از اسبان . و شحنه : راند آن را و دور كرد .
و شحنت الكلاب : دور راندند سگان شكار را و صيد نكردند و اين معنى از سمع و نصر نيز آيد . و شحن فلانا : ربود فلان را .
شحن
(
cahan
) م . ع . شحن عليه شحنا ( از باب سمع ) : كينهور گرديد با وى ( و از فتح نيز آيد ) .
شحناء
(
cahn '
) ا . ع . دشمنى و نهايت دشمنى و كينه .
شحنائى
(
cahn i
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مباشرت و نظارت در كار و رسيدگى .
شحنة
(
cehnat
) ا . ع . آنقدر از گياه كه ستور را يك روز و يك شب كفايت كند . و آنكه ضبط مدينه و سياست آن را از طرف سلطان بس باشد . و كينه و دشمنى . و گروه اسبان و يا به قدر كفايت از اسبان . يق : بالبلد شحنة من الخيل اى رابطة .
شحنگى
(
cahnagi
) ا . پ . نگهبانى و پاسبانى شهر .
شحنگيه
(
cahnagiyye
) ا . پ .
نايب منابى .
شحنه
(
cahne
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كوتوال و حاكم و كسى كه پادشاه وى را براى ضبط كارها و سياست مردم در شهر نصب كند .
و نگهبان شهر . و عسس و صوبهدار . و نواب و نايب حاكم شهر . و رئيس پوليس . و نايب آنكس كه خراج را فراهم مىآورد . و رسول و پيغام آور . و شحنهء پنجم حصار :
ستارهء مريخ . و شحنهء چهارم و يا شحنهء چهارم حصار و يا شحنهء چهارم كتاب : آن حضرت صلى اللّه عليه و آله . و نيز شحنهء چهارم حصار :
آفتاب و خورشيد . و عيسى . و شحنهء درياى عشق : نيز آن حضرت صلى اللّه عليه و آله . و شحنهء شب : عسس و شبگرد .
و دزد و عيار . و عاشق . و گرفتار . و محبوس .
و شحنهء شب و سحر : آن حضرت صلى اللّه عليه و آله . و عسس . و شبرو . و محافظ شبروان . و شحنهء غوغاى قيامت :
آن حضرت صلى اللّه عليه و آله . و شحنهء نجف : امير مردان و شير يزدان على بن ابي طالب عليه السلام .
شحنه
(
cahne
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شبگرد و پاسبان شب .
شحنه
(
cahane
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كوتوال و پاسبان و محافظ شهر .
شحو
(
cahv
) م . ع . شحا الفم شحوأ فشحافوه ( از باب نصر ) : باز كرد دهان را پس باز شد ( لازم و متعدى ) .
شحواء
(
cahv '
) ا . ع . چاه فراخ .
شحوب
(
cohub
) و
شحوبة
(
cohubat
) م . ع . شحب لونه شحوبا و شحوبة ( از باب فتح و نصر و كرم ) : بر گرديد گونهء او از لاغرى و يا گرسنگى و يا سفر . و شحب لونه ( مجهولا ) كذلك . و شحب الارض :
رنديد زمين را ببيل .
شحوة
(
cahvat
) ا . ع . گام و قدم و خطوه . و فرس بعيد الشحوة : اسبى كه گامهاى وى بلند و دراز باشد .
شحور
(
cahur
) ا . ع . نام مرغى خوش آواز .
شحوص
(
cahus
) ا . ع . ماده شتر لاغر از تعب و ماندگى .
شحوط
(
cohut
) م . ع . شحط شحطا و شحطا و شحوطا و مشحطا . مر . شحط و شحط .
شحول
(
cahul
) ا . ع . مرد دراز پا .
شحوم
(
cohum
) ع . ج . شحم .
شحى
(
cahy
) م . ع . شحى فاه شحيا ( از باب سمع ) : باز كرد دهان خود را ( واوى و يائى ) .
شحيثاء
(
cahis '
) ا . ع . - مأخوذ از سريانى - كلمهايست كه بدان كليدان بىكليد گشاده گردد .
شحيج
(
cahij
) م . ع . شحج شحاجا و شحجانا و شحيجا . مر . شحاج .
شحيج
(
cahij
) ا . ع . بانگ استر و زاغ و شتر مرغ .
شحيح
(
cahih
) ص . ع . حريص و بخيل .
ج : شحاح و اشحة و اشحاء . و قيل الشحيح اشد من البخيل و هو من يشح على ما فى ايدى الناس و على ما فى يديه حتى لا يرى ما فى ايدى الناس الا تمى له بالحل و الحرام و لا يشبع و لا يقنع بما رزقه اللّه و من منع حق اللّه و انفق فى غير حق اللّه .
شحيحة
(
cahihat
) ص . ع . شتر كم شير . ج : شحائح .
شحير
(
cahir
) ا . ع . نام درختى .
شحيم
(
cahim
) ص . ع . رجل شحيم :
مرد فربه .
شخ
(
cax
) ا . پ . زمين سخت و درشت و صلب خصوصا زمين سختى كه در دامن كوه و يا سر كوه بود . و هر چيز سخت و محكم .
و جبل و كوه . و دماغه و بينى كوه . و شاخهء درخت . و شاخ جانوران .
شخ
(
cox
) ا . پ . چرك بدن و چرك جامه .
شخ
(
caxx
) ا . ع . كميز و بول . و آواز دوشيدن شير .
شخ
(
caxx
) م . ع . شخ فلان فى نومه شخا ( از باب ضرب ) : خرخر كرد فلان در خواب . و شخ الصبى : بول كرد آن كودك . و شخ اللبن : آواز كرد شير هنگام دوشيدن .
شخا
(
cax
) ا . ع . شورهزار .
شخا
(
caxx
) ا . پ . خراش و خليدگى و فرورفتگى چيزى مانند خار و سوزن به جائى .