سحفة
(
sahfat
) ا . ع . پيه . و پيه پشت .
و آواز دوشيدن شير . ج : سحف و سحاف .
سحفتان
(
sahfat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه هر دو جانب عنققة كه موهاى ميان لب زيرين و زنخ باشد .
سحفنية
(
sohafniyyat
) ص . ع . رجل سحفنية : مرد موى سر سترده .
سحق
(
sahq
) م . ع . سحقا سحقا ( از باب فتح ) : سود آن را و كوفت و ريز ريز كرد . و سحقت الريح الارض : محو و ناپديد كرد آن باد آثار زمين را و يا سخت وزيد باد چندانكه سود آن خاك را . و سحق النوب : كهنه گردانيد آن جامه را . و سحق الشيئ الشديد : نرم گردانيد آن چيز درشت را . و سحق القملة : كشت شپش را .
و سحق راسه : سترد موى سر او را .
و سحقت العين دمعها : جارى كرد چشم اشك خود را . و سحقت الدابة : سخت دويد آن دابه و يا پويه رفت .
سحق
(
sahq
) ا . ع . جامهء كهنه و . ابر تنك .
سحق
(
sahq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - صلايه و كوبش . و سحق كردن : صلايه كردن و نرم كوفتن .
سحق
(
sohq
) ا . ع . دورى در دعا گويند :
سحقا له اى بعدا له .
سحق
(
sohq
) و (
sohoq
) م . ع .
سحق المكان سحقا و سحقا ( از باب كرم و سمع ) : دور شد آن مكان .
سحق
(
sohoq
) و (
sohq
) ص . ع .
ج . سحوق .
سحك
(
sahk
) م . ع . سودن و ريزه ريزه كردن ( و الفعل من فتح ) .
سحكوك
(
sahkuk
) و (
sohkuk
) ص . ع . شعر سحكوك : موى سخت سياه .
و كذا شعر سحكوك .
سحل
(
sahl
) ا . ع . جامهء از ريسمان يك تاه بافته ضد مبرم كه دو تاه بافته باشد . و رسن يك تاب داده . و جامهء سپيد . و سيم نقد .
ج : اسحال و سحول و سحل . و جامهء سپيد از پنبه . ج : سحل .
سحل
(
sahl
) م . ع . سحل الثوب سحلا ( از باب فتح ) : يك تاه بافت آن جامه را . و سحله : پوست بركند از او و تراشيد وى را . و سحل فلانا : دشنام داد فلان را و ملامت كرد وى را . و سحلت الريح : گشاد باد روى زمين را از خاك و خاشاك . و سحل الدرهم : بسود درم را . و سحل الدراهم : نقد كرد درمها را . و سحل الغريم مائة درهم :
نقد كرد صد درم آن غريم را . و سحله مائة سوط : زد او را صد تازيانه چنان كه پوستش برخاست . و سحلت العين سحلا و سحولا : گريست آن چشم . و باتت السماء تسحل ليلتها يعنى همهء شب مىريخت باران .
سحل
(
sohol
) ع . ج . سحل .
سحلال
(
sahl l
) ا . ع . كلان شكم و بطين .
سحلة
(
sohalat
) ا . ع . خرگوش ريزه كه مادر را گذاشته باشد .
سحلوت
(
sohlut
) ا . ع . زن بىباك و كثيف و بىقيد .
سحم
(
saham
) م . ع . سحم سحما ( از باب سمع ) : سياه گرديد .
سحم
(
saham
) ا . ع . سياهى . و آهن .
و نام درختى .
سحم
(
sohom
) ا . ع . پتكهاى آهنگران .
سحماء
(
sahm '
) ا . ع . كون . و نام درختى .
سحماء
(
sahm '
) ص . ع . مؤنث اسحم يعنى سياه .
سحمة
(
sohmat
) ا . ع . سياهى .
سحن
(
sahn
) م . ع . سحن الخشبة سحنا ( از باب فتح ) : ماليد آن چوب را تا نرم گرديد . و سحن الحجر : شكست آن سنگ را .
سحن
(
sahn
) ا . ع . يوم سحن : روز جمعيت بسيار .
سحن
(
sehn
) ا . ع . پناه و حمايت و حفاظت . يقال : هو فى سحنه اى فى كنفه .
سحناء
(
sahn '
) و (
sahen '
) و
سحنة
(
sahnat
) و (
sahanat
) ا . ع .
هيئت و شكل ظاهر . و نرمى و ملاست پوست .
و وضع و نهاد روى مردم . و رنگ . يقال :
هولاء قوم حسن سحنتهم .
سحنفية
(
sohanfiyat
) ا . ع . مرد سر تراشيده شد . يق : رجل سحنفية .
سحنه
(
sahne
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سيما و وضع و نهاد روى مردم . و نام شهرى .
سحو
(
sahv
) م . ع . سحوت الطين عن الوحه الارض سحوا ( از باب نصر ) : خراشيدم گل را از روى زمين و رنديدم و ببيل بركندم آن را . و سحا القرطاس : رنديد كاغذ را . و سحا الكتاب :
مهر كرد نامه را . و سحا الجمر : كاويد خدرك آتش را . و سحا الشعر : سترد موى را .
سحوج
(
sahuj
) ا . ع . زن بسيار سوگند كه قسمها تراشد .
سحوح
(
sahuh
) ص . ع . سحابة سحوح : ابر ريزان .
سحوح
(
sohuh
) و
سحوحة
(
sohuhat
) م . ع . سح سحا و سحوحا و سحوحة . مر . سح را .
سحور
(
sahur
) ا . ع . طعامى كه در