شتر سنب
(
cotor - sonb
) ا . پ . يك نوع كرمكى كه ضايع مىكند درختان را .
شترسوار
(
cotor - sov r
) ا . پ . كسى كه بر شتر سوار باشد .
شترسوارى
(
cotor - sov ri
) ا . پ .
معافى از روزه داشتن و روزه نگرفتن .
شترغاز
(
cotor - q z
) ا . پ . گياهى كه بيخ آن را آچار سازند و اشتر غاز . و بيخ گياه انگدان .
شترغان
(
cotor - q n
) ا . پ . كف پاى شتر .
شترغلط
(
cotor - qalat
) ا . پ . نام قندى در كشتىگيرى .
شترغمزه
(
cotor - qamze
) ا . پ . حيله و مكر و فريب . و قباحت . و فساد و بدى .
شتر قطار
(
cotor - qet r
) ا . پ .
ريسمانى كه شتران را بدان قطار مىكنند .
شترك
(
cotorak
) ا . پ . مصغر شتر يعنى شتر كوچك . و موج موج دريا . و كسى كه خود را به صورت شتر و گاو و گوسپند و جز آن سازد .
شتركبيضا
(
cotorak - bayz
) ا . پ .
گياهى كه اشترخار نيز گويند .
شتركره
(
cotor - korre
) ا . پ . بچهء شتر . و موجهء دريا .
شتركش
(
cotor - koc
) ا . پ . كسى كه شتر نحر مىكند .
شتركينه
(
cotor - kine
) ص . پ . كينهور و بدخواه و بدانديش .
شترگام
(
cotor - g m
) ا . پ .
قدم شتر .
شترگاو
(
cotor - g v
) و
شترگاو پلنگ
(
cotor - g v - palang
) ا . پ .
زرافه . و نام يكى از مهرههاى شترنج .
شتر گربه
(
cotor - gorbe
) ا . پ .
هر چيز مخالف و نامتناسب و نامتجانس . و دو چيز كه يكى در غايت بلندى و ديگر در غايت پستى و يا بزرگى و كوچكى بود .
شترگياه
(
cotor - giy h
) ا . پ . هر گياهى كه شتر خورد .
شتر ماده
(
cotor - m de
) ا . پ . ناقه و جنس مادهء از شتر .
شتر مرغ
(
cotor - morq
) ا . پ . نوعى از پرندگان كه از همهء آنها كلان و بزرگتر است و بتازى نعامة گويند .
شترمور
(
cotor - mur
) ا . پ . بطور افسانه گويند در جنگلهاى مغرب يك قسم مورى است بس بزرگ ببزرگى بزغاله و يا گوسالهء كوچكى و بر آدمى حمله كرده در يك لحظه پارهپارهاش كند .
شترنال
(
cotor - n l
) ا . پ . زنبورك و توپ كوچكى كه به روى شتر بار كنند و در همان جا باوى شليك كنند .
شترنامه
(
cotor - n me
) ا . پ . نام كتابى مر شيخ فريد الدين عطار را .
شترنج
(
catranj
) ا . پ . شطرنج و شترنگ .
و نوعى از گليم . و غلههاى بهم آميخته كه از آن نان و آش سازند و آن را نان شترنجى و يا آش شترنجى گويند .
شترنگ
(
catrang
) ا . پ . شطرنج كه بازى است معروف و اين لفظ مأخوذ از لفظ چترانگا مىباشد كه در زبان سانسكريت بمعنى اندام چهارگانهء سپاه است يعنى فيل و اسب و اراده و پياده . و نيز شترنگ : مردم گياه .
شتروار
(
cotor - v r
) ا . پ . شتر بار و بار شتر .
شتره
(
catre
) ا . پ . برگشتگى پلك بالا و پائين چشم . و كفتگى پلك . و فروهشتگى پلك پائين .
شترى
(
cotori
) ص . پ . رنگى مانند رنگ ارده .
شترى
(
cotori
) ا . پ . نوعى از كوس و نقاره .
شتع
(
cata '
) م . ع . شتع شتعا ( از باب سمع ) : ناشكيبائى كرد از بيمارى و يا از گرسنگى .
شتغ
(
cataq
) م . ع . شتغه شتغا ( از باب ضرب ) : پاسپر كرد او را . و حقير داشت و خوار نمود وى را .
شتفت
(
cetaft
) و (
ceteft
) ا . پ . بلندى و ارتفاع . و سقف خانه . و پوشش عمارت و خانه و جز آن . و پوشش هر چيز . و سامان و اسباب خانه .
شتكار
(
catk r
) و (
cetk r
) و (
cotk r
) ا . پ . شد كار و شيار زمين جهت زراعت .
شتل
(
catal
) ا . پ . زرى كه در قمار ببرند و بحاضران دهند و شت نيز گويند .
شتلم
(
cotolom
) ا . پ . اشتلم . و درشتى و تغير در غير موقع و بىجا . و ظلم و تعدى بر مردم .
شتم
(
catm
) م . ع . شتمه شتما و مشتمة و مشتمة ( از باب نصر و ضرب ) :
دشنام داد او را .
شتم
(
catm
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دشنام . و طعن . و طنز . و آزار و ستم . و ملامت و سرزنش . و جور . و زيان . و فساد .
و قباحت .
شتمن
(
catman
) ا . پ . بلغت زند نشستگاه .
و مقعد و كون .
شتن
(
catn
) ص . ع . رجل شتن الكف :
مرد درشت دست .
شتن
(
catn
) م . ع . شتن الثوب شتنا ( از باب نصر ) : بافت آن جامه را .