زكرة
(
zokrat
) ا . ع . خيك شراب و سركه . ج : زكر .
زكرى
(
zakriyy
) و (
zakariyy
) ص . ع . سخت سرخ .
زكرى
(
zakari
) و (
zakariyy
) و
زكريا
(
zakariyy
) و
زكرياء
(
zakariyy '
) ا . ع . نام پيغمبرى از بنى اسرائيل .
زكرياوان
(
zakariyy v nc
) ع .
تثنيهء زكريا يعنى دو زكريا .
زكرياوى
(
zakariyy viyy
) ص .
ع . منسوب بزكريا .
زكرية
(
zakriyyat
) و (
zakariyyat
) ص . ع . مؤنث زكرى . يق : عنز زكرية :
بز مادهء سخت سرخ . و كذلك عنز زكرية .
زكزاكة
(
zakz kat
) ا . ع . زن بزرگ سرين .
زكزكة
(
zakzakat
) م . ع . زكزك زكزكة : تنگاتنگ رفت .
زكش
(
zakec
) ص . پ . زمخت و عفص و هر چيز كه دهن را جمع كند .
زكك
(
zakak
) م . ع . زك زكا و زككا . مر . زك .
زكم
(
zakm
) م . ع . زكمه زكما ( از باب نصر ) : بيار زكام گردانيد او را .
و زكم بنطفته : انداخت نطفهء خود را . و زكم القربة : پر كرد آن مشك را . و زكم الرجل ( مجهولا ) : زكام زده شد آن مرد .
زكمة
(
zakmat
) ا . ع . زجمة و زكام .
زكمة
(
zokmat
) ا . ع . مرد گرانجان درشت خوى . و پسين فرزند پدر و مادر .
يق : فلان زكمة ابويه اذ كان آخر ولدهما .
و نيز زكمة : زكام .
زكن
(
zakn
) ا . ع . گمان و وهم .
زكن
(
zakan
) م . ع . زكنه زكنا ( از باب سمع ) : دانست آن را و دريافت و گمان برد .
زكن
(
zaken
) ا . ع . قيافهدان و صاحب فراست .
زكن
(
zokan
) ا . ع . نيك نگهبان .
زكنج
(
zokanj
) ا . پ . طبق و خوانچهء بزرگ .
زكند
(
zokand
) ا . پ . ظرف سفالين بزرگ .
زكو
(
zokovv
) م . ع . زكا زكاء و زكوا . مر . زكا .
زكات
(
zak t
) ا . ع . خلاصهء چيزى .
و پارهاى از مال كه جهة تطهير و پاكيزگى و نما و بركت از مال خارج كنند و فغيازى .
زكور
(
zakur
) ا و ص . پ . سفله و بخيل و گرفته . و دزد راهزن و قطاع الطريق .
زكوى
(
zakaviyy
) ص . ع . منسوب و متعلق بزكوة .
زكى
(
zak
) ا . ع . جفت از هر عدد مقابل طاق . مر . زكا .
زكى
(
zaki
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - مالدار و متمول . و آنكه قسمتى از مال خود را به فقرا دهد . و پاكدامن و تولك . و با هوش . و چابك . و توانا . و نموكننده مانند كودك .
زكى
(
zakiyy
) ص . ع . پاكيزه . و نيكو و خوش عيش . ج : ازكياء .
زكيا
(
zaky
) ا . پ . بلغت زند كارد و سكين .
زكيبة
(
zakibat
) ا . ع . ظرفى معمول مصريها مانند جوال .
زكيد
(
zakid
) ص . پ . فرسوده و مانده و خسته . و آزرده و رنجيده .
زكيدن
(
zakidan
) و (
zokidan
) ف .
ل . پ . لنديدن و با خود از روى خشم و قهر در زير لب سخن گفتن .
زكيك
(
zakik
) ص . ع . مشى زكيك :
رفتار تنگاتنگ .
زكيك
(
zakik
) م . ع . زك زكا و زكيكا . مر . زك .
زگال
(
zog l
) ا . پ . زغال و انگشت .
زگالاب
(
zog l b
) و
زگاله
(
zog le
) ا . پ . مداد . و زكاب و مركب و سياهى دوات تحرير . و خال در بدن .
زگيل
(
zagil
) ا . پ . آژخ و ثؤلول .
زل
(
zall
) م . ع . زل فى طين زلا و زليلا و مزلة و زلولا و زللا و زليلى و زليلاء ( از باب ضرب و سمع ) :
لغزيد پاى او در گل . و زل فى منطق :
لغزيد در سخن و خطا كرد . و زل عمره :
سپرى شد زندگانى او . و زل فلان زليلا و زلولا : دويد و شتاب رفت فلان . و زل اليه زليلا : از جائى به جائى شد . و زل الدرهم زلولا : كم شد درم در وزن و يا ريخته و ناقص گرديد .
زل
(
zoll
) ص . ع . لغزان . و مقام زل :
جاى لغزان . و زحلوفة زل : جاى لغزيدن لغزان . و يق ايضا : مقامة زل .
زلاء
(
zall '
) ص . ع . مؤنث ازل . و زن سبك سرين . و قوس زلاء : كمانى كه تير زود از آن بلغزد و برآيد .
زلابية
(
zal biyyat
) ا . ع . زلوبيا كه نوعى از حلوا مىباشد .
زلات
(
zall t
) ع . ج . زلة .
زلاج
(
zel j
) ا . ع . كليدان كه بىكليد گشاده شود .
زلازل
(
zaj zel
) ا . ع . بلاها و سختها .
و ج . زلزلة .
زلاقة
(
zal qat
) ا . ع . جاى لغزان .
زلال
(
zol l
) ص . ع . ماء زلال :
آب شيرين خوش گوار زود فروشوندهء به حلق .