زعيم
(
zaim
) ص . ع . ضامن و كفيل و پذرفتار . و مهتر و رئيس . ج : زعماء . و زعيم القوم : وكيل قوم و كسى كه از جانب آنها سخن گويد .
زغ
(
zaq
) ا . پ . زاغ و كلاغ .
زغ
(
zoqq
) ا . ع . گند بغل و گند بغل سياهان .
زغابة
(
zoq bat
) ا . ع . ريزهترين موهاى ريزهء زرد . و چيزى اندك . يق : ما اصبت منه زغابة يعنى نرسيد مرا از وى چيزى اندك . و بدون الف و لام : نام موضعى در نزديكى مدينهء طيبه .
زغابى
(
zoq b
) ا . ع . ريزهترين موهاى ريزهء زرد .
زغاد
(
zaqq d
) ص . ع . نهر زغاد :
جوى بسيار آب .
زغادب
(
zoq deb
) ا . ع . كفك بسيار .
و مرد ستبر روى و زشت منظر گنده لب .
زغار
(
zaq r
) ا . پ . زمين شور . و زمين نمناك و تر . و فرياد و فغان و داد و فرياد جهة استمداد . و نوعى از طعام و خوردنى .
و نان ارزان . و نان برنج . و عنب الثعلب و تا جريزى . و هر چيز زنگ زده مانند آئينه و و شمشير . و زغال افروخته . و اضطراب و بىآرامى . و سختى و محنت . و هر چيز رنگ گرفته .
زغار
(
zoq r
) ا . ع . كرم زمين و خراطين .
زغارچه
(
zaq r - ce
) ا . پ . آطريلال و رجل الغراب كه مردم طهران قازياغى گويند و يكى از سبز بهاى صحرائى مىباشد و از آن پلاو و آش و بورانى ترتيب مىدهند .
زغارغس
(
zaq rqas
) ا . پ . نوار پشمى كه بكنارههاى لباس مىدوزند . و زغرهء خز و سنجاب .
زغار كرم
(
zaq r - kerm
) ا . پ . كرم زمين و خراطين .
زغارو
(
zaq rov
) و (
zaq ru
) ا . پ .
جنده خانه و قحبه خانه و خانهء فواحش .
زغاره
(
zaq re
) ا . پ . گلغونه و غازهء زنان . و گاورس . و ارزن . و نان گاورس و ارزن .
زغاره
(
zoq re
) ا . پ . انگشت و زغال افروخته .
زغاريت
(
zaq rit
) ا . ع . فريادى كه زنان تازى در وقت خوشحالى و شعف مىنمايند . و هلهله .
زغاريدن
(
zaq ridan
) ف ل . پ . بانگ بر زدن و فرياد كردن .
زغازه
(
zaq ze
) ا . پ . نان ارزن و گاورس .
زغاس
(
zaq s
) ا . پ . بىآرامى و اضطراب كه بواسطهء عشق و محبت عارض مىشود .
زغاك
(
zaq k
) ا . پ . شاخهء درخت مو .
زغال
(
zoq l
) ا . پ . انگشت و چوب سوختهاى كه پيش از آنكه كاملا بسوزد آن را خاموش كرده باشند . و يك نوع ميوهء ترش مزهاى كه بزغال اخته معروف است . و زغال سنگ را شبرنگ گويند .
زغاو
(
zaq v
) ا . پ . زن قحبه و جنده .
و قحبه خانه و جنده خانه .
زغاوة
(
zoq vat
) ا . ع . صنفى از سياهان .
زغب
(
zoqb
) ص . ع . ج . از غب و زغباء .
زغب
(
zaqab
) ا . ع . پرز . و موى ريزهء زرد چوزه و جز آن . و پر ريزه . و آنچه اول نمايان شود از موى و پر . و آنچه باقى ماند از موى بر سر پير پس افتادن و تنك گرديدن موهاى سر او . و اخذ بزغبه يعنى گرفت اول و آغاز آن را .
زغب
(
zaqab
) م . ع . زغب الصبى زغبا ( از باب سمع ) : روئيد زغب آن كودك .
و كذلك الشيخ . و زغب الفرخ : زغب برآورد آن چوزه .
زغب
(
zaqeb
) ص . ع . صبى زغب :
كودك زغب برآورده . و كذلك صبى زغب الشعر .
زغب
(
zoqab
) ا . ع . كوه سپيد و سياهى آميخته . و شتر خاكسترى رنگ .
زغباء
(
zaqb '
) ص . ع . مؤنث ازغب يعنى زغب برآورد . ج : زغب .
زغبب
(
zoqbob
) ا . ع . مرد كوتاه بالاى بخيل .
زغبة
(
zoqbat
) ا . ع . جانورى كوچك مانند موش .
زغبج
(
zaqbaj
) ا . ع . بار زيتون دشتى كه مانند كنار خرد و در اول سبز و سپس سفيد و در آخر سياه و شيرين مىگردد با اندك تلخى و از آن رب سازند و در نانخورش به كار برند .
زغبد
(
zaqbad
) ا . ع . مسكه . و روغن تازه . و كف .
زغبر
(
zaqbar
) ا . پ . يك نوع گياهى كه مرو سپيد نيز گويند .
زغبر
(
zaqbar
) ا . ع . همگى از هر چيز .
زغبر
(
zaqbar
) و (
zoqbor
) ا . ع .
زغبر الثوب : پرزهء جامه . و كذلك زغبر الثوب .
زغبر
(
zaqbar
) و (
zeqbar
) ا . ع .
نوعى از درخت مرو باريك برگ .
زغبرة
(
zaqbarat
) م . ع . زغبر الثوب زغبرة : پرزه برآورد آن جامه .
زغبور
(
zoqbur
) ا . ع . نوعى از دده .
زغد
(
zaqd
) م . ع . زغد البعير