سامغان
(
s meq ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه دو كرانهء دهان زير دو طرف بروت از چپ و راست .
سامق
(
s meq
) ص . ع . بلند و دراز .
سامك
(
s mek
) و
سامكة
(
s mek t
) ص . ع . بلند از هر چيزى . يق : منام سامك و سماء سامكة .
سام كيس
(
s mkis
) ص . پ . بزرگ و شريف و بزرگوار .
سامل
(
s mel
) ص . ع . سعى كنندهء در سلاح كار و صلاح معيشت .
سامن
(
s men
) ص . ع . فربه و كسى كه داراى روغن بسيار باشد .
سامندر
(
s mandar
) و
سامندل
(
s mandal
) ا . پ . سمندر .
سامور
(
s mur
) ا . پ . ساهور .
ساموتا
(
s mut
) ا . پ . وزنهاى معادل سه قيراط كه يك هشتم انس انگليسى باشد .
ساموق
(
samuq
) ا . پ . نام شهرى در قفقاز نزديك گنجه .
ساموقلو
(
s muqlu
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - مردم ساموق
سامه
(
s me
) ا . پ . وعده . و شرط و پيمان و عهد . و قسم و سوگند . و دين و قرض و وام . و پناگاه و ملجأ . و جاى امن و امان .
و خاصه و مخصوص و خصوصى . و علم و رايت .
و دام . و كمند . و ياران و دوستان .
سامه
(
s meh
) ص . ع . متحير و مدهوش .
و اسب رونده بروشى كه مانده نشود . ج : سمه .
سامى
(
s mi
) ص . ع . بلند . و فحل سام : گشن سر برداشته . ج : سوامى .
و برآينده جهة شكار . ج : سماة . يق : رجل سام . و قوم سماة يعنى قومى كه براى شكار برآمده باشند .
سامى
(
s mi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - عالى و بلند مرتبه و در خطاب به شخص محترم گويند جناب سامى .
ساميز
(
s miz
) ا . پ . سنگ فسان و سنگى كه بدان كارد و تيغ و جز آن تيز كنند .
سان
(
s n
) ا . پ . قانون و رسم و قاعده و دستور . و وجه و شكل . و خوى و عادت . و طريقه و طور و منوال و طرز و روش و ترتيب .
و نمايش . و سامان و اسباب و رخت . و سرانجام . و آبرو و حرمت و عزت و تكريم .
و شهرت و جاه و جلال . و مرتبه . و سبب و جهة و دليل . و انجام و عاقبت و آخر . و مطلق سلاح جنگ خواه خود شخص پوشد و يا بر اسب و فيل پوشانند . و پاره و قطعه و رقعه .
و حصه و بهره و نصيب . و سنگ فسان . و سوهان .
و عرض سپاه . و وانمودن شخص خود را به خوبى و خوش صورتى . و نام قصبهاى از محال بلخ . و سان دادن : عرض سپاه نمودن .
سان
(
s n
) ص . پ . شبه و مانند و نظير و مثل و برابر . و شمع سان : مانند شمع .
و يكسان : برابر و مساوى . و نيز بمعنى استان مانند خارسان بمعنى خارستان .
سانح
(
s neh
) ص . ع . صيدى كه از جانب چپ صياد برآيد خلاف بارح . ج :
سنح . و العرب تتيمن بالسانح و تتشأم بالبارح .
المثل : من لى بالسانح بعد البارح اى بالمبارك بعد الشوم . و هر چيز كه ظاهر شود شخص را از خير و شر . ج : سوانح .
سانح
(
s neh
) ا . پ . هر چيز كه بغتة پديد آيد و ظاهر شود . و سانح شدن :
ناگهان پديد آمدن و ظاهر شدن .
سانحات
(
s neh t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اتفاقات و سرگذشتها و سانحهها .
سانحه
(
s nehe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيز ناگهانى كه بغتة پديد آيد . و هر چيز ناپسند و موحش .
ساندوس
(
s ndus
) ا . پ . رود اندوس .
مر . اندوس .
سانسان
(
s n - s n
) م ف . پ . پاره پاره و قطعه قطعه و جزء جزء . و سان سان كردن : پاره پاره كردن .
سانعة
(
s neat
) ا . ع ماده شتر خوب و نيكو .
سانقه
(
s neqe
) ا . پ . پر سياوشان و خون سياوشان .
سانكين
(
s nkin
) و
سانگير
(
s n - gir
) ا . پ . نظم و ترتيب شايسته و آراسته . و خوى طبيعى و ذاتى . و مردم ساده و بىريا .
و هر چيز مزين و آراسته و پيراسته .
ساننج
(
s nanj
) ا . پ . مرغى خوش الحان و خرد و سياه .
سانية
(
s niyat
) ا . ع . شتر آب كش .
و ابرى كه سيراب كند زمين را . ج : سوانى .
المثل : سير السوانى سفر لا ينقطع .
و دلو كلان و ادات آن .
سأو
(
sa'v
) ا . ع . وطن و جاى باش و مقام . و غايت چيزى . و دورى قصد و همت و منه : انت ذو سأو اى بعيد الهم . و نيت و نورد خاطر و كشش به چيزى .
سأو
(
sa'v
) م . ع . ساه سأوا ( از باب فتح ) : اندوهگين كرد او را ( مقلوب ساءه ) .
و سازيد : دويد زيد . و سا الثوب سأوا و سأيا : كشيد جامه را پس دريده گرديد .
و سابينهم : فساد انداخت ميان ايشان .
و سأى الشئ سأوا : قصد كرد آن چيز را .
ساو
(
s v
) ا . پ . باج و خراج و زرى كه پادشاه قوى از پادشاه ضعيف و زير دست خود گيرد . و پارهء زر و برادهء آن . و زر خالص . و بوتهء زرگرى . و حصه و بهره .
و فولادى كه بدان كارد و شمشير تيز كنند .