كه كودكان بدان بازى كنند .
سحارى
(
sahh ri
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ساحرى و جادوگرى .
سحاف
(
seh f
) ا . ع . پيچش شكم و ذوسنطاريا . و ج . سحفة .
سحاف
(
soh f
) ا . ع . بيمارى سل .
سحاق
(
sahh q
) ا . ع . سنگ ساو . و كوبنده .
سحاقة
(
sah qat
) م . ع . سحق سحاقة و سحوقة . مر . سحوقة .
سحاقة
(
sahh qat
) ص . ع . امراة سحاقة : زن بزرگ و فروهشته پستان و اين از صفات بد زنان است .
سحال
(
seh l
) ا . ع . لگام . و چوبى كه در دهان بزغاله كنند تا شير نمكد .
سحال
(
soh l
) م . ع . سحل البغل سحيلا و سحالا ( از باب فتح و ضرب ) :
بانگ كرد استر .
سحالة
(
soh lat
) ا . ع . سونش زر و سيم . و فرومايهء از مردم . و پوست گندم و جو و مانند آن . وردى و هيچكارهء از هر چيزى .
سحام
(
soh m
) ا . ع . سياهى . و نام مخلافى در يمن .
سحامة
(
sah mat
) ا . ع . از اعلام است .
سحائب
(
sah eb
) ع . ج . سحابة .
سحاية
(
sah yat
) ا . ع . رونديده و تراشهء از هر چيزى . و غشاء و پرده . ج :
اسحية .
سحاية
(
seh yat
) ا . ع . پردهء تنكى كه دماغ از آن محاط شده . و پارهاى از ابر . و هر چيز رنديده . و تراشه . و پرده و غشاء .
سحائف
(
sah ef
) ا . ع . قطعات چربى بريده شدهء از پشت .
سحب
(
sahb
) م . ع . سحبه على الارض سحبا ( از باب فتح ) : كشيد آن را بر زمين . و سحب الرجل : بسيار خورد و آشاميد آن مرد . و نيز سحب . گستردن . و روان شدن .
سحب
(
sohob
) و (
sohb
) ع . ج .
سحاب .
سحبان
(
sahb n
) ا و ص . ع . رجل سحبان : مرد كشنده و جراف كه بر هر چه بگذرد بكشد . و سحبان بن وائل :
مردى بود كه در بلاغت بوى مثل زنند .
سحبانى
(
sahb ni
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - بنهايت بليغ و زبان آور .
سحبة
(
sohbat
) ا . ع . پرده و پوشش .
و باقى آب در چاه و يا در غدير .
سحبل
(
sahbal
) ا . ع . دلو بزرگ . و سوسمار كلان و ضخم . و خيك فراخ . و شكم بزرگ . و رودبار فراخ .
سحبلة
(
sahbalat
) ا . ع . خايهء فروهشته .
سحت
(
saht
) ا و ص . ع . جامهء كهنه . و بيابانى كه داراى خاك نرم و سست باشد . و برد سحت : سرماى سخت . و دمه سحت :
خون او رايگان است . و كذا ماله سحت .
سحت
(
saht
) م ع سحت الشيئ سحتا ( از باب فتح ) : از بيخ بركند آن چيز را .
و سحت الشحم عن اللحم : برداشت پيه را از گوشت . و سحت اللحم عن العظم :
رنديد گوشت را از استخوان . و سحت تجارته : حرام كسب كرد .
سحت
(
soht
) و (
sohot
) ص ع . مال سحت : مال برده و از بيخ بركنده شده . و كذلك مال سحت .
سحت
(
sohot
) و (
soht
) ا . ع . حرام .
و هر كسب بد كه موجب عار و ننگ باشد .
ج : اسحاب .
سحتاء
(
saht '
) ص . ع . ارض سحتاء :
زمين بىگياه كه در وى چراگاه نباشد .
سحتب
(
sahtab
) ا . ع . مرد دلاور بسيار اقدام كنندهء بر كارها . و از اعلام است .
سحتوت
(
sohtut
) ا . ع . پست كم روغن .
و جامهء كهنه . و بيابان نرم خاك .
سحتى
(
sahitiyy
) ا . ع . جامهء كهنه .
سحتيت
(
sehtit
) ا . ع . پست كم روغن .
سحج
(
sahj
) ا . ع . رفتارى نرم مر ستور را . و نوعى از بيمارى روده . و به سحج اى خدش .
سحج
(
sahj
) م . ع . سحجه سحجا .
( از باب فتح ) : پوست بركند از آن و خراشيد آن را . يق : اصابه شيئ فسحج وجهه اى خدش جلده . و سحج فى سيره :
بشتاب رفت . و سحجت الدابة : برفتار نرم رفت آن ستور . و سحج شعر راسه : گشاد و باز كرد موى سر را پيش از شانه كردن .
سحجلة
(
sahjalat
) م . ع . ماليدن چيزى را . و زدودن و جلا دادن .
سحدد
(
sohdod
) ا . ع . سركش و نافرمان از مردم و گردنكش .
سحر
(
sahr
) ا . ع . ريه و شش . ج :
اسحار و سحور . و نشان ريش پشت شتر و اعلاى سينه . و انتفخ سحره يعنى از حد مرتبهء خود تجاوز كرد . و انقطع منه سحرى يعنى مايوس شدم از وى . و قد انتفخ سحره يعنى بددلى كرد و ترسيد .
سحر
(
sahr
) م . ع . سحره سحرا ( از باب فتح ) : خدعه كرد با او و مكر نمود . و سحر عنه : دور شد از او .
سحر
(
sehr
) ا . ع . فسون و جادوئى .
و هر چيز كه مأخذ آن لطيف و دقيق بود . و اخراج هر چيز باطل به صورت حق . و قوله صلى اللّه عليه و آله : ان من البيان لسحرا