تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1827

مساهمون:

ص١٨٢٧
كه تا نرمهء بينى رسيده و آن را نيز سپيد كرده باشد .

سائلون

(
s eluna
) ع . ج . سائل .

سائم

(
s em
) ص . ع . ستور چرنده‌اى كه خود بر بچرد . ج : سوائم .

سائمة

(
s emat
) ص . ع . مؤنث سائم . ج : سوائم .

ساينده

(
s yande
) ا . پ . طحان و كسى كه چيزى را مىسايد .

سايوان

(
s ya - v n
) ا . پ . سايبان . و سايه . و خاكروبهء كف خانه .

سايوس

(
s yus
) ا . پ . اسپغول و اسپرزه .

سايه

(
s ye
) ا . پ . تاريكى كه حاصل مىشود از وقوع جسم كثيفى در جلو نور و ظل . و نمايش . و پناه . و حمايت . و فسق و فجور . و قباحت . و بدعملى . و شهوت و نفس‌پرستى . و فستان و روح پليد . و جن . و نام ديوى . و سايه افگندن : توجه نمودن و متوجه احوال كسى گرديدن . و مسافرت نمودن بسمتى . و سايهء رب : حمايت و پناه حمايت و تحت حمايت . و سايهء خدا : پادشاه عصر و ظل اللّه . و سايهء رب النعيم : خليفه . و سايهء ركاب : حمايت . و تابع و متابع . و سايهء قشور : سايهء درخت . و سايه گستردن : نهفتن و پوشانيدن . و التفات نمودن . و بستن . و بد گفتن . و سايه و نور : پناه درخت و سايهء درخت . و شب و روز . و سايهء يزدان : پادشاه عصر . و پادشاه توانا .

سايه‌بان

(
s ye - b n
) ا . پ . سايبان و چتر . مر . سايبان .

سايه برك

(
s ye - borak
) و

سايه برگ

(
s ye - borag
) ا . پ . گياهى كه چون شتر بخورد بخواب رود .

سايه‌پرست

(
s ye - parast
) ص . پ . كسى كه پيوسته فسق و فجور و كارهاى ناشايسته مىكند . و زناكار .

سايه‌پرستى

(
s ye - parasti
) ا . پ . فسق و فجور و كارهاى ناشايسته . و زنا .

سايه‌پرور

(
s ye - parvar
) ا و ص . پ . آنكه پيوسته در فراغت و آسودگى باشد و زحمت و مشقت نكشد . و غافل از كارهاى دنيا . و هر چيز نازك و ظريف . و نازپرور و نازنين . و مفتخوار . و نانخورش . و طفيلى . و مگسهاى سر سفرهء طعام .

سايه‌پرورد

(
s ye - parvard
) ص . پ . آسوده و راحت و منت‌خوار .

سايه پروردگان

(
s ye - par -
) (
vardag n
) پ . ج . سايه‌پرورده . و سايه پروردگان خم : دانه‌هاى انگور كه در خم جهة شراب اندازند .

سايه‌پرورده

(
s ye - parvarde
) ص . پ . كسى كه در آسايش و استراحت پرورش يافته باشد . و چيزى كه در سايه آن را پرورش داده باشند .

سايه‌پسند

(
s ye - pasand
) ص . پ . راحت . و طالب راحتى و آسايش .

سايه‌پسندى

(
s ye - pasandi
) ا . پ . ميل و رغبت بآسايش .

سايه‌پوش

(
s ye - puc
) ا . پ . سايبان و چتر . و درختستان و جاى مشجر .

سايه‌خزك

(
s ye - xazak
) ا . پ . يك نوع گياهى كه با نان خورند و نانخورش كنند .

سايه‌خفت

(
s ye - xoft
) ص . پ . خفته و آرميدهء در سايه . و سايه خفت نخل حيات : لقب زكرياى پيغمبر .

سايه‌خوش

(
s ye - xovac
) ا . پ . درخت نارون .

سايه‌دار

(
s y - d r
) ص . پ . هر چيز كه سايه افگند و داراى سايه بود . و حارس و پناه دهنده . و جن‌دار . و درخت سايه دار : درخت سايه‌افگن .

سايه‌داشت

(
s ye - d ct
) ص . پ . سايه گستر . و دارندهء جان و روح .

سايه‌رس

(
s ye - ras
) ص . پ . ميوه‌اى كه در سايه رسيده باشد .

سايه‌رست

(
s ye - rost
) ص . پ . گياه روئيده شده و باليدهء در سايه .

سايه‌رو

(
s ye - rav
) ا . پ . شب‌زنده دار . و پاسبان . و دزد شب .

سايه‌زده

(
s ye - zade
) ص . پ . هر چيز كه داراى سايه بود . و كسى كه جن داشته باشد .

سايه‌شكن

(
s ye - cekan
) ص . پ . باطل كنندهء مذهب ناحق و ناروا و اصلاح كنندهء مذهب . و منير و نوربخش . و جلا دهنده و صيقل‌گر . و روشن و تابناك و نورانى .

سايه‌گاه

(
s ye - g h
) ا . پ . جاى سايه دار . و چادر و خيمه . و گلستان .

سايه‌گستر

(
s ye - gostar
) ص . پ . منتشركنندهء سايه و داراى سايه . و خيرخواه مهربان .

سايه‌گير

(
s ye - gir
) ص . پ . جائى كه نور آفتاب نتابد و هميشه سايه باشد .

سايه‌ناك

(
s ye - n k
) ص . پ . جائى كه روشن نباشد و تاريك بود .

سايه‌نشين

(
s ye - necin
) ص . پ . شخصى كه تعب و زحمت روزگار هرگز نديده و نچشيده باشد .

سايه‌ور

(
s ye - var
) ص . پ . سايه‌دار و هر چيز كه سايه افگند .

سائيدن

(
s idan
) ف م . پ . سحق كردن و نرم كردن و سودن . و فرسودن و بهم ماليدن دندانها . و زدودن و صيقل كردن و جلا دادن . و اندودن . و حل كردن . و گداختن . و پالودن