لما كان فى البيان من ايداع التركيب و غرابة التاليف ما يجذب السامع يكاد يشغله عن غيره شبه بالسحر الحقيقى و قبل هو السحر الحلال .
سحر
(
sehr
) م . ع . سحره سحرا ( از باب فتح ) : مشغول كرد و فريفت او را .
يق : سحره بكلامه اى استماله برقة كلامه و حسن تركيبه . و نيز سحر : جادوئى كردن .
و محتاج و با علت كردن . و دور شدن .
سحر
(
sehr
) ا . پ . - مأخوذ از تازى فسون و شوبست و فروهست و جادوئى . و سحربنان :
خط خوش . و سحر حلال : شعر و سخن فصيح كه از غايت فصاحت بمنزلهء سحر باشد . و نام مثنوى اهل شيرازى به دو بحر و قوافى مكرر بمعانى مختلف . و سحر كردن : جادو كردن .
سحر
(
sohr
) ا . ع . شش . و دل . ج : اسحار .
سحر
(
sahar
) ا . ع . بيشك از صبح و هنگام پيش از هنگام صبح . يق : لقيته سحر ( بدون تنوين ) اى سحر ليلتنا يعنى ديدم او را اين سحر و اگر مراد نكره باشد مىگويند :
اتيته بسحر ( با تنوين ) . و نيز سحر بمعنى شش و سپيدى كه بالاى سياهى بود و كرانهء هر چيزى . ج : اسحار .
سحر
(
sahar
) م . ع . سحره سحرا ( از باب سمع ) : آمد او را بامداد .
سحر
(
sahar
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هنگام پيش از هنگام صبح . و هنگام سحر :
بامداد و پكاه و پنگ و سپيدهدم .
سحرا
(
saharan
) ا . ع . بسيار زود و على الصباح .
سحرآفرين
(
sehr - ferin
) ص پ .
جادوگر و ساحر و فسونگر .
سحرآميز
(
sehr - miz
) ص . پ .
دلربا و چشمبند .
سحرباز
(
sehr - b z
) ص . پ . ساحر و جادوگر و شعبده باز .
سحر بازى
(
sehr - b zi
) ا . پ . جادو و افسون .
سحر بنان
(
sehr - ban n
) ا . پ . خوش نويس .
سحرة
(
sohrat
) ا . ع . صبح كاذب و اولين سحر . و جاى هموار و برابر ميان سنگستان .
سحرة
(
saharat
) ع . ج . ساحر .
سحرخند
(
sahar - xand
) ص . پ .
گلى كه بامداد پگاه شكفته مىشود .
سحرخيز
(
sahar - xiz
) ص . پ . آنكه بامداد پگاه از خواب برميخيزد و شبگير .
سحرخيزى
(
sahar - xizi
) ا . پ . شب گيرى و على الصباح برخاستن از خواب .
سحرزده
(
sehr - zade
) ص . پ .
جادو شده و مفتون گشته .
سحرساز
(
sehr - s z
) ا . پ . ساحر و جادوگر .
سحرگار
(
sehr - g r
) ا و ص . پ .
جادوگر و افسونگر .
سحرگارى
(
sehr - g ri
) ا . پ . جادو و افسون .
سحرگاه
(
sahar - g h
) م ف پ . صبح و صباح و على الصباح و بامداد و پگاه .
سحرگاهان
(
sahar - g h n
) م ف .
پ . بامداد و صبح و سحرگاه و بامدادان .
سحرگاهى
(
sahar - g hi
) ا . پ .
هنگام سحر . و غذائى كه هنگام سحر براى روز روزه داشتن مىخورند .
سحرگه
(
sahar - gah
) و
سحرگهان
(
sahar - gah n
) م . ف . پ . سحرگاه و بامداد و پگاه .
سحرمند
(
sehr - mand
) ص . پ . ساحر و جادوگر .
سحرور
(
sahrur
) ا . پ . يك نوع مرغ صحرائى .
سحره
(
sahare
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ساحرها و جادوگرها .
سحرى
(
sahri
) و (
sahari
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - يك بامدادى و بامداد نامعلومى .
سحرى
(
sahri
) و (
sahari
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - غذائى كه براى روزه گرفتن هنگام سحر مىخورند . و منسوب بسحر .
سحرى
(
sahariyy
) ا . ع . اندكى پيش از صبح .
سحريا
(
saharay
) ا . ع . لقيته سحريا هذا : ملاقات كردم او را در اين سحر .
سحرية
(
sahariyyat
) ا . ع . اندكى پيش از صبح .
سحساح
(
sahs h
) ا . ع . باران سخت ريزان .
سحساحة
(
sahs hat
) ص . ع . عين سحساحة : چشم بسيار اشك ريزاننده .
سحسحة
(
sahsahat
) ا . ع . ساحت خانه .
سحط
(
saht
) م . ع . سحطه سحطا و مسطحا ( از باب فتح ) : گلو بريد آن را بشتاب . و سحط الطعام فلانا : گلو گرفت طعام فلان را . و سحط الشراب بالماء : آميخت آب را با شراب . و سحط السخل : رها كرد بزغاله را با مادرش .
سحف
(
sahf
) م . ع . سحف الشحم عن ظهرها سحفا ( از باب فتح ) : باز كرد پيه را از پشت آن و برداشت چربى پشت مازه را . و سحف الشيئ : سوخت آن چيز را .
و سحفت الابل : بر سر خود چريدند شتران .
و سحفت الريح السحاب : برد باد ابر را . و سحف راسه : سترد موى سر او را .
و سحف النخلة و غيرها : سوخت آن خرمابن و جز آن را . و نيز سحف : نيك بركندن موى از پوست چندان كه باقى نماند .
و تراشيدن و ستردن .
سحف
(
sohof
) ع . ج . سحفة .