رباق
(
reb q
) ع . ج . ربقة .
ربالة
(
rab lat
) ا . ع . بسيارى گوشت .
ربان
(
robb n
) ا . ع . مهتر كشتيبانان .
ج : ربابنة . و كرانهء بزرگ از كوه اجا .
ربان
(
robb n
) و (
rabb n
) ا . ع .
همگى و تمام . و اول هر چيزى . و جماعت .
و اخذه بربانه : گرفت همهء آن چيز و يا اول آن چيز را . و كذلك اخذه بربانه ( بالفتح ) .
ربانة
(
reb nat
) ا . ع . مملكت .
يق : طالت ربانته .
ربانى
(
rabb ni
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب برب . و عالم ربانى :
دانشمند راسخ در علم و دين .
ربانى
(
rabb niyy
) ا . ع . مرد خدائى متعبد عارف باللّه منسوب برب . و دانشمند راسخ در علم و دين و دانشمند با عمل . و آنكه بعلم خود خداى طلبد . ج : ربانيون .
ربانى
(
robb niyy
) ا . ع . مهتر كشتيبانان .
ربانيدن
(
rob nidan
) م ف . پ . ربودن كنانيدن و غارت و تاراج كردن فرمودن .
ربانيون
(
rabb niyyuna
) ع . ج .
ربانى .
رباوة
(
rab vat
) و (
reb vat
) و (
rob vat
) ا . ع . كوه . و كوهچه و كوه كوچك . و تپه .
رباه
(
rob h
) ا . پ . روباه .
ربايا
(
rab y
) ع . ج . ربيئة .
ربائب
(
rab eb
) ع . ج . ربيبة .
ربائث
(
rab es
) ع . ج . ربيثد . و ج .
ربيثى (
rebbis
) .
ربايندگى
(
rob yandagi
) ا . پ .
دزدى و سرقت . و اخذ و گرفتگى .
رباينده
(
oroab yande ]
) افا . پ . دزد و غارتگر .
ربائى
(
rob i
) ص . پ . غارت كننده و هميشه بطور تركيب استعمال مىشود .
رباييدن
(
rob yidan
) ف م . پ . ربودن و گرفتن كنانيدن . و دزديدن كنانيدن . و غارت كردن . و گرفتن و اخذ كردن و ربودن .
ربب
(
rabab
) ا . ع . آب بسيار و گوارا .
ربب
(
rebab
) ا . ع . ج . ربة .
ربب
(
robab
) ا . ع . ج . ربة .
ربة
(
robat
) ا . ع . ده هزار درهم .
ربة
(
rabbat
) ا . ع . مونث رب . و سيده و خاتون . و زنى كه مالك چيزى باشد . ج :
ربات . و نام كعبه در جاهليت . مر . مذحج .
ولادت . و خانهء بزرگ و كلان . ج : رباب .
ربة
(
rebbat
) ا . ع . يك نوع گياهى . و درخت خرنوب . و جماعت بسيار . ج : ربب و رباب و اربة . و ماه جمادى دوم . و ماه ذىقعده .
ربة
(
rebbat
) و (
robbat
) ا . ع . ده هزار . ج : ربب و رباب .
ربة
(
robbat
) ا . ع . فراخى زندگانى و فراخى عيش . و شيره و هى اخص من الرب .
ربت
(
rabt
) م . ع . ربته ربتا ( از باب نصر ) : پرورد آن را .
ربت
(
rabat
) م . ع . ربت ربتا ( از باب سمع ) : بسته شد سخن و يا عام است .
ربت
(
robbata
) و (
robata
) و (
rabbata
) و (
rabata
) ع . مانند رب حرف جار و يا كلمهء تقليل و يا تكثير . مر . ربما . و بمعنى شايد و گاهگاه و بسا و بعضى اوقات و اغلب و اكثر .
ربتما
(
robbatam
) و (
robatam
) و (
rabbatam
) و (
rabatam
) ع .
حرف جار و يا كلمهء تقليل و يا تكثير مانند ربت و جز آن .
ربث
(
rabs
) م . ع . ربثه عن الحاجة ربثا و ربيثى ( از باب نصر ) : بازداشت آن را از حاجت خود .
ربج
(
rabj
) ا . ع . پول خرد و سبك .
ربح
(
rebh
) و (
rabah
) ا . ع . سود و منفعت . ج ارباح .
ربح
(
rebh
) و (
rabah
) م . ع . ربح فى تجارته ربحا ( از باب حسب ) و ربحا و رباحا ( از باب سمع ) : سود برد در داد و ستد خود . و ربحت تجارته :
سود كرد داد و ستد او .
ربح
(
rabah
) ا . ع . اسبان و شترانى كه براى فروختن از شهرى بشهرى برند . و بچهء شتر از مادر جدا شده . ج : رباح . و نيز ربح . ج . رابح .
ربح
(
robah
) ا . ع . شتر بچه . و بزغاله .
و نام مرغى شبيه بكلاغ .
ربحل
(
rebahl
) ص . ع . پر گوشت دراز بالا و تمام اندام و يا بزرگ هيكل از مرد و شتر .
ربحلة
(
rebhalat
) ص . ع . جارية ربحلة : دختر فربه دراز بالا و شگرف اندام .
ربحى
(
rebhi
) ص . پ . هر چيز كه از مرابحه حاصل شود .
ربخ
(
rabx
) م . ع . ربخ ربخا و ربوخا و رباخا . مر . رباخ .
ربخ
(
rabax
) م . ع . ربخت الابل فى الرمل ربخا ( از باب سمع ) : سخت شد بر آن شتران رفتن در ريك . و ربخت المراة ربخا . مر . رباخ .
ربد
(
rabd
) م . ع . ربد بالمكان ربدا ( از باب ضرب ) و ربودا ( از باب نصر ) : اقامت كرد در آنجاى . و ربده ربدا ( از باب ضرب ) : حبس نمود آن را و بازداشت .
ربد
(
rabd
) و (
rabad
) ا . ع . گل تنك .