و لگام چوبين كه در جاهليت ساختندى . و ج .
شجيع . و ج . شجاع و شجاع و شجاع . و ج . شجيعة .
شجعاء
(
caj ' '
) ص . ع . زن پر دل و دلاور . و ناقة شجعاء : ماده شتر سبك دست و پا در رفتن .
شجعاء
(
coja ' '
) ع . ج . شجيع .
شجعان
(
coj ' n
) و (
cej ' n
) ع . ج .
شجيع . و ج . شجاع و شجاع .
شجعة
(
caj'at
) ا . ع . شتر بچهاى كه مادرش آن را ناقص خلقت زاده باشد .
شجعة
(
caj'at
) و (
cej'at
) و (
coj'at
) و (
cajaat
) ع . ج . شجيع .
شجعة
(
coj'at
) و (
caj'at
) ا ع . لاغر بىدل عاجز باريك استخوان .
شجعة
(
caje'at
) ا . ع . آنكه بطور قرائت سخن گويد و در زبان وى شجاعت و جسارت بود .
شجعة
(
caje'at
) ص . ع . زن دلاور پر دل . و ناقة شجعة : ماده شتر سبك دست و پا در رفتن .
شجعم
(
caj'am
) ا . ع . دراز بالا و دراز قد . و كالبد انسان . و گردن انسان . و شير بيشه .
شجغ
(
cajq
) م . ع . سبك برداشتن ستور دست و پا را در رفتن ( و الفعل من سمع ) .
شجليز
(
cajliz
) ا . پ . سرماى سخت .
شجم
(
cajam
) ا . ع . هلاك . و تباهى .
شجم
(
cajam
) م . ع . شجم الرجل شجما ( از باب سمع ) : هلاك شد آن مرد .
شجم
(
cojom
) ا . ع . بلاهاى سخت و طولانى . و مرد دراز و بلند و بد طبيعت و شرور و محيل .
شجن
(
cajn
) ا . ع . راه وادى . و راه در اعلاى وادى . ج : شجون .
شجن
(
cajn
) م . ع . شجنته الحاجة شجنا ( از باب نصر ) : بازداشت او را حاجت . و شجن الامر فلانا : اندوهگين كرد فلان را آن كار .
شجن
(
cajan
) ا . پ . سرماى سخت .
شجن
(
cajan
) ا . ع . غم و اندوه . و شاخه هاى درخت درهم آمده . و شعبه و شاخهء از هر چيزى . و درخت بهم پيچيده . و ماده شتر استوار خلقت درهم آمده اعضا . و حاجت هر چه باشد و هر كجا باشد . ج : شجون و اشجان .
يق : الحديث ذو شجون يعنى انواع فنون و اغراض دارد و پيچ در پيچ است و شاخهها و شعبهها دارد كه بعض آن در بعضى درآمده .
شجن
(
cajan
) م . ع . شجن شجنا و شجونا ( از باب سمع و كرم ) : اندوهگين شد .
شجنة
(
cajnat
) و (
cejnat
) و (
cojnat
) ا . ع . شاخهء از هر چيزى . و شجنة الرحم :
پيوستگى قرابت و خويشاوندى . و يق : بينى و بينه شجنة رحم اى قرابة مشتبكة .
الحديث : الرحم شجنة من الرحمن اى الرحم مشتقة من الرحمن يعنى انها قرابة من اللّه مشتبكة كاشتباك العروق . و قال ايضا صلى اللّه عليه و آله : ان فاطمة شجنة منى .
شجنة
(
cejnat
) ا . ع . يك شعبهء از خوشهء انگور كه تمامى آن پخته باشد . و شكاف در كوه . و نام موضعى . و نام مردى .
شجنة
(
cejnat
) و (
cojnat
) ا . ع .
رگها و بيخهاى درخت درهم شده .
شجو
(
cajv
) ا . ع . حاجت . و اندوه .
شجو
(
cajv
) م . ع . شجاه شجوا ( از باب نصر ) : اندوهگين كرد او را و يا شادمان و طربناك ساخت او را . و شجا بينهم :
اختلاف و نزاع شد ميان ايشان .
شجواء
(
cajv '
) ص . ع . مفازة شجواء : بيابان سخت گذار .
شجوب
(
cojub
) ص . ع . امراة شجوب : زن اندوهگين كه اندوه را در دل گيرد .
شجوب
(
cojub
) ا . ع . ج . شجب .
شجوب
(
cojub
) م . ع . شجب شجوبا و شجبا . مر . شجب .
شجوجاء
(
cajavj '
) ص . ع . شجوجى .
شجوجاة
(
cajavj t
) ا و ص . ع . بادى كه على الاتصال مىوزد . و زاغ ماده .
شجوجى
(
cajavj
) ا و ص . ع . مرد بسيار دراز پاى كوتاه پشت بلند . و استخوان بزرگ بلند . و ساق دراز . و اسب كلان .
و بادى كه هميشه مىوزد . و نوعى از زاغ .
شجودن
(
cajudan
) ف ل . پ . بسيار سرد شدن . و يخ بستن .
شجور
(
cojur
) ا . ع . شجر بينهم الامر شجورا ( از باب نصر ) : خلاف افتاد ميان ايشان در آن كار و مختلف فيه گرديد .
شجور
(
cojur
) ا . ع . ج . شجر .
شجول
(
cajul
) ا . ع . دراز پاى از مردم .
شجون
(
cojun
) ا . ع . ج . شجن . و ج .
شجن .
شجون
(
cojun
) م . ع . شجن شجونا و شجنا . مر . شجن .
شجى
(
caji
) ص . ع . مشغول . و اندوهگين .
و آنكه در گلوى وى استخوان مانده باشد .
شجى
(
cajiyy
) ص . ع . مشغول و گرفتار .
و غمگين و محزون و ملول .
شجية
(
cajiyat
) و (
cajiyyat
) ص .
ع . زن اندوهگين و غمگين .
شجيج
(
cajij
) ص . ع . شكسته سر . و وتد شجيج : ميخ شكسته سر .
شجيدن
(
cajidan
) ف ل . پ . شجودن و بسيار سرد شدن و يخ بستن .
شجير
(
cajir
) ا و ص . ع . شمشير . و غريب