زارهشت
(
z rohct
) و (
z rhoct
) ا .
پ . شت زردشت .
زارى
(
z ri
) ا . پ . ناله و فرياد و فغان و گريه و بانگ و فرياد براى استعانت و تضرع .
زارى
(
z ri
) ا . ع . سرزنشكننده و عتابكننده و ملامتكننده . و تهمتزننده .
و عيبگيرنده .
زاريانه
(
z riy ne
) ا . پ . سبب و جهة و باعث گريه و زارى و هر چيز كه موجب گريه و زارى گردد .
زاريدن
(
z ridan
) ف ل و م . پ . ناليدن و فرياد و فغان كردن . و دعا كردن . و تضرع كردن و گريهء با صدا كردن . و آزردن و تصديع دادن . و غمگين كردن .
زأزأة
(
za'zaat
) م . ع . زأزأه زأزأة :
ترسانيد او را . و زأز الظليم : هر دو بازو و سر و دم برداشته تيز رفت شتر مرغ نر . و زأزأ الشيئ : حركت داد آن چيز را .
زازال
(
z z l
) ا . پ . مرغى كوچك و سياه مانند پرستوك و پاچه كوتاه كه چون بر زمين نشيند نتواند برخيزد و آن را باد خوراك نيز گويند .
زازل
(
z zal
) ا . پ . ترش پالا .
زازية
(
z ziyat
) ا . ع . زمين درشت .
و پشتهء خرد .
زاژ
(
zaj ?
) ا . پ . خاشاك خرمن .
زاست
(
z st
) ا . پ . نام ولايتى .
زاستر
(
z star
) م ف و ص . پ . از آن سوتر و آن طرفتر و دور تر و پستر . و زياده . و جدا شده .
زاستن
(
z stan
) ف م . پ . بار آوردن و زادن و توليد كردن .
زاعب
(
z eb
) ا . ع . هادى بسيار رونده .
و سيركنندهء در زمين . و نوك نيزه . و نام جائى و يا نام مردى كه نيزه را بدان منسوب كنند .
زاعبى
(
z ebiyy
) ص . ع . سنان زاعبى : نيزهء منسوب بزاعب . و كذا رمح زاعبى .
زاعبيته
(
z ebiyyat
) ص . ع . رماح زاعبية : نيزههاى منسوب بزاعب و هى التى اذا هزت كان كعوبها يجرى بعضها على بعض .
زاعة
(
z at
) ا . ع . گروه سرهنگان . و آن جماعت از لشكر كه براى پيكار دشمن اول آماده شوند .
زاعر
(
z er
) ص . ع . بدخوى و بدخلق .
و آواره و دوره گرد .
زاعط
(
z et
) ص . ع . موت زاعط :
مرگ شتاب .
زاغ
(
z q
) ا . پ . كلاغ و غراب و پسترم و قچل و قژاوه . و جنسى از كبوتر كه سياه و سخت متحرك بود . و انحناى درونى كمان نزديك دو سر آن . و گوشهء كمان و آن پارهاى شاخ سياه باشد كه بر هر دو گوشهء كمان وصل كنند .
و زاگ . و فتنه و فساد و طغيان . و ميل و عطف و برگشت . و نام نوائى از موسيقى .
و نام يك نوع مخلوقى . و زاغ آبى : مرغى كه غواص نيز گويند . و زاغ پا سرخ :
كلاغ حلال گوشت .
زاغ
(
z q
) ا . ع . زاغ كوچك كه بسپيدى زند . ج : زيغان
زاغ پا
(
z q - p
) ا . پ . طعنه و سرزنش و ملامت و طنز .
زاغة
(
z qat
) ص . ع . قوم زاغة :
گروه مايل از حق . ج : زائغ .
زاغج
(
z qej
) ا . پ . كلاغ سياه منقار سرخ .
زاغ چشم
(
z q - cacm
) ص . پ .
كبود چشم .
زاغچند
(
z q - cand
) ا . پ . قلعهاى در تركستان .
زاغچه
(
z q - ce
) ا . پ . نوعى از كلاغ كوچك .
زاغ دل
(
z q - del
) ص . پ . سخت دل و قسى القلب .
زاغر
(
z qar
) و (
z qor
) ا . پ .
حوصله و چينهدان مرغ .
زاغ زبان
(
z q - zab n
) ا . پ . سياه زبان . و كسى كه در نفرين او اثرى باشد و سياهى زبان از محسنات اسب مىباشد .
زاغنول
(
z qnul
) ا . پ . افزارى آهنى سر كج و دستهدار كه بدان زمين را كنند و در جنگ نيز كار برند .
زاغوك
(
z qu
) ا . پ . مهرهء كمان گروهه يعنى كسى كه براى كمان گروهه گلوله كرده باشند .
زاغونه
(
z qune
) ا . پ . آن جاى از شمعدان كه در آن شمع نصب كنند و ماشوره .
زاغى
(
z qi
) ص . ع . كسى كه از حق و راستى ميل كند .
زاغية
(
z qiyat
) ا . ع . زن باحيائى كه مطيع شوهر خود باشد . و زن روسپى شهوتپرست .
زاغيچه
(
z qi - ce
) ا . پ . زاغچه .
زأف
(
za'f
) م . ع . زافه زأفا ( از باب فتح ) : شتابايند آن را .
زافرة
(
z ferat
) ا . ع . گروه مردم و لشكر . و ركن بنا . و شتر فربه . و مهتر بزرگ . و كمان . و زافرة السهم :
نزديك پيكان از تير و يا سواى جاى پر از تير و يا كم از دو ثلث جانب پيكان . و زافرة الرجل : ياران و خويشان مرد . و نيز زافرة : عمود و پشتى و هر چه چيزى بدان قوت گيرد . ج : زوافر . و منه زوافر المجد .
زافنة
(
z fenat
) ا . ع . ماده شتر لنگان . و زن آسان جماع . و زن رقاص .
زافه
(
z fe
) ا . پ . گياهى شبيه بسير كوهى . و خارپشت .