شظية .
شظف
(
cazf
) م . ع . منع كردن و بازداشتن .
و كفتگى عصا بدرازا . و كشيدن هر دو خايهء قچقا را و گذاشتن آن دو را در ميان دو چوب و محكم بستن تا پژمرده گردند و بيفتند ( و الفعل من نصر ) .
شظف
(
cezf
) ا . ع . نان خشك . و چوبكى مانند ميخ . ج : شظفة .
شظف
(
cazaf
) ا . ع . تنگى . و سختى . و و بدى . و تنگى زيست و سختى زيست . و جاى خشن . ج : شظاف .
شظف
(
cazaf
) م . ع . شظف شظفا ( از باب سمع ) : بد زندگانى گرديد و تنگ زيست شد . و شظف السهم : در آمد تير در پوست و گوشت .
شظف
(
cazef
) ص . ع . تنگ عيش بد زندگانى . و بدخوى و سخت عربده جوى . و بعير شظف الخلاط : شتر نيك آميزندهء بشتران .
شظف
(
cozof
) ص . ع . بدخوى و بدخلق .
و بدكار . و تند جنگجو .
شظفة
(
cazefat
) ص . ع . ارض شظفة :
زمين درشت .
شظفة
(
cezafat
) ع . ج . شظف .
شظو
(
cazv
) ا . ع . جانب و ناحيه .
شظى
(
caz
) ا . ع . استخوان كوچكى كه به زانو و يا ببازو و يا بجاى باريك از ساق و ذراع ستور پيوسته . و پى ذراع . و پيروان قوم . و داخل شوندگان بر قوم بسوگند . و كرد زمين زراعت يكى پس از ديگرى تا به آخر كشت .
شظى
(
caz
) م . ع . شظى الفرس شظى ( از باب سمع ) : لنگيد آن اسب از لغزيدن استخوان شظاى آن . و شظى الميت : منتفخ شد آن مرده و در و اشد هر دو دست و پاى آن . و نيز شظى : انشقاق عصب و پى .
شظى
(
caziyy
) ا . ع . آماس لاشهء مردار .
و نام موضعى .
شظى
(
caziyy
) و (
ceziyy
) ع . ج .
شظية .
شظيات
(
caziyy t
) ع . ج . شظية .
شظية
(
cezyat
) و (
caziyyat
) ا . ع .
تخته سنگ بيرون جستهء از كوه .
شظية
(
caziyyat
) ا . ع . كمان . و استخوان ساق . و پارهاى از عصا . و پارهء از هر چيزى . ج : شظايا و شظيات و شظى و شظى .
شظيظ
(
caziz
) ص . ع . چوب شكافته شده . و جوال بسته .
شظيف
(
cazif
) ص . ع . درخت خشك شدهء از بىآبى و سخت پژمرده .
شع
(
ca ' '
) ا . ع . پراكنده و متفرق از هر چيزى . و گردون و اراده .
شع
(
ca ' '
) م . ع . شع البعير بوله شعا و شعاعا ( از باب نصر ) : پراكنده كرد آن شتر بول خود را . و شع الغارة عليهم : ريخت غارت را بر ايشان . و شع البول شعا و شعيعا ( از باب ضرب ) :
پراكنده شد بول . و شع القوم : متفرق شدند قوم و پريشان گشتند . و شع فلان :
شتافت فلان و تعجيل كرد .
شع
(
co ' '
) ا . ع . خانهء عنكبوت . و شعاع آفتاب و روشنى آن . ج : اشعة و شعاع .
شعاب
(
ce b
) ا . ع . ج . شعب . و ج .
شعبة .
شعاب
(
ce b
) م . ع . شاعبه مشاعبة و شعابا : دورى كرد آن را . و شاعبت نفسه :
مرد .
شعاب
(
ca ' ' b
) ا . ع . مرمت كنندهء كاسه و كسى كه ظروف شكسته را بند مىزند .
شعابين
(
ca ' bin
) ع . ج . شعبان يعنى ماههاى شعبان .
شعار
(
ca ' r
) ا . ع . درخت درهم پيچيده .