خوب . و باطل و دروغ . و سبك و سهل داشتن كسى را . و جنبش باد گياه تر شده را . و غورهء خرماى زرد و سرخ . و كبر و غرور و گردنكشى .
و ناز و نازش .
زهو
(
zahv
) م . ع . زها الرجل زهوا ( از باب نصر ) : نازيد آن مرد و اين كم است و الاكثر زهى ( مجهولا ) . و زهاه الكبر : ناز نمود . و زها النخل :
دراز شد آن خرما بن و صاحب غورهء رنگين گرديد . و زها البسر : رنگ گرفت غورهء خرما .
و منه نهى عن البيع التمر حتى يزهو و روى حتى يزهى . و زها الغلام :
جوان شد آن كودك . و زهت الشاة :
پستان كرد گوسپند نزديك زادن . و زها السراب الشيئ : برداشت سراب آن چيز را و نمايان كرد . و زهت الابل : رفتند شتران بعد ورود يك شبا روز و يا دو شبا روز .
و زهوتها انا : راندم آن را من ( لازم و متعدى ) .
و زهت الناقة : در طلب گياه رفت آن ماده شتر پس از خوردن آب . و زها السراج :
روشن كرد چراغ را . و زها بالسيف :
درخشانيد تيغ را و اشاره كرد بدان و زهاه بالعصا : زد او را به چوب دستى .
و زهاه بمأة رطل : اندازه كرد آن را ضد رطل . و زها النبت : رسيد آن كشت . و زهى لعينيك ( مجهولا ) : ظاهر و نمايان شد با روى خوش مر تو را . و كذا زها لعينيك ( معلوما ) . و زهت الريح :
و زيد باد . و زهت الريح الشجرة :
جنبانيد باد درخت را . و زهاه : استخفاف نمود او را و خوار شمرد . و ما ازهاه :
چه متكبر است او .
زهو
(
zahv
) و (
zohv
) ا . ع . زردى غورهء خرما .
زهو
(
zohovv
) ا . ع . ترى و تازگى و درخش شكوفهء گياه .
زهو
(
zahu
) ا . پ . چرك گوش و سملاخ .
زهو
(
zohur
) م . ع . زهر السراج زهورا ( از باب فتح ) : روشن گرديد آن چراغ . و زهر القمر : درخشيد ماه .
و كذا زهر الوجه . و زهرت النار :
روشن گرديد آن آتش و بالا گرفت . و زهرت بك نارى كقولك و ريت بك زنادى يعنى قوت گرفت به تو آتش من و بسيار گرديد . و زهرت الشمس الابل :
متغير گردانيد آفتاب شتران را . و زهر النبت : برآمد آن كشت .
زه و زاد
(
zeh - o - z d
) ا . پ . زن و فرزند و اهل و عيال . و نسل .
زهوطة
(
zahutat
) ا . ع . كلانى لقمه .
زهوطة
(
zahutat
) م . ع . زهوط زهوطة : لقمهء كلان خورد .
زهوف
(
zohuf
) م . ع . زهف زهوفا ( از باب فتح ) : خوار و حقير گرديد . و زهف للموت : نزديك بمرگ شد . و زهف فلان : دروغ گفت فلان . و هلاك گرديد فلان .
زهوق
(
zahuq
) ص . ع . باطل . و هلاك شونده .
زهوق
(
zahuq
) ا . ع . چاه دور تك . و راه بلند و فراخ در ميان كوه .
زهوق
(
zahuq
) م . ع . زهق العظم زهوقا ( از باب فتح ) : مغز آگنده شد استخوان . و زهق المخ : پر شد مغز .
و زهق الباطل : نيست و ناپديد گرديد باطل . مر . زهق .
زهومة
(
zohumat
) ا . ع . باد گنده .
و بوى ريم و چربش . و بوى گوشت چرب بر گشته بوى .
زهى
(
zehi
) پ . كلمهء تحسين يعنى خهى و چه خوش و چه خوب . و كلمهء افسوس يعنى آه و واه و دريغا . و زهى روى :
چه خوش روى . و زهى سعادت : چه خوش سعادت و چه نيك اقبال و كامرانى .
زهى
(
zoh
) ا . ع . زهى الدنيا :
آرايش دنيا و خوشنمائى آن .
زهيد
(
zahid
) ا . ع . اندك از هر چيزى .
و تنگخو . و كم خور . و رودبار تنگ .
زهيدن
(
zahidan
) ف ل . پ . افتادن .
و روان شدن . و چكيدن و تقطير شدن . و تراويدن . و بردن در قمار .
زهيدن
(
zehidan
) ف ل . پ . زائيدن .
زهير
(
zahir
) ص . ع . لاغرى بواسطهء بيمارى . و غمناك و دلگير .
زهير
(
zahir
) ا . پ . نام پهلوانى ايرانى .
زهير
(
zohayr
) ا . ع . از اعلام است .
و نام شاعرى .
زهيراب
(
zahir b
) ا . پ . نام فرشتهاى كه موكل بر زمين است .
زهيرية
(
zohayriyyat
) ا . پ . دهى در بغداد . و نام قبيلهاى .
زى
(
zay
) ا . پ . جان . و حيات و زندگى . و روح و نفس . و معاش .
زى
(
zi
) ا . پ . حد و اندازه . و سوى و طرف و جانب و كنار . و ساحل . و نزد و نزديك . و جاى پا و قدم . و سرشت . و زنده . و زندگى . و روح و نفس . و از زى خود :
از حد و اندازهء خود . و زى سپاهان :
جانب اصفهان . و زى فلان : نزديك فلان و سوى فلان .
زى
(
zi
) پ . كلمهاى در تحسين و افسوس استعمال مىگردد مانند زهى .
زى
(
zi
) پ . كلمهء امر از زيستن . و دير زى : كلمهء دعا يعنى بسيار بمان و پيوسته زنده باش .