رجل ذم : مرد نكوهيده . و كذلك رجل ذم .
ذم
(
zemm
) ا و ص . ع . بسيار لاغر . و هالك . و تلف . و امان . و عهد . و پذرفتارى .
و عروسى . و حمايت . و جشن . و اتحاد .
و معاهد .
ذمء
(
zam '
) م . ع . ذمأ عليه ذمأ ( از باب فتح ) : دشوار آمد بر وى .
ذماء
(
zem '
) ا . ع . جنبش . و باقى جان در گلو بريده . و قوت دل . يق : الضب اطول شيئى ذماء .
ذماء
(
zem '
) م . ع . ذمى المذبوح ذماء ( از باب ضرب ) و ذمى ( از باب سمع ) : جنبيد آن مذبوح . و ذمى ذماء ( از باب سمع ) و ذمى ذماء ( از باب ضرب ) : قوى دل گرديد و آشكار كرد قوت دل را .
ذمار
(
zem r
) ا . ع . چيزى كه نگاهداشت آن بر مرد سزاوار بود . و حامى الذمار :
كسى كه حفظ مىكند هر آنچه سزاوار و لايق وى باشد .
ذمارة
(
zam rat
) ا . ع . دلاورى و مردانگى .
ذمام
(
zem m
) و (
zam m
) ا . ع .
حق واجب . و حرمت . و آبرو . ج : اذمة .
ذمام
(
zem m
) ع . ج . ذمة و ذميمة .
ذمام
(
zamm m
) ص . ع . متهم كننده و نكوهش كننده و ملامت كننده و عيب جوينده .
ذمامة
(
zam mat
) و (
zem mat
) ا . ع . امان و عهد و ضمانت و كفالت . و حيا .
و ضمانت جان و مال .
ذمامة
(
zom mat
) ا . ع . باقى ماندهء چيزى .
ذمائر
(
zom er
) ا . ع . داهية و بلا و سختى .
ذمائم
(
zam em
) ع . ج . ذميمة .
ذمة
(
zammat
) ص . ع . بئر ذمة :
چاه كم آب . و چاه بسيار آب . ج : ذمام .
ذمة
(
zemmat
) ا . ع . امان و عهد و زينهار . و پذرفتارى . و ذمة المسلمين واحدة اى هم كنفس واحدة فاذا آمن احد و ان كان انى لا ينقضه احد . و طعام مهمانى . و طعام عروسى .
و مردم با عهد و پيمان . ج : ذمم . و اهل الذمة : يهود و ترسا و مجوس لدخولهم فى عهد المسلمين و امانهم .
ذمة
(
zemmat
) و (
zammat
) ا . ع .
قضى بذمته : احسان كرد بسوى وى تا نكوهيده نگردد . و كذلك قضى بذمته .
ذمت
(
zamt
) م . ع . ذمت ذمتا ( از باب ضرب ) : ديگرگون و متغير شد . و لاغر گرديد .
ذمحلة
(
zamhalat
) م . ع . ذمحله ذمحلة : غلطانيد آن را .
ذمخ
(
zamax
) و (
zemax
) ا . ع . يك قسم بار درختى .
ذمذمة
(
zamzamat
) م . ع . ذمذم عطيته ذمذمة : كم كرد بخشش خود را .
ذمر
(
zamr
) ا . ع . نكوهش .
ذمر
(
zamr
) م . ع . ذمره ذمرا ( از باب نصر ) : نكوهش كرد آن را . و ذمر فلانا على الامر : برانگيزانيد فلان را بر آن كار و سرزنش نمود تا آنكه كوشش كند .
و ذمر فلانا : ترسانيد فلان را . و ذمر الاسد : بانگ كرد آن شير و غريد . و ذمر ( مجهولا ) : برانگيخته شد بركار .
ذمر
(
zemr
) ا . ع . بلا و داهيه .
ذمر
(
zemr
) و (
zamer
) ا . ع . دلير .
و زيرك دريابنده . و رسا . و بسيار يارىگر .
ج : اذمار .
ذمر
(
zemerr
) ا . ع . دلير و شجاع .
ذمرة
(
zamerat
) ا . ع . بانگ و فرياد .
ذمط
(
zamt
) م . ع . ذمطه ذمطا ( از باب ضرب ) : گلو بريد آن را .
ذمط
(
zomaet
) ص . ع . طعام ذمط :
طعام زود هضم .
ذمطة
(
zomatat
) ص . ع . مرد رسا و آنكه بهر چيزى برسد . و با وقوف . و كار ساز . و بسيار خوار . يق : رجل ذمطة .
ذمل
(
zaml
) م . ع . ذمل البعير ذملا و ذمولا و ذميلا و ذملانا ( از باب ضرب و نصر ) : نرم رفت آن شتر .
ذمل
(
zomol
) و (
zoml
) ع . ج .
ذمول .
ذملان
(
zamal n
) م . ع . ذمل ذملانا . مر . ذمل .
ذملق
(
zamallaq
) ا . ع . مرد چاپلوس .
و مرد سبك تيز زبان . و شمشير تيز .
ذملقانى
(
zamallaq niyy
) و (
zamlaq niyy
) ص . ع . رجل ذملقانى :
مرد فصيح بسيار گوى . و كذلك رجل ذملقانى .
ذملقة
(
zamlaqat
) ا . ع . چاپلوسى .
و با همديگر نرمى نمودن و ملاطفت .
ذملقى
(
zamallaqiyy
) ص . ع . مرد فصيح زبان بسيار گوى .
ذمم
(
zemam
) ع . ج . ذمة .
ذمول
(
zamul
) ص . ع . ناقة ذمول :
ماده شتر نرم رو . ج : ذمل و ذمل ( بتسكين ميم جهة تخفيف ) .
ذمول
(
zomul
) م . ع . ذمل ذمولا مر . ذمل .
ذموم
(
zamum
) ص . ع . بسيار عيب شمارنده مردم را .
ذموم
(
zomum
) ا . ع . بدى . و گناه و