شتن
(
catan
) ا . پ . بلغت زند شهر و مدينه .
شتو
(
catv
) م . ع . شتا بالبلد شتوا ( از باب نصر ) : اقامت كرد در آن شهر در ايام سرما . و شتا القوم : با قحط شدند آن گروه در زمستان . و شتا الشتاء : نيك سرد شد زمستان .
شتوة
(
catvat
) ا . ع . واحد شتاء .
شتوت
(
cotut
) ع . ج . شت . و فى المجلس شتوت من الناس اى ليسوا من قبيلة واحدة .
شتور
(
cotur
) ع . ج . شتر .
شتوم
(
cotum
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شتمها . و طعنهها . و فسادها . و اوضاع شتوم آميز يعنى اوضاع مختلط با فساد و طعنه و يا حقارت .
شتون
(
catun
) ا . ع . بافنده .
شتون
(
catun
) و (
cotun
) ا . ع .
جامههاى نرم .
شتوى
(
catvi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - حاصل زراعتى كه در زمستان كارند و در آخر بهار و تابستان بدروند مانند گندم و جو .
شتوى
(
catviyy
) و (
cataviyy
) ا و ص . ع . باران زمستان . و منسوب بشتاء .
شته
(
cate
) ص . پ . بيمار و دردمند . و درمانده و سست و ناتوان و ضعيف .
شته
(
cate
) ا . پ . جانوركى كه به روى برگ درختها نشيند و آنها را فاسد و تباه كند .
شته
(
cate
) و (
cette
) ا . پ . انگور .
و هر چيز كه شب بر آن بگذرد و صباح خورند .
شتى
(
cati
) ا . پ . سينى و خوانى كه از مس و برنج و طلا و نقره و جز آن سازند .
شتى
(
catt
) ا . ع . ج . شتيت .
شتى
(
catt
) ص . ع . قوم شتى : گروه مختلف از اصناف مردم . و اشياء شتى :
چيزهاى مختلف كه از يك جنس نباشند .
شتى
(
catiyy
) ا . ع . باران زمستان .
شتى
(
cotiyy
) ع . ج . شتاء .
شتية
(
catiyyat
) ا . ع . زمستان .
شتيت
(
catit
) ا . ع . كار پراكنده . و دندان گشاده . ج : شتى .
شتيت
(
catit
) م . ع . شت شتا و شتاتا و شتيتا . مر . شت .
شتير
(
cettir
) ص . ع . مرد بسيار شر و بسيار عيب و بدخوى . يق . رجل شتير .
شتيم
(
catim
) ص . غ . دشنام يافته .
( مذكر و مؤنث در وى يكسان است ) . و مرد ناخوش روى .
شتيم
(
catim
) ا . ع . شير غضبناك .
شتيمة
(
catimat
) ا . ع . دشنام .
شتين
(
catin
) ا . پ . ريسمان و حبل و رسن .
شتينا
(
catin
) ا . پ . بلغت زند ضحك و خنده .
شث
(
cass
) ا . ع . زنبور عسل . و جوز دشتى . و گياهى خوشبوى و تلخ مزه كه بوى دباغت كنند . و آنچه از سر كوه شكسته بر هيئت كنگره باقى مانده باشد . ج : شثاث .
شثا
(
cas
) ا . ع . صدر وادى .
شثاث
(
ces s
) ع . ج . شث .
شثالة
(
cas lat
) م . ع . شثلت اصابعه ششالة و شثولة و شثلا ( از باب كرم و سمع ) : ستبر گرديد انگشتهاى او و درشت شد .
شثر
(
cesr
) ا . ع . كرانهء كوه . ج :
شثور . و نام كوهى .
شثر
(
casar
) م . ع . شثرت عينه شثرا ( از باب سمع ) : دفزك و ستبر گرديد چشم او از ريم چشم .
شثرة
(
caserat
) ص . ع . قناة شثرة :
نيزهء شكسته .
شثل
(
casl
) ص . ع . رجل شثل الاصابع : مرد درشت انگشتان .
شثل
(
casal
) م . ع . شثل شثلا و شثالة و شثولة ( از باب سمع و كرم ) : مر . شثالة .
شثن
(
casn
) ص . ع . رجل شثن الاصابع : مرد درشت انگشتان . و كذا شثن العضو .
شثن
(
casn
) م . ع . شثنت كفه شثنا و شثونة ( از باب سمع و كرم ) : درشت شد دست او و شوخ بست . و كذلك العضو .
و شثنت مشافر البعير : درشت شد لبهاى شتر از خوردن خار .
شثنة
(
casenat
) ص . ع . كف شثنة :
دست درشت و شوخ بسته .
شثور
(
cosur
) ع . ج . شثر .
شثولة
(
cosulat
) م . ع . شتل شثولة و شثالة . مر . شثالة .
شثونة
(
cosunat
) م . ع . شثن شثونة و شثنا . مر . شثن .
شثير
(
casir
) ا . ع . ريزه چوبها و شاخه هاى باريك كه از بيخ درخت رويد .
شج
(
caj
) ا . پ . زمين سپيد سخت كم گياه كه در آن غله نرويد .
شج
(
cajj
) م . ع . شج راسه شجا ( از باب نصر و ضرب ) : شكست سر او را .
و شج البحر : شكافت دريا را . و شج المفازة : طى كرد بيابان را . و شج الشراب : آميخت شراب را .
شجا
(
caj
) ا . ع . هر چيز كه در گلو بماند از استخوان و جز آن . و نام وادى .
و نام جائى .
شجا
(
caj
) م . ع . شجى الرجل شجا ( از باب سمع ) : اندوهگين شد آن