زناء
(
zen '
) ا . ع . بلغت نجد زنا و مجامعت با زن بحرامى .
زناء
(
zen '
) م . ع . زنا زنى و زناء ( از باب ضرب ) : با زن حرام جمع آمد .
و زنا فلانا : بزنا نسبت كرد فلان را . و نيز زناء بمعنى مزاناة . مر . مزاناة .
زناء
(
zann '
) ص . ع . زناكار و كثير الزناء .
زناءة
(
zann at
) ا . ع . حمدونهء ماده .
زناءى
(
zan 'iyy
) ص . ع . زناكار .
زنابير
(
zan bir
) ع . ج . زنبور .
زنابيل
(
zan bil
) ع . ج . زنبيل .
زناة
(
zon t
) ع . ج . زانى .
زناج
(
zen j
) ا . ع . پاداش .
زناج
(
zonn j
) و
زناچ
(
zonn c
) ا .
پ . عصيب يعنى چرب رودهء گوسپند را از برنج و دنبه پر كرده در روغن بريان كنند و خورند .
زناد
(
zen d
) ع . ج . زند . و قولهم :
ورت بك زنادى . مر . زند .
زنادقة
(
zan deqat
) و
زناديق
(
zan diq
) ع . ج . زنديق .
زنار
(
zonn r
) و
زنارة
(
zonn rat
) ا . ع . رشته مانندى كه ترسايان و مجوسان و بتپرستان بر ميان بندند . ج : زنانير .
زنار
(
zonn r
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هر رشتهاى عموما . و رشتهاى كه ترسايان و بتپرستان و آتشپرستان و برهمنان بر ميان بندند و موسخ و كستى نيز گويند . و نوار مانندى از كتان و يا ابريشم كه كشيشان از دور گردن خود گذرانيده و دو سر آن را از طرف جلو آويزان مىكنند . و هر حلقه و رشتهاى كه بر ميان قدح و ساغر بندند . و كنايه از زلف معشوقه . و زنار ساغر : موج پيالهء شراب .
و خطى از شراب در پياله كه معلوم مىكند پر شدن پياله را . و حلقهاى كه از شراب در پياله باقى مىماند . و زنار قدح : موج شراب در قدح . و ارباب زنار و ناقوس : ترسايان .
زنار بند
(
zonn r - band
) ا . پ .
بت پرست .
زنار دار
(
zonn r - d r
) ا . پ .
كسى كه زنار بسته باشد . و برهمن .
زنازاده
(
zen - z de
) ا . پ .
فرزند زنا و حرامزاده .
زنا شوهرى
(
zan - cavhari
) ا . پ .
ازدواج و نكاه و عروسى .
زناشوئى
(
zan - cui
) ا . پ . ازدواج و نكاح . و زناشوئى كردن : نكاح كردن و عروسى نمودن . و عقد زناشوئى بستن : عقد ازدواج بستن و عقد نكاح بستن .
زناط
(
zen t
) ا . ع . انبوهى .
زناط
(
zen t
) م . ع . زانط مزانطة و زناطا . مر . مزانطة .
زناطرة
(
zen terat
) ا . ع . رفقاى شماتت كننده و فتنهانگيز .
زناق
(
zen q
) ا . ع . گلوبند زنان از زيور . و حلقهاى كه در زير حنك ستور كرده برشته در سروى بندند تا سركشى نكند .
زناق
(
zon q
) ا . ع . آنچه در زير حنك باشد از رسن و دوال و جز آن . و رسن پارهاى كه بدان پايهاى ستور بندند .
زناكار
(
zen - k r
) ا و ص . پ .
روسپىباره و زانى .
زناكارى
(
zen - k ri
) ا . پ . روسپى بارگى و زنا و جماع غير مشروع و جهمرز .
زنام
(
zon m
) ا . ع . سختى و بلا . و نام نىنواز هارون الرشيد كه در اين فن بسيار ماهر و حاذق بود .
زنان
(
zan n
) ا . پ . ج . زن . و زنان خوانده : زنهائى كه مىبرند عروس را نزد شوهرش . و زنهائى كه دعوت شدهاند در مجلس عروسى .
زنان
(
zan n
) ص . ع . ظل زنان :
سايهء كوتاه .
زنانگى
(
zan nagi
) ا . پ . كارهاى مخصوص بزنان .
زنانه
(
zan ne
) ص و م ف . پ .
جاى مخصوص بزنان كه مرد در آن نباشد .
و هر چيز منسوب بزن و موافق كارهاى زنان و مانند زنان .
زنانى
(
zon n
) ص . ع . مخاط مانندى كه از بينى شتر برآيد .
زنانى
(
zan niyy
) ص . ع . رجل زنانى : مرد كافى كه خود را پسند نمايد .
زنانيدن
(
zan nidan
) ف م . پ .
دوباره حيوة دادن و زندگانى تازه بخشيدن .
زنانير
(
zan nir
) ا . ع . سنگريزهها .
و مگسريزهها . و ج . زنار و زنارة . و نام چاهى . و نام زمينى .
زناوى
(
zan viyy
) ص . ع .
منسوب بزنا .
زنايانيدن
(
zen y nida
) ف م . پ .
شخوليدن و صفير زدن . و صفير زدن اسب را .
و زنونيدن كنانيدن سگ و گرگ را .
زنب
(
zanab
) م . ع . زنب زنبا ( از باب سمع ) : فربه شد .
زنبار
(
zenb r
) ا . ع . كبت انگبين .
و درختى مانند درخت چنار . و قسمى از انجير كه حلوانى نيز گويند .
زنباره
(
zan - b re
) ا و ص . پ . زن دوست و روسپى باره .
زنباع
(
zenb '
) ا . ع . از اعلام است .
زنباعة
(
zenb at
) ا . ع . نوك موزه و نوك كفش .