گياه . و شكوفهء گياه . و شكوفهء زرد . ج :
زهر و ازهار . و ج ج : ازاهير . و زهرة الدنيا : خوبى و تازگى دنيا و بهجت آن .
و متاع آن و زينت آن . و زهرة الملح :
گياهى . و زهرة النحاس : چيزى است كه از مس گداخته برآيد .
زهرة
(
zohrat
) ا . ع . سپيدى و خوبى و صفاى رنگ . و نام پدر گروهى از قريش .
و بنو زهرة : گروهى از شيعه .
زهرة
(
zoharat
) و (
zohrat
) ا . ع .
ناهيد و زهره . و شكوفه .
زهرخند
(
zahr - xand
) و
زهرخنده
(
zahr - xande
) ا . پ . خندهء اجبارى . و خندهء تلخ . و خندهاى كه در آن دندانها نمايان گردد .
زهردار
(
zahr - d r
) ص . پ . آلودهء بزهر و محتوى از زهر . و حيوان زهر دار : جانورى كه داراى زهر باشد . و خنجر زهردار : خنجر آلودهء بزهر .
زهر دارو
(
zahr - d ru
) ا . پ . ترياق و پازهر و فادزهر .
زهرگيا
(
zahr - giy
) ا . پ . هر گياهى كه سم باشد و خوردن آن مورث هلاكت گردد .
و نام گياهى سمى .
زهر مهره
(
zahr - mohre
) ا . پ .
سنگ پازهر . و يك نوع مهرهاى كه در دفع زهر افعى به كار برند .
زهرناك
(
zahr - n k
) ص . پ . سم دار و زهرآلود .
زهرور
(
zahr - var
) ص . پ . سمدار و زهرآلود .
زهره
(
zahre
) ا . پ . دليرى و شجاعت و مردانگى و دلاورى . و صفرا و مراره . و پوستى كيسه مانند كه بجگر چسبيده و محتوى صفرا مىباشد . و زهرهء شب : روشنى شب . و زهرهء ميغ : قطرات باران .
زهره
(
zohre
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سيارهاى كه زمين در ما بين آن و مريخ حركت مىكند و ناهيد و بيدخت و بيلفت و زاور و زواس و زاورس و زاوس نيز گويند .
زهره بناگوش
(
zohre - ban - guc
) ص . پ . خوبروئى كه داراى گوشهاى ظريف و زيبا باشد .
زهره تراك
(
zahre - ter k
) و
زهره ترك
(
zahre - terak
) ص . پ . دلشكسته .
زهرهخند
(
zahre - xand
) ا . پ .
خندهء از روى مذمت و استهزا .
زهره رخان
(
zohre - rox n
) ا . پ . صاحبان حسن كه رويشان مانند زهره درخشنده است .
زهرهرو
(
zohre - ru
) ص . پ .
درخشان روى مانند زهره .
زهرهساز
(
zohre - s z
) ص . پ .
خوشخوان و خوش الحان .
زهره طبع
(
zohre - tab '
) ص . پ .
خوشخوى . و شادمان و مسرور .
زهره نوا
(
zohre - nav
) ص . پ .
خوشخوان و خوش الحان .
زهرهوار
(
zohre - v r
) ص . پ .
زيبا و درخشان مانند زهره .
زهرى
(
zahri
) ا . پ . زهر نامعلوم .
زهرى
(
zahri
) ص . پ . منسوب بزهر .
و زهردار و زهرآلود .
زهزاد
(
zeh - z d
) ا . پ . نسل و فرزند .
زهزاق
(
zahz q
) ا . ع . نوازش مادر بچه را و برجهانيدن و بازى كردن با وى . و سخت خنديدن .
زهزاه
(
zahz h
) ا . ع . مرد متكبر زشت هيئت .
زهزج
(
zahzaj
) ا . ع . آواز پريان و بانگ و فرياد آنها . ج : زهازج .
زهزفة
(
zahzafat
) م . ع . زهزف الكلام زهزفة : جارى گردانيد سخن را و روان كرد . و زهزف الشيئ : نبهره كرد آن چيز را و ناروان گردانيد .
زهزقة
(
zahzaqat
) م . ع . سخت خنديدن .
و بر جهانيدن مادر بچه را و ببازى داشتن وى را .
زهزمة
(
zahzamat
) ا . ع . نزديك گذاشتن رونده گامهاى خود را در رفتن . و آواز كه از دور آيد . و بانگ .
زهستان
(
zahest n
) ا . پ . ايام نفاس و آن روزهاى پس از زائيدن كه هنوز در زن عوارض رحمى باقى باشد .
زهش
(
zahec
) پ . م ح . زهيدن .
و ا . ظهور . و اجتماع و پيوستگى . و مباشرت .
زهش
(
zehec
) پ . م ح . زهيدن .
وا . آب زه . و زهاب و چشمه . و محل جوشيدن و برآمدن آب از چشمه . و صفت . و تحسين .
زهشت
(
zehect
) ا . پ . دم و نفس .
زهف
(
zahaf
) ا . ع . سبكى و جلدى و چالاكى . و جهيدگى .
زهف
(
zahaf
) م . ع . زهف زهفا ( از باب سمع ) : سبك گرديد . و زهفت الريح الشيئ : سبك يافت باد آن چيز را و برد وى را .
زهق
(
zahq
) م . ع . زهق زهقا و زهوقا ( از باب فتح ) : پيشى نمود و سبقت گرفت بر ديگران . و زهق السهم : درگذشت آن تير از نشانه . و زهقت نفسه : بيرون آمد جان او . و زهق الشيئ : باطل شد آن چيز و هلاك گرديد .
زهق
(
zohq
) و (
zohoq
) ع . ج .
زاهق .
زهق
(
zahaq
) ا . ع . زمين پست .
زهق
(
zahaq
) م . ع . زهقت نفسه