زفر
(
zafr
) و (
zafar
) ا . پ . دهان و فم .
و كنج دهان . و استخوانهاى دو فك كه دندان از آنها رويد . و چرك . و نجاست .
زفر
(
zafr
) م . ع . زفر زفرا و زفيرا ( از باب ضرب ) : دراز كشيد نفس را . و زفر الشيئ زفرا : برداشت آن چيز را .
و زفر الماء : كشيد آب را . و آب پاشى نمود و آب داد . و زفرت النار : شنيده شد آواز افروخته شدن آتش . و زفر القربة : برداشت مشك پر آب را . و زفر الرجل زفرا و زفيرا ايضا : بيرون كرد آن مرد نفس خود را پس از كشيدن آن نفس . و يا زفير : بگلو فرو رفتن آواز از سختى .
زفر
(
zefr
) ا . ع . بار . و بارپشت . و حمل و بره . و خيك . و سامان مسافر . ج : ازفار .
و جماعت مردم .
زفر
(
zofr
) ع . ج . ازفر .
زفر
(
zafar
) ا . ع . ستون درخت و چوبى كه در كنار درخت جهت نگاهدارى آن نصب مىنمايند .
زفر
(
zofar
) ا . ع . شير بيشه . و مرد دلاور . و دريا . و جوى بسيار آب . و دهش بسيار . و بار بردارنده . و تواناى بر برداشتن مشكها . و شتر فربه . و لشكر . و نام جماعتى .
زفرات
(
zafar t
) و (
zafr t
) ا . ع .
ج . زفرة .
زفرافيدن
(
zafr fidan
) ف ل و . پ .
بسيار خوردن . و عطسه زدن .
زفرة
(
zafrat
) ا . ع . دخول نفس . ج :
رفرات . و گاه در شعر زفرات به سكون فاء گويند .
زفرة
(
zafrat
) و (
zofrat
) ا . ع . دم سرد . و متنفس . و صاحب دم و نفس . و متنفس .
و محل نفس .
زفرة
(
zofrat
) ا . ع . ميان اسب . يق :
فرس عظيم الزفرة . و زفرة الشيئ :
وسط و ميان آن چيز .
زفرفيدن
(
zafarfidan
) ف ل و م . پ .
اندك خوردن .
زفره
(
zafre
) و (
zofre
) ا . پ . دست برد و سود و فايدهء در بازى قمار و نشستن براى قمار . و دهان . و زنخدان .
زفرين
(
zofrin
) ا . پ . زرفين و حلقهاى كه در چاه چوبهء در نصب كنند .
زفزاف
(
zafz f
) و
زفزافة
(
zafz fat
) ص . ع . باد تند پيوسته . يق : ريح زفزاف و ريح زفزافة .
زفزف
(
zafzaf
) ص . ع . ريح زفزف :
باد تند پيوسته .
زفزف
(
zafzaf
) ا . ع . سبك از هر چيزى .
و شتر مرغ .
زفزفة
(
zafzafat
) ا . ع . افگندن مرغ خود را بر زمين و گستردن هر دو بازو را . و جنبانيدن باد گياه را . و صدا كردن باد در گياه و درخت . و سخت وزيدن باد . الحديث :
مالك يا ام السايب تزفزفين ( مجهولا ) او تزفزفين ( معلوما ) اى ترتعدين و الاصل تتزفزفين حذفت احدى التائين .
زفزفة
(
zafzafat
) ا . ع . آواز جنبش لشكر .
زفف
(
zafaf
) م . ع . داراى پرهاى ريزه شدن شتر مرغ ( و الفعل من سمع ) .
زفقة
(
zofqat
) ا . ع . لقمه و نواله .
زفقلة
(
zafqalat
) ا . ع . شتاب و سرعت .
زفلج
(
zaflaj
) ا . پ . آغاز كار .
زفن
(
zafn
) م . ع . زفن زفنا ( از باب ضرب ) : پاى كوفت و رقص نمود . و نيز زفن :
ببازى داشتن كودك را و رقصانيدن آن . و بازى كردن بسلاح .
زفن
(
zefn
) ا . ع . سايهپوشى كه بر بامها سازند تا مانع از حرارت ابخره و رطوبت دريا گردد . و بوريا مانندى كه از شاخههاى بىبرگ خرما بافته باشند .
زفنى
(
zefni
) ا . پ . سنگى سياه رنگ .
و دوائى .
زفو
(
zofu
) ا . پ . زبان و لسان .
زفوف
(
zafuf
) ا . ع . شتر مرغ .
زفوف
(
zofuf
) م . ع . زف زفا و زفوفا . مر . زف .
زفون
(
zafun
) ص . ع . ناقة زفون :
ماده شتر بسيار راننده و دفع كننده و يا ماده شتر لنگان .
زفونيا
(
zafuniy
) ا . پ . درختى خار دار كه نوعى از زقوم است .
زفى
(
zafy
) م . ع . زفت الريح السحاب زفيا و زفيانا ( از باب ضرب ) :
راند باد ابر را و سبك و پراكنده گردانيد آن را .
و زفت القوس : بانگ كرد آن كمان . و زفت الريح : سخت وزيد باد . و زفت السراب : برداشت سراب چيزى را در هوا .
و نيز زفى : برداشتن شتر مرغ بال را و ترسانيدن كسى را .
زفيان
(
zafay n
) ص . ع . زن كوتاه بالا . و كمان زود انداز . و شتر مادهء شتاب رو .
زفيان
(
zafay n
) م . ع . زفى رفيا و زفيانا . مر . زفى .
زفير
(
zafir
) ا . ع . بلا و سختى . و اول آواز خر . و آخر آن را شهيق گويند . و نيز زفير :
شعلهء آتش .
زفير
(
zafir
) م . ع . زفر زفرا و زفيرا . مر . زفير .
زفيزف
(
zafizaf
) ا . پ . درخت عناب .