زغدا ( از باب فتح ) : سخت بانگ كرد آن شتر . و زغد السقاء : فشرد خيك را تا مسكه برآيد . و زغد فلانا : بيفشرد گلوى فلان را . و زغده بالكلام : برآغالايند او را بسخن .
زغد
(
zaqd
) ا . ع . بانگ شتر و هدير شديد .
زغد
(
zaqd
) و (
zaqad
) ص . ع .
عيش زغد : زيست فراخ و عيش واسع .
و كذلك عيش زغد .
زغدب
(
zaqdab
) ا . ع . بانگ سخت .
و كف بسيار . و پيه گداخته . و چربش .
زغدبة
(
zaqdabat
) م . ع . خشم گرفتن و ستيهيدن در سؤال .
زغده
(
zaqde
) ا . پ . نام مرغى .
زغر
(
zaqr
) ا . ع . كثرت و بسيارى و فراوانى و زيادتى و افراط و افزونى .
زغر
(
zaqr
) م . ع . زغره زغرا ( از باب فتح ) : بستم گرفت آن را . و زغرت دجلة : بسيار آب و فراخ گرديد نهر دجله .
و زغر الشيئ : افزون گشت آن چيز با فراوانى
زغر
(
zaqar
) ا . پ . رنج و آزار و محنت .
و زمين نرم . و هر چيز رنگينى . و نوعى از طعام . و نام چشمهاى .
زغر
(
zaqar
) و (
zoqar
) ا . پ . نام دختر لوط پيغمبر . و نام طايفهاى .
زغراش
(
zaqr c
) ا . پ . خرده ريزه هاى پوست كه پوستدوزان دور اندازند .
و تسمههاى بريده شدهء از پوست .
زغرب
(
zaqrab
) ا و ص . ع . آب بسيار .
و پول بسيار . و بحر زغرب : درياى بسيار آب .
و بئر زغرب : چاه بسيار آب . زجل زغرب المعروف : مرد بسيار احسان و بسيار عطا .
زغربة
(
zaqrabat
) ا و ص . ع . خنده .
و بئر زغربة : چاه بسيار آب .
زغربى
(
zaqrabiyy
) ص . ع . بجر زغربى : درياى بسيار آب .
زغرتة
(
zaqratat
) م . ع . هلهله كردن .
زغرغاش
(
zaqarq c
) ا . پ . زغراش .
زغرف
(
zaqraf
) ص . ع . بحر زغرف :
درياى بسيار آب .
زغره
(
zaqare
) ا . پ . آن قطعه از پوست بطانه كه مانند حاشيه بر كنارههاى رويهء لباس برميگردانند .
زغرى
(
zaqriyy
) و (
zoqriyy
) ا . ع .
نوعى از خرما . و زغرى الوادى : ثمر و فايدهء وادى .
زغريماش
(
zaqrim c
) ا . پ . زغراش .
زغزغ
(
zaqzaq
) ا . ع . مردم سبك و چست و چالاك . و نام موضعى در شام .
زغزغ
(
zoqzoq
) ا . پ . احساس نا ملايم در زخم و جراحت و جاى سوختگى .
زغزغ
(
zoqzoq
) ا . ع . دول كوچك .
و كودك . و مردم كوتاه بالا . و نام مرغى .
زغزغة
(
zaqzaqat
) ا . ع . سستى سخن .
و پنهان كردن چيزى . و فسوس و سخريه . و ارادهء گشادن سر مشك .
زغزغية
(
zaqzaqiyyat
) ا . ع . نوعى از طعام كه از آرد و روغن ترتيب دهند .
زغزغية
(
zoqzoqiyyat
) ا . ع .
يك نوع طايفهء وحشى . و محاورهء وحشيانه . يق :
كلمة بالزغزغية .
زغزف
(
zaqzaf
) ص . ع . بحر زغزف : درياى بسيار آب .
زغف
(
zaqf
) م . ع . ابر باران ريخته كه بپوشاند آسمان را . و بسيارى آب چاه . و افزونى سخن بدروغ . و زره فراخ .
زغف
(
zaqf
) م . ع . زغف السحاب زغفا ( از باب فتح ) : ريخت باران ابرى كه پوشانيده بود آسمان را و زغف فلانا :
نيزه زد فلان را . و زغفت البئر : بسيار آب گرديد آن چاه . و زغف فى الحديث و الكلام : افزون كرد بدروغ در حديث و كلام .
زغف
(
zaqf
) ص . ع . سحاب زغف :
ابر باران ريختهاى كه بپوشاند آسمان را . و درع زغف بمعنى زغفة است .
زغف
(
zaqf
) و (
zaqaf
) ع . ج . زغفة و زغفة .
زغف
(
zaqaf
) ا . ع . ريزهء هيزم . و سرشاخههاى نرم و سست درخت . و سر گياه رمث و عرفج .
زغفة
(
zaqfat
) و (
zaqafat
) ا . ع . زره نيكو كه حلقههاى آن تنك و نازك باشند . و زره نرم و فراخ و محكم و استوار . ج : زغف و زغف . و ج ج : ازغاف و زغوف .
زغفل
(
zaqfal
) ا . ع . يك نوع درختى .
زغفلة
(
zaqfalat
) م . ع . زغفل زغفلة دروغ گفت . و آتش افروخت از درخت زغفل .
زغگك
(
zaqagak
) ا . پ . فواق و زروغ و زغنگ .
زغل
(
zaql
) م . ع . زغله زغلا ( از باب فتح ) : ريخت آن را بيك بار . و زغل الشيئ : از دهن انداخت آن چيز را . و زغل الام : شير مادر مكيد . و زغلت الناقة ببولها : كميز انداخت ماده شتر دفعه دفعه .
زغل
(
zoqal
) ا . ع . ج . زغلة .
زغلة
(
zoqlat
) ا . ع . مقدارى از كميز و جز آن كه يك دفعه ريخته مىشود . و آنچه از دهن انداخته شود از شرات و مانند آن .
و اندك از چيزى . يق : ازغل لى زغلة من سقائك اى صب لى شيئا . و كون . ج :
زغل .