گرفتگى و تنگى نفس عارض وى گرديد . و سرب فى الارض سروبا : بر يك جهة رفت و يا رفت به خيال خود .
سرب
(
sarb
) ص . ع . مال سرب اى سارب ، مال متوجه چراگاه ( وصف بالمصدر ) .
سرب
(
serb
) ا . ع . گلهء آهوان . و جماعت زنان و جز آن . و گروه سنگخوار .
و پارهاى از خرما بنان . و راه . و حال . و نشان .
و دل . و نفس . و سينه . ج : اسراب . و هو آمن فى سربه اى فى نفسه . و واسع السرب اى رخى البال يعنى آسوده خاطر .
سرب
(
serb
) ا . پ . نام مملكتى كه سربستان نيز گويند . مر . سربستان .
سرب
(
sorb
) ا . پ . اسرب و يكى از فلزاتى است كه از قديم الايام شناخته شده و جسمى است سفيد خاكسترى رنگ و بسيار نرم و سنگين و وزن مخصوص آن 33 ، 11 و هميشه در كان به صورت سونفور مىباشد و اكثر اوقات محتوى مقدار زيادى سيم و يكى از سموم قويه است و از اين جهة استعمال آن در آلات و ادوات طباخى بسى خطرناك مىباشد و املاح و تركيبات اين فلز را خارجا و داخلا در طب استعمال مىكنند و نيز در نقاشى و صنايع مستعمل است .
و نيز سرب بمعنى غار و مغاره .
سرب
(
sarab
) ا . ع . سوراخ جانوران دشتى . و خانهء كندهء زير زمين . و گياه . و راه پوشيده . و كاريز كه از آن آب بباغ رود .
و آبى كه بمشك ريزند تا دوالهاى آن تر و نرم گردد . و آبى كه از مشك روان شود . و آب روان .
ج : اسراب . و قوله تعالى :
فَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ سَرَباً
اى مذهبا و مسلكا فى جوفه يسرب فيه .
سرب
(
sarab
) م . ع . سربت المزادة سربا ( از باب سمع ) : روان شد آب از آب دستان .
سرب
(
sareb
) ص . پ . پوسيده . و فسرده .
و از هم رفته و كهنه و فرسوده .
سرب
(
sareb
) ا و ص . ع . آب روان شدهء از مشك و جز آن .
سرب
(
sorab
) ا . ع . ج . سربة .
سرباخ
(
serb x
) ص . ع . مهمه سرباخ : بيابان فراخ .
سر بار
(
sar - b r
) ا . پ . بستهء بالاى بار .
و بارى كه به روى سر حمل كنند . و سر بار شدن : رنج و اضطراب در سر داشتن . و بر محنت افزودن . و سر سنگين شدن .
سربارى
(
sar - b ri
) ا . پ . بار و بستهء كوچكى كه بر بالاى بار و بستهء بزرگ نهند .
و بارى كه بر سر گيرند .
سر باز
(
sar - b z
) ا و ص . پ . ناپوشيده و برهنهسر . و بىسرپوش . و بىسقف مانند ميدان و كالسكه . و بهادر و بىپروا . و بىباك احمق . و كسى كه با جان و سر خود بازى كند و آن را در خطر اندازد . و سپاهى پياده و تابين .
سربازخانه
(
sar - b z - x ne
) ا . پ .
سراى سپاهيان .
سربازى
(
sar - b zi
) ا . پ . شجاعت و جرئت و مردانگى و دلاورى و بىباكى .
سرباش
(
sar - b c
) و
سرباشى
(
sar - b ci
) ا . پ . رئيس و سرهنگ . و تبر .
سرباك
(
sarb k
) ا . پ . صاحب منصب پاسبانان شهر .
سربال
(
serb l
) ا . ع . پيراهن و قميص .
و پيراهن زنانه . و هر پوشاكى . ج : سرابيل .
سربالا
(
sar - b l
) ا و م ف . پ . تپه و تل . و كوه . و سرابالا و زمينى كه كم كم بلندى و ارتفاع حاصل مىكند .
سربالائى
(
sar - b l i
) ا . پ . ارتفاع و بلندى .
سربالين
(
sar - b lin
) ا . پ . بالش و متكا .
سربان
(
sar - b n
) ا . پ . بستهء كوچكى كه بر روى بار گذارند و سربار . و پرتگاه با نشيب .
سربانگ
(
sar - b ng
) ا . پ . مرغى كه درخت را با منقار خود سوراخ كند و داركوب نيز گويند .
سربة
(
sarbat
) ا . ع . درز . و سفر نزديك .
سربة
(
sorbat
) ا . ع . مذهب و راه .
و جماعت اسبان ما بين بيست تا سى . و رستهء رز . و موى ريزهء ميانهء سينه و شكم . و اجتماع خرما بنان چند . ج : سرب و سروب .
سربة
(
sarebat
) ص . ع . مزادة سربة :
آب دست دان كه آب از آن روان باشد .
سربج
(
sorboj
) ا . ع . قبيلهاى در تركستان .
سربجى
(
sorbojiyy
) ص . ع . منسوب بسرنج .
سر بجيب
(
sar - de - jayb
) م ف . پ . در آغوش سر فرو بردهء در حالت تفكر .
سربخ
(
sarbax
) ا . ع . زمين فراخ . و زمينى كه در آن راه گم شود .
سربخة
(
sarbaxat
) ا . ع . خفت و سبكى .
و رفتار نرم . و در نيم روز به جائى شدن .
سربخش
(
sar - baxc
) ا و ص . پ . حصه و نصيب و قسمت و بهره . و گذشته و منقضى شده . و صاحب همت و باهوش و بلند انديشه .
سربدار
(
sar - bed r
) ا و ص . پ . آنكه سر وى شايستهء بدار كشيدن باشد . و لقب طايفهاى كه در سبزوار و نواحى آن مدت 35 سال فرمانروائى كردند نخستين آنها خواجه عبد الرزاق و واپسين خواجه على .
سربدال
(
sarbed l
) ص . پ . سركش و گردنكش .