زفيف
(
zafif
) ا . ع . شترمرغ نر بسيار زف .
زفيف
(
zafif
) م . ع . زف زفا و زفيفا . مر . زف .
زق
(
zaqq
) م . ع . زق الطائر زقا ( از باب نصر ) : پيخال انداخت آن مرغ .
و زق فرخه : دان داد چوزهء خود را به دهان .
زق
(
zeqq
) ا . ع . خيك و يا پوستى براى شراب و جز آن كه موى آن را بريده باشند نه آنكه بركنده باشند . و ظرف و يا ظرف زفت و يا قير . ج : ازقاق و زقاق و زقاق (
zoqq q
) و زقان .
زق
(
zoqq
) ا . ع . مى و شراب . ج : زققة . و يا زق نام مرغى است كه انرحمرة نيز گويند .
زقا
(
zaq
) آ . ع . يك نوع درختى كه برگهاى كوچك دارد .
زقاء
(
zaqa '
) و (
zoq '
) ا . ع . آواز بوم نر .
زقاء
(
zaq '
) م . ع . زقا الصدى زقوا و زقاء : آواز نرم كرد آن بوم نر .
زقاطة
(
zaq tat
) ا . ع . دانهاى است كه آن را حب الزلم نيز گويند .
زقاع
(
zoq '
) ا . ع . گوز خر .
زقاع
(
zoq '
) م . ع . زقع الحمار زقعا و زقاعا ( از باب فتح ) : سخت تيز داد آن خر . و زقع الديك : بانگ كرد آن خروس .
زقاق
(
zaq q
) ا . ع . آنكه بر مائده آب خورد و در دهن او طعام باشد .
زقاق
(
zoq q
) ا . ع . كوچه و برزن و معبر تنگ . و كوچهء بن بست . و ميدان .
و بازار . و راه و صراط و سبيل . و خيابان ميان قطار خرمابنان . ج : زقان و ازقة . و بحر الزقاق : راه دريا در كنار جبل الطارق ميان طنجه و جزيرهء خضراء به مغرب .
زقاق
(
zeq q
) ع . ج . زق .
زقاق
(
zaqq q
) ا . ع . خيك ساز و خيك فروش .
زقاق
(
zoqq q
) ع : ج . زق .
زقاقى
(
zoq qiyy
) ص . ع . منسوب بزقاق كه كوچه و برزن باشد يعنى مردم كوچه گرد و بىسروپا .
زقاقيع
(
zaq qi '
) ا . ع . چوزههاى كبك و فره .
زقان
(
zoqq n
) ع . ج . زق . و ج .
زقاق .
زقب
(
zaqb
) م . ع . زقبت الجرذ فى حجره زقبا ( از باب نصر ) : داخل كردم كلا كموش را در سوراخ خود فزقب هو : پس درآمد در آن ( لازم و متعدى ) .
زقب
(
zaqab
) ا . ع . نزديكى . و زميته من زقب : تير انداختم به او از نزديكى .
زقب
(
zaqab
) و (
zoqob
) ا . ع . راه تنگ واحد و جمع در وى يكسان است و يا زقبة واحد آن مىباشد .
زقبة
(
zaqabat
) ا . ع . واحد زقب يعنى يك راه تنگ .
زقة
(
zoqqat
) ا . ع . يك نوع مرغى كوچك .
زقح
(
zaqh
) ا . ع . آواز بوزينه .
زقر
(
zaqr
) ا . ع . صقر و چرغ .
زقر
(
zaqar
) ا . ع . سقر و صقر و دوزخ .
زقزاق
(
zeqz q
) م . ع . زقزق زقزقة و زقزاقا . مر . زقزقة .
زقزاقة
(
zaqz qat
) ا . ع . زن سبك رفتار . و ناقهء سبك رفتار .
زقزق
(
zeqzeq
) ا . ع . نوعى از مورچه .
زقزق
(
zoq - zoq
) ا . پ . زغزغ و احساس ناملايم در زخم و جاى سوختگى .
زقزقة
(
zaqzaqat
) ا . ع . خندهء نرم و سبك . و بانگ مرغان وقت صبح . و لغتى است مر قبيلهء كلب را . يق : زقزقة كلب كانها فى سرعة كلامهم .
زقزقة
(
zaqzaqat
) م . ع . زقزق الطائر زقزقة و زقزاقا : پيخال انداخت آن پرنده . و زقزق فرخه : خورش داد چوزهء خود را به دهان و زقزقت الام الطفل :
رقصانيد آن مادر طفل خود را . و نيز زقزقة و زقزاق : خندهء نرم و سبك كردن . و بانگ كردن مرغان هنگام صبح .
زقع
(
zaq '
) م . ع . زقع زقعا و زقاعا . مر . زقاع .
زقف
(
zaqf
) م . ع . زقفه زقفا ( از باب سمع ) : بسرعت فرو خورد آن را .
زقفة
(
zoqfat
) ا . ع . لقمه و نواله . و هر چه شخص بدست گيرد .
زققة
(
zaqaqat
) ا . ع . فاختهها .
زققة
(
zeqaqat
) ا . ع . ج . زق .
زقل
(
zoql
) ا . ع . دزدان .
زقلاب
(
zeql b
) ا . ع . نام مردى كه مسخرهء وليد بن عبد الملك بود .
زقم
(
zaqm
) ا . ع . خوردن و فروبردن بگلو . و طعام زقوم خوردن ( و الفعل من نصر ) .
زقمة
(
zaqmat
) ا . ع . طاعون .
زقن
(
zaqn
) م . ع . زقن الحمل زقنا ( از باب نصر ) : برداشت بار را .
زقو
(
zaqv
) م . ع . زقا زقوا و زقاء .
مر . زقاء .
زقوم
(
zaqqum
) ا . ع . مسكه . و خرما .
و هر طعامى كه در وى مسكه و خرما باشد . و گياهى در باديه كه شكوفهء آن بر اطراف شاخهها مانند ياسمن باشد . و درختى در اريحا از زمين غور كه ثمر آن سياه رنگ شبيه بهليله و شيرين