مرد . و شجى بالعظم الرجل : ماند در گلوى آن مرد استخوان . و شجى الغريم عنه : برفت از وى غريم .
شجاء
(
cajj '
) ص . ع . مؤنث اشج زنى كه بر پيشانى وى اثر شكستگى باشد .
شجاءة
(
caj 'at
) م . ع . شجى شجاءة ( از باب سمع ) : اندوهگين شد .
شجاب
(
cej b
) ا . ع . چوبهاى چند كه به زمين محكم كنند به نحوى كه سرهاى آنها را بهم منضم كرده و پايهها از هم دور باشند و به روى آنها جامه اندازند و خيك آب از آنها بياويزند تا خنك گردد . ج : شجب .
شجات
(
cajj t
) ع . ج . شجة .
شجاج
(
cej j
) ا . ع . مر همديگر را سر شكستن . يق : بينهم شجاج اى شج بعضهم بعضا .
شجاج
(
cej j
) ع . ج . شجة .
شجاج
(
cej j
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جراحات عسر العلاج . و شجاج بىعلاج :
جراحات چاره ناپذير .
شجاذ
(
caj z
) ا . ع . معدول از مشجاذ كه بمعنى فلاخن است .
شجار
(
cej r
) ا . ع . پشتيبان تخت كه بدان تخت را استوار كنند و ميخ پايهء آن .
مترس در يعنى چوبى كه پشت در نهند . و چوب چاه . و چوبى كه در دهان بزغاله كنند تا شير نمكد . و داغى مر شترمرغ را . و ج . شجر .
و نام موضعى . و نام شاعرى .
شجار
(
cej r
) م . ع . شاجر مشاجرة و شجارا . مر . مشاجرة .
شجار
(
caj r
) و (
cej r
) ا . ع . چوب هوده و كجاوه . و مركبى بىپوشش كوچكتر از هوده . ج : شجر .
شجارا
(
caj r
) ا . پ . بلغت زند درخت و شجر .
شجاع
(
caj '
) و (
cej '
) و (
coj '
) ص .
ع . دلير و پر دل در شدائد و مخاوف . ج :
شجعان و شجع .
شجاع
(
cej '
) ع . ج . شجع و شجع .
و ج . شجيعة .
شجاع
(
coj '
) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - دلير و پر دل و جنگى و هرو و هزو - و مرد دلير و بهادر و دلاور .
شجاع
(
coj '
) و (
cej '
) ا . ع . نوعى از مار . ج : شجعان و شجعان . و شجاع الجوع : ديدان و كرمى كه در رودهها بهم مىرسد .
شجاعان
(
coj ' n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مردمان بهادر و شجاع و پر دل .
شجاعة
(
caj 'at
) ا . ع . پر دلى و دليرى در مخاوف و قيل الشجاعة خاص بالرجال .
شجاعة
(
caj 'at
) م . ع . شجع شجاعة ( از باب كرم ) : پر دلى و دليرى نمود در مخاوف .
شجاعة
(
caj 'at
) و (
cej 'at
) و (
coj 'at
) ص . ع . زن پر دل و دلاور در شدت . ج :
شجائع .
شجاعت
(
caj 'at
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بهادرى و دلاورى و جرئت و دليرى و پردلى و تهور .
شجاعت شعار
(
caj 'at - ce ' r
) ص .
پ . دلير و بىباك و بىپروا .
شجاعتى
(
caj 'ati
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دليرى و بهادرى و دلاورى .
شجام
(
caj m
) و (
cej m
) ا . پ .
سرماى بسيار سخت .
شجانيدن
(
caj nidan
) ف ل و م پ .
سرما خوردن . و بسرما دادن چيزى را .
شجانيده
(
caj nide
) ص . پ . سرما خورده . و سرمازده . و چيزى كه از اثر شدت سرما متغير و فاسد شده باشد .
شجايد
(
caj yad
) پ . سيوم شخص مفرد زمان استقبال فعل شجودن و يا شجيدن يعنى بسيار سرد است و يخ مىبندد .
شجائع
(
caj e '
) ع . ج . شجيعة . و ج .
شجاعة و شجاعة و شجاعة .
شجب
(
cajb
) ا . ع حاجت . و اندوه .
و ستونى از ستونهاى خانه . و مشك خشكى كه در آن سنگريزه ريخته جهة ترسانيدن شتر بجنبانند . و طويل . و خيكى كه دو نيمه كنند و از نيمهء پائينى آن دول سازند . ج : شجوب . و نام پدر قبيلهاى .
شجب
(
cajb
) م . ع . شجبه الله شجبا ( از باب نصر ) : هلاك كرد او را خداى و اندوهگين ساخت . و شجب فلانا : باز داشت فلان را . و شجب الشيئ : كشيد آن چيز را . و شجب الظبى : تير انداخت به آن آهو چنان كه خسته كرد آن را و رفتن نتوانست .
و شجبه بشجاب اى سده بسداد .
شجب
(
cajab
) ا . ع . اندوه . و رنج و اذيت بيمارى . و رنج و اذيتى كه از قتال حاصل گردد .
شجب
(
cajab
) م . ع . شجب شجبا ( از باب سمع ) و شجب شجوبا ( از باب نصر ) : هلاك گرديد . و اندوهگين گشت .
شجب
(
cajeb
) ص . ع . هلاك شونده و اندوهگين .
شجب
(
cojob
) ا . ع . سه پايهء چوبين كه در زمين نصب كرده جامه و چيزهاى ديگر بر آن اندازند . و نيز شجب : ج . شجاب .
شجبة
(
cajebat
) ص . ع . مؤنث شجب يعنى زن هلاك شونده و اندوهگين .
شجة
(
cajjat
) ا . ع . سرشكستگى . و شكستگى در گونه و پيشانى . ج : شجاج و شجات .
شجج
(
cajaj
) ا . ع . اثر زخم در پيشانى .
و آواز جريان آب .