گرفت اول و همه و جملهء آن را . و نيز زبغ :
حمله و يورش .
زبغر
(
zabqor
) ا . پ . كسى كه دهان خود را پر باد كند و ديگرى دست بر آن زند تا صدا و آواز برآيد .
زبغر
(
zebqar
) ا . ع . گياهى خوشبو .
زبق
(
zabq
) م . ع . زبق لحيته زبقا ( از باب نصر و ضرب ) : بركند ريش او را .
و زبق الشيئ : آميخت آن چيز را . و زبق فلانا : بند كرد فلان را و بازداشت .
زبگر
(
zabgor
) ا . پ . زبغر .
زبل
(
zabl
) م . ع . زبل زرعه زبلا و زبولا ( از باب ضرب و نصر ) : نيرو داد كشت خود را . و كذا زبل الارض .
زبل
(
zebl
) ا . ع . سرگين .
زبل
(
zobol
) ع . ج . زبيل .
زبلان
(
zobl n
) ع . ج . زبيل .
زبلة
(
zoblat
) ا . ع . لقمه .
زبلة
(
zabalat
) ا . ع . چيزى . يق :
مارزاته زبلة يعنى كم نكردم چيزى را .
زبلدان
(
zebl - d n
) ا . پ . مزبله و زبيلدان و جائى كه در آن خاكروبه جمع مىكنند .
زبلوق
(
zabluq
) پ . كلمهء فحش و دشنام .
زبن
(
zabn
) ص . ع . بسيار راننده . و بيت زبن : خانهء دور و يكسوى از خانه هاى ديگر .
زبن
(
zabn
) م . ع . فروختن هر بار درختى را كه بر درخت باشد از روى تخمين بطور پيمانه او بيع كل ثمر على شجرة بتمر كيلا ( و الفعل من ضرب ) . و زبنت الناقة حالبها : راند آن ماده شتر دوشنده را با پاى خود . و قيل : الزبن بالثفنات و الركض بالرجل و الخبط باليد .
زبن
(
zebn
) ا . ع . حاجت . يق : قد اخذ زبنه من المال اى حاجته .
زبن
(
zaban
) ا . ع . جامهاى كه بر قطع خانه باشد مانند حجلة و مانند آن . و ناحيه .
و كرانه .
زبن
(
zaben
) ا . ع . سخت راندگى .
زبن
(
zabon
) ا و ص . پ . زبون .
زبن
(
zobonn
) ص . ع . سخت رانندهء بثفنات .
زبنة
(
zobonnat
) ا . ع . پاى شتر
زبنتان
(
zobonnat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه زبنتا الناقة : دو پاى شتر ماده .
زبنتر
(
zabantar
) ا . ع . مرد كوتاه بالا .
زشت روى كوتاه . و داهيه و بلا .
زبنترى
(
zabantar
) ا . ع . بلا و فتنه و داهيه .
زبنية
(
zebniyat
) ا . ع . ديو سركش .
و مردم سخت و درشت . و سرهنگ سلطان . و دوزخيان . ج : زبانية .
زبوبر
(
zabavbar
) ا . ع . اخذه بزبوبره : گرفت همهء آن را .
زبوجه
(
zabuje
) و
زبوخه
(
zabuxe
) ا . پ . خوشى و لذت جماع .
زبوده
(
zabude
) و (
zobude
) ا .
پ . گندنا و كراث . و بىخبرى و بىانتظارى .
زبور
(
zabur
) ا . ع . نبشة . ج : زبر .
و كتاب داود پيغمبر . و هر كتاب حكمت .
زبور
(
zobur
) ا . ع . ج . زبر .
زبور خوان
(
zabur - x n
) ص . پ .
آنكه بآواز خوش زبور مىخواند .
زبوز
(
zabuz
) ا . پ . گرداب در دريا .
زبول
(
zobul
) م . ع . زبل زبلا زبولا . مر . زبل .
زبول يافته
(
zobul - y fte
) ص . پ .
زمين قوت گرفتهء بواسطهء كود .
زبون
(
zabun
) ا و ص . پ . ناتوان و ضعيف و كم زور و عاجز و درمانده و بيچاره و خوار و پست و زيردست . و پسترين جنس از هر چيز و ضايع و بد . و مشكل و با زحمت .
و مغلوب و منهزم . و محبوس و گرفتار . و راغب و حريص و آزمند . و نالان و نالنده . و بيعانه و پولى كه پيشكى جهة خريدن چيزى مىدهند .
و مشترى كه چيزى را برغبت تمام بخرد .
زبون
(
zabun
) ا و ص . ع . گول و نادان و حريف و مقابل و بدين معنى اخير مولد است .
و چاهى كه در نورد و يا در ميانهء آن يعنى آنجا كه آب گرد آيد فرورفتگى باشد . و ناقة زبون : ماده شتر بسيار راننده و زننده مردم را . و حرب زبون : جنگى كه در آن بجهة كثرت و انبوه واقع كنند بعضى مردم مر بعضى را .
زبون
(
zabbun
) ا . ع . تكبر .
زبونات
(
zabbun t
) ا . ع . ج . زبونة .
زبون بافته
(
zabun - b fte
) ص . پ .
پارچهء نازك و سبك بافته شده .
زبونة
(
zabbunat
) ا . ع . كبر و غرور .
و بغى و سركشى و خودسرى . يق : رجل فيه زبونة و رجل ذو زبونة اى مانع جانبه . ج : زبونات .
زبونة
(
zabbunat
) و (
zobbunat
) ا .
ع . گردن و عنق .
زبونكش
(
zabun - koc
) ص . پ . زير دست آزار و عاجز آزار .
زبونى
(
zabuni
) ا . پ . ضعف و ناتوانى و سستى . و مرض و بيمارى . و عجز . و خوارى و ذلت .
زبهر
(
zebhar
) ا . پ . عاق و بيزارى پدر و مادر از فرزند . و زبهر كردن :
عاق كردن .
زبهر
(
za - bahr
) پ . مخفف از بهر و بمعنى آن .