راههء كوچك و تنگ . ج : زمع . و نيز زمعة :
واحد زمع يعنى يك گره جاى برآمدن خوشهء انگور .
زمعى
(
zam'iyy
) ا . ع . مردم فرومايه و زود خشم . و مرد زيرك و رسا .
زمق
(
zamq
) م . ع . زمق لحيته زمقا ( از باب ضرب و نصر ) : بركند ريش او را . و زمق القفل : گشاد كليدان را .
زمقة
(
zamaqat
) ا . ع . چيز اندك و حقير . و ما اعنى عنى زمقة اى شيئا .
زمك
(
zamak
) م . ع . زمكه عليه زمكا ( از باب نصر ) : برانگيخت آن را تا سخت خشمگين شد به روى . و زمك القربة :
پر كرد مشك را .
زمك
(
zamak
) ا . ع . خشم .
زمك
(
zemekk
) و
زمكاء
(
zemekk '
) ا . ع . دم غزهء مرغ . و دم مرغ و بن دم آن .
زمكة
(
zamakat
) ص . ع . رجل زمكة : مرد شتاب زدهء خشمناك . و مرد گول پست بالا .
زمكى
(
zemki
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دم غزهء مرغ .
زمكى
(
zemekk
) ا . ع . دمغزهء مرغ و بن دم آن و تمام دم آن .
زمگان
(
zamg n
) و (
zomg n
) ا .
پ . موى زهار .
زمل
(
zaml
) م . ع . زمله زملا ( از باب نصر ) : رديف خود ساخت او را و يا عديل گردانيد . و زملت الشيئ : برداشتم آن چيز را . و زمله : در پى او رفت . و زمل زملا و زملانا و زمالا : از نشاط لنگان راه رفت .
زمل
(
zeml
) ا . ع . رديف . و بارپشت .
و نصف جوال از هر چيزى . يق : ما فى جو القك الازمل اذا كانت نصف الجوالق .
و نيز زمل : از اعلام است .
زمل
(
zemal
) و (
zomal
) و (
zommal
) ا . ع . مرد ضعيف ترسندهء بد دل . و بار درخت .
زمل
(
zomol
) ع . ج . زمال .
زملان
(
zamal n
) م . ع . زمل زملا و زملانا . مر . زمل .
زملة
(
zemlat
) ا . ع . خرما بنان دراز درهم پيچيده . و خرما بنان ريزهء انبوه . و نهال خرما بن آنقدر كه دست بدان نرسد .
زملة
(
zomlat
) ا . ع . گروه مردم و همراهان .
زملة
(
zamalat
) ا . ع . اهل خانه و عيال . و فراوان و بسيار . يق : ترك زملة :
گذاشت بسيار را .
زملج
(
zomloj
) ا . پ . پروانهء كوچك .
زملق
(
zomaleq
) و (
zommaleq
) ا .
ع . كسى كه پيش از دخول انزال كند .
زمم
(
zamam
) ا . ع . مقابل . و قريب .
يق : وجهى زمم بيته اى تجاهه روى من مواجه خانهء او است . و دارى من داره زمم او دارى زمم داره :
خانهء من نزديك خانهء اوست . و امرهم زمم اى قصد متوسط معتدل او بين ظاهر .
زمم
(
zammam
) ا . ع . چاه زمزم .
زمم
(
zommam
) ع . ج . زام .
زمن
(
zaman
) ا . پ . زمين .
زمن
(
zaman
) ا . ع . روزگار . و وقت خواه قليل باشد يا كثير . ج : ازمان و ازمن .
زمن
(
zaman
) م . ع . زمن زمنا و زمنة و زمانة ( از باب سمع ) : بر جاى ماند .
زمن
(
zamen
) ا و ص . ع . بر جاى مانده .
ج : زمنون . و بيمار كه بيمارى آن از مدت دراز باشد . و انبار و تودهء سرگين .
زمن
(
zaman
) پ . مخفف ازمن
زمنة
(
zomnat
) م . ع . زمن زمنا و زمنة و زمانة . مر . زمن .
زمنة
(
zamanat
) ا . ع . برجاى ماندگى .
زمنة
(
zamanat
) ا . ع . زمان و روزگار .
زمنج
(
zamnaj
) ا . پ . سنگى استوانهاى گرد كه براى برابر كردن و مسطح نمودن پشت بامها سازند و آن را غلطك و بام غلطان نيز گويند .
زمنج
(
zemonj
) و (
zemenj
) ا . پ .
پرندهء گوشتخوار كه دو برادران و بتازى زمج (
zommaj
) گويند .
زمنى
(
zamn
) ع . ج . زمين .
زمو
(
zamu
) و (
zomu
) ا . پ . طين و گل تر . و گل خشك .
زمو
(
zomu
) ا . پ . سقف خانه كه از چوب و علف و نى و گل پوشيده باشند . و خاكى كه در روى سقف خانه مىريزند .
زموخ
(
zamux
) ص . ع . عقبة زموخ : عقبهء دور و دراز و سخت .
زمودن
(
zamudan
) ف ل و م . پ . زر دوزى كردن . و نقش و نگار نمودن و نقاشى كردن .
زموده
(
zamude
) ص . پ . زر دوزى شده . و نقش و نگار شده .
زموده
(
zomude
) ا . پ . آورك و باد پيچ .
زمور
(
zamur
) ا . ع . كودك نيكو روى .
زموع
(
zamu '
) ا . ع . مرد شتاب زده .
و زن شادمان و شتاب . و خرگوش كه نزديك گام گذاشته دود كانها تعدو على زمعاتها اولانها اذا قربت من حجرها مشت على زمعتها لئلا يقتفى اثرها .
زموم
(
zamum
) ا . ع . سيماب و جيوه .