زبر
(
zabr
) ص . پ . درشت و خشن ضد نرم .
زبر
(
zebr
) ا . ع . نبشته و مكتوب . ج :
زبور .
زبر
(
zabar
) ا و ص . پ . برو على . و بالا و بلند . و فوقانى . و فوق . و فتحه . و ناو نانوائى . و از زبر : از فوق و از بالا و بالاسر . و بلند . و زبر پرچين : خارهائى كه بر سر ديوار نهند .
زبر
(
zabar
) ا . ع . همه و تمام و بالكل و همگى . يق : اخذه بزبره اى با جمعه .
زبر
(
zebar
) ا . پ . سپر .
زبر
(
zebar
) م ف . پ . از بر و از حفظ و از ياد و بخاطر سپرده و به ياد نگاهداشته شده .
زبر
(
zobar
) و (
zobor
) ع . ج . زبرة .
زبر
(
zobor
) ع . ج . زبور .
زبر
(
zebber
) ص . ع . نيك قوى و توانا .
زبراء
(
zobr '
) ص . ع . مؤنث از بر زن بزرگ دوش و كتف .
زبراء
(
zabr '
) ا . ع . نام بقعهاى . و نام داه احنف بن قيس . المثل قد حاجت زبراء و كانت سليطة كلما غضت قال الاحنف كذلك فصارت مثلا .
زبر آب
(
zabar - b
) ا . پ . پردهاى كه بر روى آب راكد مىبندد .
زبرپوش
(
zabar - puc
) ا . پ . لحاف و هر چيز كه در وقت خوابيدن به روى آدمى پوشند و بالاپوش .
زبرة
(
zabrat
) ا . ع . خط و كتابت .
زبرة
(
zobrat
) ا . ع . دوش و پارهء از آهن . ج : زبر و زبر . و كتف مرد و شير .
و موى ابنوه ميان هر دو شانهء شير و جز آن .
و پتك آهنگر . و دو ستارهء روشن بر دو دوش اسد و آن منزل يازدهم از منازل قمر است .
زبرتنگ
(
zabar - tang
) ا . پ .
تنگ دويم زين اسب .
زبرج
(
zebrej
) ا . ع . آرايش از نگار و جواهر و جز آن . و زر و طلا . و ابر تنك با اندك سرخى .
زبرجد
(
zabarjad
) ا . ع . نوعى از زمرد .
و گوهرى سبز مايل بزردى كه به فارسى بسراق گويند .
زبرجدى
(
zabarjadi
) ص . پ . رنگ سبز مايل بزردى شبيه برنگ زبرجد .
زبردج
(
zabardaj
) ا . ع . زبرجد .
زبردست
(
zabar - dast
) ا و ص . پ .
صدر مجلس . و مردم توانا و صاحب قوت و قدرت و زورمند . و ظالم و متعدى . و بزرگ و پهلوان . و گستاخ . و موذى . و شديد .
و عالى .
زبردستى
(
zabar - dasti
) ا . پ .
ظلم و تعدى و زور و ستم و درشتى و سختى و جور و غلبه و شدت و برترى و استيلا .
زبرفوف
(
zabarfuf
) ا . پ . دشنام و نفرين .
زبرقان
(
zebreqan
) ا . ع . ماه . و مرد سبكريش . و لقب مردى .
زبرقة
(
zabraqat
) م . ع . زبرق نوبه زبرقة : رنگين كرد جامه را برنگ سرخ و يا زرد .
زبرگلويد
(
zabar - gelvid
) ا . پ .
ديگ .
زبرم
(
zebarm
) م ف . پ . ازبر و از حفظ و به ياد داشته و بخاطر نگاهداشته .
زبره
(
zobare
) ا . پ . پشتبند آهنين در .
زبرى
(
zebri
) ا . پ . درشتى و خشونت ضد نرمى .
زبرى
(
zabari
) ا . پ . ظلم و ستم و زبردستى و تعدى .
زبرين
(
zabarin
) ص . پ . منسوب به زير بالاتر و برتر و برين . و بالا ضد پائين . و منسوب بفتحه .
زبزب
(
zabzab
) ا . ع . نوعى از كشتى .
و جانورى شبيه بگربه . ج : زبازب .
زبزبة
(
zabzabat
) م . ع . خشم گرفتن و گريختن از جنگ .
زبط
(
zabt
) م . ع . زبط البط زبطا و زبيطا ( از باب ضرب ) : بانك كرد بط .
زبطانة
(
zabat nat
) ا . ع . لولهء ميان كاواك كه بدان با گلولهء گلين مرغان كوچك را شكار كنند .
زبطانه
(
zabt ne
) ا . پ . آنجاى ازاره كه بدسته نصب شود .
زبعباق
(
zebe'b q
) و
زبعبق
(
zaba'baq
) ا . ع . بدخلق .
زبعبك
(
zaba'bak
) و
زبعبكى
(
zaba'bakiyy
) ا . ع . مرد شوخ چشم بىباك كه از هر چه بوى گويند باك نداشته باشد .
زبعر
(
zab'ar
) ا . ع . نوعى از مرو .
زبعر
(
zab'ar
) و (
zeb'ar
) ا . ع .
گياهى خوشبو .
زبعراة
(
zab'ar t
) ص . ع . زن بدخو و درشت . و اذن زبعراة : گوش ستبر بسيار موى .
زبعرى
(
zeba'r
) ا و ص . ع . بدخو .
و آنكه بر روى موى بسيار دارد از مردم و شتر .
و مرد انبوه ابرو و انبوه ريش . و درختى در حجاز . و تمساح ماده . و حيوانى بزرگ كه پيل را بر شاخ خود بردارد .
زبعرى
(
zeba'r
) و (
zaba'r
) ص .
ع . درشت و كلان و تناور .
زبعرى
(
zab'ariyy
) ا . ع . نوعى از مرو .
زبعرى
(
zeb'ariyy
) ا . ع . نوعى از تير دراز پر .
زبغ
(
zabaq
) ا . ع . اخذه بزبغه :