جاى لغزان . قوله تعالى :
فَتُصْبِحَ صَعِيداً زَلَقاً
اى ارضا ملساء ليس بها شئ .
زلق
(
zalaq
) ا . ع . سرين ستور . و زلق الامعاء : بيمارى مر معده و رودهها را .
و زلق الكلية : ديابيطوس .
زلق
(
zalaq
) و (
zalq
) م . ع .
زلقت القدم زلقا ( از باب سمع ) و زلقت زلقا ( از باب نصر ) : لغزيد پاى . و زلق فلان بمكانه زلقا و زلق زلقا : دلتنگ شد فلان از جاى خود و كرانه گزيد .
زلق
(
zaleq
) ص . ع . لغزان . و رجل زلق : مردى كه پيش از مجامعت انزال كند .
و مرد زود خشم .
زلقة
(
zalqat
) ا . ع . زلاقة و جاى لغزان .
زلقة
(
zalaqat
) م . ع . زن . و سنگ تابان .
زلقوم
(
zolqum
) ا . ع . حلقوم و خشكناى گلو . و زنخ و چانه .
زلقه
(
zalqe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - لغزش . و سقوط و افتادگى . و زلقهء قدم :
لغزش پا .
زلك
(
zalak
) ا . پ . اخگر و زغال افروخته و آتش پاره .
زلگ
(
zalag
) ا . پ . زالو و علق .
زلل
(
zalal
) ا و ص . ع . لغزش ( اسم است زليل را ) . و گناه . و نقصان و كمى .
يق : فى ميزانه زلل اى نقصان . و مكان زلل : جاى لغزان . و كذلك مقامة زلل و زحلوقة زلل .
زلل
(
zalal
) م . ع . زل زللا ( از باب سمع ) : سبك سرين گرديد . و زل زلا و زللا و زلولا و زليلا و مزلة و زليلاء و زليلى . مر . زل .
زلم
(
zalm
) ا . ع . مانا و مشابه در حذو و قد و جز آن . يق : هذا العبد زلما يافتى اى قدا و حذوا .
زلم
(
zalm
) م . ع . زلم زلما و زلمانا ( از باب نصر ) : تنگاتنگ رفت و نزديك بهم گذاشت گامها را . و زلم الاناء : پر كرد آوند را . و كذا زلم الحوض . و زلم عطاءه : كم كرد بخشش خود را . و زلم انفه : بريد بينى او را . و زلم القدح :
خوب و راست تراشيد تير را .
زلم
(
zalam
) ا . ع . يك نوع گياهى بدون شكوفه و تخم . و نام كوهى .
زلم
(
zalam
) و (
zolam
) ا . ع . قدح و تير قمار . و تير تام ناتراشيدهء پر و پيكان ننهاده . و جانورى مانند گربه و اهلى و خردتر از آن . و جانور سم شكافته و يا آنچه پس از ظلف است . ج : ازلام . و هى السهام التى كان اهل الجاهلية يستقسمون بها و كانوا يكتبون عليها الامر و النهى و يضعونها فى وعاء فاذا اراد احدهم امرا دخل يده و اخرج قدحا فان خرج ما فيه الامر مضى لقصده و ان خرج ما فيه النهى كف .
زلماء
(
zalm '
) ص . ع . مؤنث ازلم ماده شتر كنارهء گوش بريده .
زلماء
(
zalm '
) ا . ع . تير نيك تراشيده و درست . و بز كوهى ماده . و چرخ ماده .
زلمان
(
zalam n
) م . ع . زلم زلما و زلمانا . مر . زلم .
زلمة
(
zalmat
) و (
zolmat
) و (
zalamat
) و (
zolamat
) ا . ع . راست و درست و صحيح و محقق . و مانا و مشابه . يقال : هو العبد زلمة اى حقا اوقده قد العبد او حذوه حذو العبد او يشبهه كانه هو . و كذا هو العبد زلمة و زلمة و زلمة : و نيز درامة نيز مىگويند : هى الامة زلمة و غيرها .
زلمة
(
zalamat
) ا . ع . نشان و داغ .
و دروش گوش بز و همازلمتان . و نيز زلمة :
واحد زلم يعنى يك گياه زلم .
زلنباع
(
zelenb '
) ا . ع . مرد پريشان گوى .
زلنبور
(
zalanbur
) ا . ع . نام يكى از اولاد پنچگانهء ابليس و كارش آنست كه ميان زن و شوى فساد انداخته تفريق كند و عيوب زن را بر شوى ظاهر نمايد و او را مطلع گرداند و آنچه خداوند عالم مىفرمايد
أَ فَتَتَّخِذُونَهُ وَ ذُرِّيَّتَهُ أَوْلِياءَ
مراد همين اولاد پنچگانهء ابليس است .
زلنفح
(
zalanfah
) ا . ع . مرد بدخوى .
زلنقطة
(
zolonqotat
) ا . ع . زن كوتاه بالا . و نرهء مرد .
زلو
(
zalu
) ا . پ . زالو و علق و ديوچه و زلگ و يك نوع كرمى است آبى و مىمكد خون حيوانات را و آن را در طب براى كشيدن خون بيماران به كار مىبرند .
زلوبيا
(
zalubiy
) ا . پ . نوعى از حلوا كه از نشاسته و كف دريا و روغن كنجد مىسازند .
زلوج
(
zaluj
) ا و ص . ع . تير لغزندهء از كمان . و سريع و شتات . و نام اسبى .
و قدح زلوج : تير زود لغزندهء از دست .
و عقبة زلوج : راه دور و دراز در كوه .
زلوغ
(
zoluq
) م . ع . زلغت الشمس زلوغا ( از باب نصر ) : برآمد آفتاب . و زلغت النار : بلند گرديد آن آتش .
زلوف
(
zaluf
) ص . ع . عقبة زلوف :
راه دور و دراز در كوه .
زلوق
(
zaluq
) ص . ع . ناقة زلوق :
ماده شتر تيز رفتار . و عقبة زلوق : راه دور و دراز در كوه .
زلوك
(
zaluk
) ا . پ . زلو و علق .