سرء
(
sorra '
) ع . ج . سروء .
سرا
(
sar
) م . ع . سرى سرا و سراء .
مر . سراء .
سرا
(
sar
) ا . پ . جاى و مكان و موضع .
و مسكن و خانه و بيت و دار .
سرا
(
sar
) و (
ser
) ا و ص . پ . سرود و نغمه و نوا . و سرود گوى . و سرا شدن :
سرود خواندن و سرائيدن . و جنبانيدن . و بلبل داستانسرا : بلبل سرود گوى .
سرا
(
serran
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بپنهانى و بطور خفيه و نهفته و بطور رمز .
و سرا و علانية و يا سرا و جهرا :
نهفته و آشكار .
سراء
(
sar '
) م . ع . سرى سرا و سرى و سراء ( از باب سمع ) : و سرا سروا و سراوة ( از باب نصر و ضرب ) و سرو سراوة ( از باب كرم ) : جوانمرد گرديد و سخى شد و مهتر گرديد . مر . سرو .
سراء
(
ser '
) ع . ج . سروة .
سراء
(
sarr '
) ا و ص . ع . مؤنث اسر . و آنكه در كار كسى دخل كند . و ناخوانده در آينده . و ميان كاواك . و ماده شتر بيمار كركره .
و زمين نيكو و رويانندهء گياه . و شادى . و نيكوئى .
سراءة
(
ser at
) ا . ع . تخم ملخ .
سرآب
(
sar - b
) ا . پ . سرچشمه و جائى كه آب از رودخانه بجوى مىآيد . و زبده و خلاصه و بهتر هر چيزى . و معدوم و نابود . و غرور و تكبر . و نام بلوكى از آذربايجان .
سراب
(
sar b
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زمين شورهزار كه در آفتاب مىدرخشد و از دور به آب مىماند و يا بخارى آبنما كه در بيابانها نمايان مىشود و كوراب و كور و سند كيش و واله و كيتر و كتير نيز نامند .
سراب
(
sar b
) ا . ع . نمايش آب و آنچه در صحرا در مدت روز از دور مانند آب ديده مىشود . و نام ماده شتر بسوس . المثل :
هو اشام من سراب . مر . بسوس .
سرابار
(
sar - b r
) ا . پ . سربار و بار كوچكى بر روى بار اسب .
سراباش
(
sar b c
) ا . پ . گرز آهنين .
سرابالا
(
sar - b l
) ص و م ف . پ .
سربالا و نشيبدار و زمين و يا راهى كه كمكم بلندى و ارتفاع حاصل مىكند و ضد سرازير .
سرابالائى
(
sar - b l i
) ا . پ . زمين و يا راهى كه بلندى و ارتفاع آن كمكم پديد آيد .
سرابستان
(
sar best n
) ا . پ . كشور غدر و مكر مانند اين جهان .
سرابستان
(
sar - bost n
) ا . پ . باغچهء سرخانه .
سرابن
(
sar - bon
) م ف . پ . از سر تا ته و از اول تا آخر . و سرابن كردن : خم كردن و كج كردن نوك چيزى را .
سرابيدن
(
ser bidan
) ف ل و م . پ .
سرائيدن و تغنى كردن و سرود كردن و آواز خواندن .
سرابيل
(
sar bil
) ع . ج . سربال .
سرابيلى
(
sar bili
) ا و ص . پ . مخنث و حيز و پشت پائى .
سراپا
(
sar - p
) م ف . پ . از سر تا قدم .
و همه و همگى و تمام . و سراپا كردن : لواطه كردن .
سراپا
(
sar p
) ا . پ . جامهء فاخر .
سراپاش
(
sar p c
) ا . پ . گرز آهنين .
سراپا شرارت
(
sar - p - car rat
) ص .
پ . آنكه از همه جهة شرور باشد .
سراپاى
(
sar - p y
) م ف . پ . سراپا .
سراپرده
(
sar - parde
) ا . پ . بارگاه پادشاهان . و پرده و تجير بلندى بمنزلهء ديوار كه بر دور خيمهگاه كشند . و سراپردهء جهان : آسمان . و سراپرده كحلى :
آسمان . و ابر سياه .
سراة
(
sar t
) ا . ع . بلندتر جزء از هر چيزى و معظم آن . و پشت هر چيزى . ج :
سروات . و ميان روز . و ميانهء راه . و فرقهء مردمان جوانمرد . و يك جزء از عربستان .
سراة
(
sar t
) ع . ج . سرى (
sariyy
) .
سراة
(
sar'at
) و (
ser'at
) ا . ع . تخم ملخ . و تخم ماهى .
سرات
(
sar t
) ا . پ . نام كوهى نزديك يمن .
سرات
(
sorr t
) ا . ع . ج . سرة .
سراج
(
ser j
) ا . ع . چراغ . و آفتاب .
ج : سرج و سراج امتى : ابو حنيفه رضى اللّه عنه . و سراج القطرب : گياهى كه تر و تازهء آن در شب مانند چراغ مىدرخشد .
و سراج الظلام : كندس .
سراج
(
sarr j
) ا . ع . زين ساز و زين فروش . و سائيس . و دروغگوى .
سراجة
(
ser jat
) ا . ع . زينسازى .
سراجخانه
(
sarr j - x ne
) ا . پ .
دكان زينسازى .
سراجه
(
ser je
) ا . پ . بيمارى كه در اسب و استر و خر عارض مىشود . و نام موضعى از مضافات قم كه خربزهء آنجا به خوبى معروف است .
سراجى
(
ser jiyy
) ص . ع . روشن و تابدار . و منسوب بسراج .
سراجى
(
sarr ji
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شغل زينسازى .
سراچه
(
sar - ce
) ا . پ . سراى كوچك و خانهء كوچك . و خانهء اندرونى و خلوت خانه .
و صندوقچهاى كه در درون صندوق و بزرگى بود . و قفس بىتهى كه مرغان خانگى را در زير آن نگاهدارند . و سراچهء اورنگ :