شانه هيد
(
c ne - hid
) ا . پ . داس غله .
شانى
(
c ni
) ا . پ . درم ده هفت كه در سابق رايج بوده .
شانئ
(
c ne '
) ص . ع . دشمنىكننده .
يق : رجل شانئ و امراة شانئ .
ج : شناء . و بدخواه . ج : شناة .
شانيدن
(
c nidan
) ف م . پ . شانه كردن .
و حلاجى كردن .
شأو
(
ca'v
) ا . ع . سبد و زنبيل . و حد و غايت هر چيزى و نهايت آن . و انتها و انجام .
و گل . و خاك . و لاى كشيده شدهء از چاه .
و مهار ماده شتر و پشكل آن .
شأو
(
ca'v
) م . ع . شأوت القوم شأوا ( از باب نصر ) : درگذشتم از آن قوم و سبقت گرفتم آنها را . و شأوت التراب من البئر : خاك كشيدم از چاه . و شاءله :
بشگفت آورد او را .
شاوار
(
c - v r
) ا . پ . پسند و لايق پادشاه .
شاور
(
c vor
) ا . پ . شاور .
شاوران
(
c var n
) ا . پ . نام ولايتى از شروان .
شاوزد
(
c vazd
) ا . پ . قسمى از خار سپيد شبيه بدرمنه .
شاوغر
(
c vqar
) ا . پ . ناى رويين كه ناى رومى نيز گويند . و نام ولايتى از ماوراء النهر .
شاونى
(
ca'veni
) و (
c vni
) ا . پ .
روپوش گهواره .
شاوور
(
c vur
) ا . پ . ميانجى ميان عاشق و معشوق و آنكه پيغام آنان را به يكديگر رساند . و بمعنى شاپور نيز مىباشد . و نام كسى كه ميانجى شده بود ميان خسرو و شيرين .
شاوى
(
c vi
) ص . ع . بريانكننده و كبابكنندهء گوشت .
شاوى
(
c vi
) و (
c viyy
) ص . ع .
رجل شاو : مرد صاحب گوسپندان . و كذلك رجل شاوى .
شاوية
(
c viyyat
) ص . ع . سعفة شاوية : شاخهء خشك .
شاويدن
(
c vidan
) ف ل . پ . شايستن .
و شدن . و روانه شدن .
شاوين
(
c vin
) ا . پ . پنبه زننده . و پنبه كلافهكننده .
شاه
(
c h
) ا . پ . اصل . و خداوند .
و بزرگ و بزرگوار و پاكنژاد و اصيل و شريف از هر طبقه . و پادشاه و فرمانفرما و صاحب اختيار مملكت و سلطان . و لقب مخصوص پادشاهان ايران . و ملك و شهريار .
و نام يكى از مهرههاى شطرنج . و داماد . و عروس . و شوهر دختر . و لقبى كه فقرا و دراويش براى خود اختيار مىكنند . و هر چيز كه در بزرگى و خوبى بحسب صورت و معنى از امثال خود امتياز داشته باشد مانند شاهباز و شاهرود و شاهتير و جز آن . و راه عريض و گشاده كه از آن راهها و شعبهها جدا گردد . و نام يك قسم پارچهاى كه از هند آورند . و نام حيوانى و شاه آفاق گرد :
اسكندر ذو القرنين . و شاه انجم : آفتاب .
و شاه تركان : افراسياب پادشاه توران .
و شاه خاور و شاه خرگاه مينا :
آفتاب . و شاه خواندن : دلايل محكم آوردن . و شاه داد : عدالت پادشاه . و شاه زوال : سلطان محمود سبكتكين . و شاه زنگ : شب . و شاه سيارات :
آفتاب . و شاه طارم فلك : خورشيد .
و شاه عاليجاه : پادشاه بلند مرتبه . و شاه عرب : آن حضرت صلى اللّه عليه و آله . و شاه گردون : خورشيد . و شاه گوهران :
بطور افسانه گويند گوهرى بوده در نزد خسرو پرويز كه چون آن را برشته كشيده به دريا مىانداختند و پس از ساعتى بر مىآوردند گوهر بسيار به اطراف وى چسبيده بود . و شاه گويندگان : آن حضرت صلى اللّه عليه و آله .
و شاه مثلث بروج و شاه مثلثى :
خورشيد . و شاه مربع نشين : خانهء كعبه .
و شاه مردان : حضرت على بن ابي طالب عليه السلام . و شاه مشرق : خورشيد . و شاه مغرب : هلال نو . و شاه نحل :
پادشاه زنبوران عسل . و لقب حضرت امير المؤمنين على بن ابي طالب و شاه نيمروز :
و الى و حاكم سيستان . و خورشيد . و شاه ولايت : حضرت امير المؤمنين على بن ابي طالب عليه السلام . و شاه يك اسپه : خورشيد .
شاه
(
c h
) ص . ع . رجل شاه البصر :
مرد تيز چشم و تند بينائى .
شاها
(
c h
) پ . كلمهء خطاب يعنى اى پادشاه .
شاهاب
(
cah b
) ا . پ . رنگ سرخ . و رنگ سرخى كه از عصير كازيره سازند .
شاهآباد
(
c h - b d
) ا . پ . ايالتى در جنوب بهار هندوستان .
شاه اسپرغم
(
c h - esparqam
) و
شاه اسپرم
(
c h - esparam
) و
شاه اسپرهم
(
c h - esparham
) و
شاه اسفر - غم
(
c h - esfarqam
) و
شاه اسفرهم
(
c h - esfarham
) ا . پ . ريحان و ضميران .
شاهافسر
(
c h - afsar
) ا . پ . اسپرك و اكليل الملك .
شاهآلو
(
c h - lu
) ا . پ . قسمى از آلوى اعلا .
شاهان
(
c h n
) پ . ج . شاه .
شاه انجير
(
c h - anjir
) ا . پ . نوعى از انجير اعلا كه انجير وزيرى نيز گويند .
شاهانه
(
c h ne
) ص و م ف . پ . منسوب