و منه : هو يعمل ربدا بمكة .
ربد
(
rabd
) ع . ج . اربد و ربداء .
ربد
(
robad
) ا . ع . رنگ و جوهر شمشير و جز آن .
ربداء
(
rabda '
) ص . ع . مؤنث اربد .
و داهية ربداء : بلاى بد . و نعامة ربداء : شتر مرغ مادهء خاكسترگون . و عنز ربداء : بز مادهء سياه كه خجكهاى سرخ داشته باشد . ج : ربد .
ربدة
(
robdat
) ا . ع . خاكسترگونى و تيرگى .
ربذ
(
rabaz
) م . ع . ربذت يده بالقداح ربذا ( از باب سمع ) : سبك شد دست وى در قداح .
ربذ
(
rabaz
) ا . ع . سبك دستى . و ج . ربذة .
ربذ
(
rabez
) ص . ع . سبك پا در رفتار .
و ربذ العنان : تنها گريزنده .
ربذ
(
rebaz
) ع . ج . ربذة .
ربذاء
(
rabz '
) ا . ع . نام زنى . و ابو الربذاء : از كنيههاى تازيان است .
ربذات
(
rabez t
) ع . ج . ربذة . و رجل ذو ربذات : مرد بسيار غلط گوى .
ربذانى
(
rabaz niyy
) ص . ع . بسيار بيهودهگوى . يق رجل ربذانى .
ربذة
(
rebzat
) و (
rabazat
) ا . ع .
پشم پارهاى كه بوى قطران بر شتر مالند . و ركوى كه زرگران پيرايه را بوى مالند تا روشن شود . ج : ربذ و ربذ و رباذ .
ربذة
(
rebzat
) ا . ع . مرد بىچيز . و گروه مردم . و سربند شيشه . و پشم پارهء رنگين كه به گوش و گردن شتر و غير آن آويزند .
و پارچهء زن حايض . و هر پليدى . ج : ربذ و رباذ .
ربذة
(
rabazat
) ا . ع . چابق تازيانه .
و شدت . و نام جائى بر چهار منزل از مدينه كه قبر ابو ذر غفارى رضى اللّه عنه در آنجاست .
و نيز ربذة : پشم رنگينى كه بر گردن شتر بندند .
ج : ربذ .
ربذة
(
rabezat
) ص . ع . لثة ربذة :
بن دندان كم گوشت . ج : ربذات .
ربذى
(
rabaz
) و (
rabaziyy
) ا .
ع . چلهء كمان . و تازيانه .
ربرب
(
rabrab
) ا . ع . گروه گاوان دشتى .
ج : ربارب .
ربرق
(
rabraq
) ا . پ . - مأخوذ از سريانى - تاجريزى و انگورك توزه .
ربرونتن
(
rabrunetan
) ف ل . پ .
بلغت زند مردن مقابل زيستن .
ربزبا
(
rabzab
) ا . پ . بلغت زند خورشيد و آفتاب .
ربس
(
rabs
) م . ع . ربسه بيده ربسا ( از باب نصر ) : زد او را بدست خود . و ربس القربة : پر كرد آن مشك را .
ربس
(
rebs
) ا . ع . سختى و بلا و آسيب .
و بسيارى از مال و جز آن .
ربس
(
rebs
) ا . پ . يك نوع پارچهء پنبئين پست كه از آن لباس سازند .
ربس
(
robs
) ع . ج . ربساء . و جاء فلان بامور ربس اى شدائد .
ربساء
(
rabs '
) ا . ع . بلا و سختى و آفت شديد . ج : ربس .
ربسة
(
rabasat
) ا . ع . زن بد هيأت و چركناك .
ربش
(
rabac
) ا . ع . سپيدى كه بر ناخن نوجوانان برآيد .
ربشاء
(
rabc '
) ص ع . مؤنث اربش .
و ارض ربشاء : زمين بسيار گياه .
ربشة
(
robcat
) ا . ع . اختلاف لون .
ربص
(
rabs
) م . ع . ربص به ربصا ( از باب نصر ) : انتظار آن نمود و چشم داشت نيكى و يا بدى را كه فرود آيد بر او . و بر انتظار داشت او را . و ربصنى امرا : در انتظار انداخت مرا كارى .
ربصة
(
robsat
) ا . ع . گوناگونى رنگ .
و چشم داشت . و مدت انتظار زن در خانهء شوى وقتى كه او را جماع نتواند . يق : اقامت المراة ربصتها فى بيت زوجها فان اتاها و الافرق بينهما .
ربض
(
rabz
) م . ع . ربض فلانا ربضا ( از باب نصر و ضرب ) : جاى داد فلان راويا جاى گرفت بسوى آن . و ربض ربضا و ربوضا و ربضة . مر . ربوض .
ربض
(
rabz
) و (
robz
) و (
rabaz
) و (
roboz
) ا . ع . زن . و مادر . و خواهر .
ربض
(
rebz
) ا . ع . گروه گاوان در جاى باش خود .
ربض
(
robz
) ا . ع . ميانهء چيزى . و بنياد بنا . و هر چه زمين را مس كند از هر چيزى . و دستهاى از درختان خاردار .
ربض
(
roboz
) و (
robz
) ع . ج . ربوض .
ربض
(
rabaz
) ا . ع . روده . و هر چه در شكم باشد سواى دل . و ديوار گرد شهر . و جاى باش گوسپندان . و رسن پالان و آن رسن پالان كه بجانب زمين باشد نه رس بالائين پالان .
و زن مرد . و هر چه بسوى وى جاى گيرند و بدان آسايش يابند از اهل و مال و خانه و جز آن . ج : ارباض . و قوت انسان از شير كه بسنده و رسنده باشد . المثل : منك ربضك ان كان سمارا اى منك اهلك و خدمك و ان كانوا مقصرين و هذا كقولهم انفك منك و ان كان اجدع . و كرانهء چيزى . و كمربند مانند تنگ پالان كه در هر دو تهيگاه ناقه انداخته از هر دو سرينش بگذارنند .
ربض
(
roboz
) ص . ع . رجل ربض :
مرد بازماندهء از حاجات .