شخش
(
coxac
) ا . پ . نام مرغى كوچك و خوش آواز .
شخشاخ
(
caxc x
) ص . ع . انه لشخشاخ بالبول : بلندكننده و دور اندازندهء كميز است .
شخشار
(
caxc r
) ا . پ . نام مرغى كه گرداگرد سرش سپيد است .
شخشانه
(
cax - c ne
) ا . پ . شاخشانه .
شخشانيدن
(
caxc nidan
) ف م . پ .
سبب لغزيدن شدن و لغزيدن فرمودن .
شخشخ
(
caxcax
) ا . پ . زمين سخت .
و قلهء كوه . و كدين گازرى .
شخشخة
(
caxcaxat
) ا . ع . آواز سلاح .
و آواز جامهء نو . و بانگ كاغذ .
شخشخة
(
caxcaxat
) م . ع . كشيدن .
و دراز شدن . و شخشخ ببوله : بآواز آورد كميز را و دراز كرد و دور انداخت .
و شخشخت الناقة : بلند كرد آن ماده شتر سينهء خود را در حالتى كه نشسته بود . و شخشخ السلاح : آواز كرد سلاح . و كذلك القرطاس .
شخشيدن
(
caxcidan
) ف ل و م . پ .
لخشيدن و پاى از زمين جدا شدن . و افتادن .
و لغزيدن . و ساقط شدن و افتادن . و سرافراز گشتن .
شخص
(
caxs
) ا . ع . كالبد مردم و جز آن و تن و بدن . ج : اشخص و شخوص و اشخاص .
شخص
(
caxs
) م . ع . شخص شخصا و شخاصة . مر . شخاصة .
شخص
(
caxs
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آدم و كس و انسان . و فرد . و خود . و هر هيكل سياهى كه از دور پديدار گردد .
شخص
(
caxas
) م . ع . شخص به امر شخصا ( از باب سمع ) : رسيد مر او را امرى كه بىقرار و بىآرام گردانيد او را .
شخصى
(
caxsi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب به شخص .
شخصى
(
caxsi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كسى و يك كسى و كس نامعين و بعضى .
شخصيت
(
caxsiyyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شرافت و رفعت و بزرگوارى و مرتبه و درجه . و ملاطفت . و نجابت .
شخف
(
caxf
) ا . ع . آواز شير وقت دوشيدن .
شخكاسه
(
caxk se
) ا . پ . تگرگ و ژاله .
شخ كمان
(
cax - kam n
) ص . پ .
تيراندازى كه كمان وى بسيار سخت بود .
و پرزور و قوى و باقدرت .
شخل
(
caxl
) ا . پ . صفير و فرياد و بانگ و نعره . و منقار زدن مرغ .
شخل
(
caxl
) ا . ع . دوست . و كودك نوجوان كه با شخص دوستى كند .
شخل
(
caxl
) م . ع . شخل الشراب شخلا ( از باب فتح ) : پالود شراب را .
و شخل الناقة : دوشيد آن ماده شتر را .
شخلى
(
caxli
) ا . پ . سيخ گياه و خار گياه و خار گل . و گياه خاردار .
شخليدن
(
caxlidan
) ف ل و م . پ .
صفير زدن . و دم گرفتن . و ضعيف شدن . و افسردن و پژمردن و پژمرده شدن .
شخم
(
coxm
) ا . پ . شيار . و زمينى كه جهة كشت شيار كرده باشند . و شخم زدن :
شيار كردن .
شخم
(
caxm
) م . ع . شخم الطعام شخما و شخوما ( از باب ضرب و كرم و سمع ) : تباه شد و فاسد گشت آن طعام .
شخم
(
coxom
) ص . ع . كسانى كه بينى آنها انباشته شده است از بوى خوش و يا بوى ناخوش .
شخن
(
caxan
) ص . پ . خراشنده . و خلنده . و مجروحكننده . و چاككننده . و غمگين .
شخنشار
(
caxanc r
) ا . پ . نام مرغى آبى و تيرهگون كه در ميان سر آن سپيدى مىباشد .
شخوتة
(
coxutat
) م . ع . شخت شخوتة ( از باب كرم ) : باريك اندام گرديد .
شخود
(
caxud
) ا . پ . ريش شدهء با ناخن . و خراشى كه با ناخن وارد آمده باشد .
شخودن
(
caxudan
) ف ل و م . پ . آزردن .
و خراشيدن با ناخن . و خراشيدن روى با ناخن .
و خراشيده شدن . و جستن بجانب كسى و حمله آوردن . و فراهم آوردن . و جمع كردن . و فراهم آورده شدن . و تنگ شدن و بىوسعت گشتن .
و در دشوارى و سختى درآمدن .
شخوده
(
caxude
) ص . پ . خراشيده .
و كاويده . و ريش كرده شدهء به ناخن و يا بدندان .
شخوديدن
(
caxudidan
) ف ل و م . پ .
شخودن .
شخوص
(
coxus
) ا . ع . سير و ذهاب .
و ج . شخص .
شخوص
(
coxus
) م . ع . شخص شخوصا ( از باب فتح ) : بلند برآمد . و شخص راسه : برداشت سر خود را . و شخص بصره : واكرد چشم را و وا داشت و بر هم نزد آن را . و بلند كرد نگاه را .
و شخص من بلد الى بلد : از شهرى بشهرى رفت . و شخص الجرح : گشاده شد زخم و ورم گرفت . و شخص السهم :
درگذشت تير از بالاى نشانه . و شخصت عينه : باز ماند چشم او . و شخص النجم : بالا برآمد آن ستاره . و شخصت الكلمة : بلند شد سخن بسوى حنك اعلا و اين حالت گاه از روى خلقت باشد كه وقت حرف زدن سخن شخص بسوى حنك بالائين ارتفاع پذيرد و بر خفض آن نتواند تكلم كند .
و شخص به ( مجهولا ) : امرى رسيد او را