و بتهاى خاردار و سفيد ببلندى يك گز كه در ميان كرمهاى پيله نهند تا پيله بر آن تند .
و نيز بتهاى كه بجاى هيزم بسوزانند . و براده و هر چيز سائيده و رنده شده و در اين صورت هميشه بطور مضاف استعمال مىشود مانند ساو آهن يعنى برادهء آهن .
ساوا
(
s v
) ا . پ . زر و سيم براده شده .
ساوان
(
s v n
) پ . اسم فاعل ساويدن .
ساواى
(
s v y
) ا . پ . زر و سيم براده شده .
ساوجى
(
s veji
) ص . پ . منسوب به شهر ساوه .
ساود
(
s vad
) ا . پ . پوشاكى كه به بدن چسبان باشد .
ساورى
(
s vari
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - خدمت و بندگى . و تحيت . و انعامى كه در ازاى خدمت مىدهند . و باج و خراج .
ساوزيدن
(
s vazidan
) ف م . پ .
ماليدن و سائيدن با ملايمت و نرمى و آرامى .
ساوستان
(
s vest n
) ا . پ . ادارهء ماليه .
ساوند
(
s vand
) ا . پ . قافيه و وزن شعر .
ساوو
(
s vu
) ا . پ . باج و خراج .
ساووج بلاغ
(
s vuj - bol q
) ا . پ .
نام ولايتى از آذربايجان . و نام بلوكى از رى .
ساوه
(
s ve
) ا . پ . زر خالص شكسته و ريزه ريزه . و بوتهء زرگرى . و نام پهلوانى تورانى كه در جنگ رستم كشته شد و او را ساره شاه نيز مىگويند .
ساوه
(
s ve
) ا . پ . نام شهرى در ما بين رى و عراق نزديك آوه .
ساويدن
(
s vidan
) ف م . پ . سائيدن .
و سوهان كردن . و زدودن و صيقل كردن و جلا دادن . و اره كردن . و خرد كردن و نرم كردن . و فرسودن . و اندودن . و دريافتن و فهم كردن و ادراك نمودن . و حل كردن و گداختن در آب . و صاف كردن . و لمس كردن و دست ماليدن .
ساويده
(
s vide
) ص . پ . سائيده . و براده شده و خرد شده .
ساويز
(
s viz
) ص . پ . شخص خوش خلق و نيكخو .
ساويس
(
s vis
) ا . پ . هر چيز گرانمايه و باقدر . و پنبهء محلوج كه در جامه گذارند . و جامهء پنبه آگنده كه در روز جنگ پوشند . و سبدى كه زنان پنبهاى را كه جهت رشتن آماده و مهيا كردهاند در آن نهند .
ساوين
(
s vin
) ا . پ . سبدى كه پنبهء محلوج را كه جهة رشتن آماده كردهاند در آن نهند . و ساوين پنبه : سبد پنبه .
ساهجة
(
s hejat
) ص . ع . ريح ساهجة : بادى كه زمين را برندد . ج : سهج .
ساهر
(
s her
) ص . ع . رجل ساهر :
مرد بيدار . و ليل ساهر : شب بيدارى .
ساهرة
(
s herat
) ا . ع . زمين . و روى زمين . و چشمهء روان . و دشت بيمناك . و زمينى كه كسى بر وى نرفته . و زمينى كه در روز قيامت حق سبحانه آن را مجددا پيدا سازد .
و جهنم . و نام كوهى بقدس . و زمين شام .
و غلاف ماه يعنى غلافى كه تصور مىكردند كه ماه در هنگام خسوف در آن داخل مىشود .
ساهرية
(
s heriyyat
) ا . ع . يك نوع عطرى كه در عمل آن بيدارى بايد .
ساهف
(
s hef
) ص . ع . سخت تشنه .
و هلاك شونده . و تشنه . و كسى كه ويرا وقت جان دادن تشنگى غالب باشد و ساهف الوجه : گونهء برگرديده روى .
ساهك
(
s hek
) ا . ع . درد چشم و خارش چشم . يق : فى عينه ساهك اى رمد و حكة .
ساهكة
(
s hekat
) ص . ع . ريح ساهكة : باد سخت و بادى كه خاك را از روى زمين ببرد . ج : سواهك .
ساهمة
(
s hemat
) ا . ع . ماده شتر باريك و لاغر . و ماده شترى كه سفر آن را تغيير داده باشد . ج : سواهم .
ساهور
(
s hur
) ا . پ . نام كوهى كه در آن سنگى است سختترين سنگها و آن سنگ را نيز ساهور و يا ماهور گويند .
ساهور
(
s hur
) ا . ع . بيدارى . و بسيارى و فراوانى . و مهتاب . و غلاف ماه . و هالهء ماه . و نه روز باقى از ماه . و روى زمين .
و سايهء زمين بر روى زمين . و بن چشم .
ساهويه
(
s huye
) ا . پ . نام معبرى مشهور كه در تعبير خواب شهرتى داشته .
ساهى
(
s hi
) ص . ع . غافل و فراموشكار و فرقوا بين الساهى و الناسى بان الناسى اذا ذكرته تذكر و الساهى بخلافه .
ساى
(
s y
) ص . پ . ساينده . و جلا دهنده و صيقلگر . و مالش دهنده و فرساينده و هميشه مركب با موصوف استعمان مىشود مانند نگينساى يعنى صيقلگر نگين انگشترى .
و زلف مشكساى يعنى زلف فرسايندهء مشك كه بوى مشك دهد .
ساى
(
s y
) ا . پ . نوعى از قماش لطيف و نفيس .
سأى
(
sa'y
) م . ع . سأى الثوب سأوا و سأيا . مر . سأو .
سايانيدن
(
s y nidan
) ف م . پ .
صيقل كردن فرمودن . و اندودن كنانيدن .
سائب
(
s eb
) ص . ع . روان و جارى و سيال .
سائب
(
s eb
) ا . ع . از اعلام است .
سايبان
(
s ya - b n
) ا . پ . هر چيز كه سايه افگند و مانع تابش آفتاب باشد و