تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1731

مساهمون:

ص١٧٣١
معوج باشد . و موضعى در نزديكى بصره كه در آنجا جنگ جمل واقع شد .

زابى

(
z bi
) ص . پ . منسوب بزاب . و نام زابى : صفات خداوند عالم جل شأنه .

زابيان

(
z biy ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه نام دو رود كه در زير فرات واقع شده‌اند .

زابيدن

(
z bidan
) ف ل . پ . موصوف شدن بيك صفتى . و بهره‌مند شدن از چيزى .

زأت

(
za't
) م . ع . زاته زأتا ( از باب فتح ) : سخت خشمگين كرد او را .

زاج

(
z j
) ا . پ . زن نوزائيده تا مدت هفت روز . و زاگ كه جسمى است كسانى و بلورى . و زاج ابيض و يا زاج سفيد : جسمى كانى كه باصطلاح كيميا سولفات پتاس و آلومين گويند . و زاج سبز : باصطلاح كيميا سولفات آهن . و زاج كبود : كات كبود كه باصطلاح كيميا سولفات مس باشد .

زأج

(
za'j
) م . ع . زاج بينهم زأجا ( از باب فتح ) : بر آغالانيد ميان ايشان را و برانگيخت بعضى را بر بعضى .

زاج

(
z j
) ا . ع . معرب زاگ و بمعنى آن .

زاجر

(
z jer
) ص . ع . برانگيزندهء بر كارى . و ابو زاجر : كلاغ .

زاجرات

(
z jer t
) ا . ع . ملائكة موكل برابر و باد . قوله تعالى :
فَالزَّاجِراتِ زَجْراً
اى الملائكة تزجر السحاب زجرا .

زاجسور

(
z j - sur
) ا . پ . جشن و سورى كه در ايام زائيدن زن و ولادت كودك نوزائيده گيرند .

زاجل

(
z jel
) ا . پ . درخت آگ .

زاجل

(
z jal
) و

رأجل

(
za'jal
) ا . ع . آب منى . و منى شترمرغ . و آبى كه از كون شترمرغ در هنگام حضانت بيضه فرو رود . و نوعى از داغ كردن شتر . و نى نيزه . و نيزهء كوتاه .

زاجل

(
z jel
) ا . ع . مرد بلند آواز . و حمام الزاجل : كبوترى كه آن را از دور رها كرده باشند و آنكه پيش پيش گله پرد . و كبوتر دور پرواز .

زاجل

(
z jel
) و (
z jal
) ا . ع . چوب سربند مشك . و حلقهء آهن بن نيزه . و قائد لشكر . ج : زواجل . و نام اسبى .

زاجور

(
z jur
) ا . پ . زاجسور و جشن هنگام ولادت .

زاجه

(
z je
) ا . پ . زاچه .

زاجى

(
z ji
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب و متعلق بزاج .

زاجى

(
z ji
) ص . ع . حقير و اندك و دون و فرومايه .

زاجى

(
z jiyy
) ص . ع . حاضر . و ساعى . و سهل الحصول . و سياه برنگ زاج .

زاچه

(
z ce
) ا و ص . پ . زن نوزائيده تا مدت هفت روز .

زاحف

(
z hef
) ا و ص . ع . شتر سپل كشان رونده از ماندگى . و آنكه به شكم راه رود . ج : زواحف . و سهم زاحف : تير غيژان روندهء تا بنشابه . و از اعلام است .

زاحفة

(
z hefat
) ا . ع . ماده شتر سپل كشان روندهء از ماندگى . ج : زواحف .

زاخر

(
z xer
) ا . ع . شرف بلند . و مرد شادمان .

زاخر

(
z xer
) ص . ع . بحر زاخر : درياى بسيار آب . و فلان عرقه زاخر اى كريم ينمى .

زاخف

(
z xef
) ص . ع . مرد متكبر .

زاخل

(
z xel
) ا . پ . درخت زقوم كه درختى است در جهنم و ميوهء آن سرهاى شياطين است .

زاخورش

(
z - xorec
) ا . پ . قتين يعنى زن كم‌خور كه طعام اندك خورد .

زاد

(
z d
) ا . پ . آزاد نقيض بنده .

زاد

(
z d
) ا و ص . پ . زاده و مولود . و نسل و نژاد . و فرزند . و تولد و ولادت . و سال . و عمر . و دين‌دار و متدين و صالح و كره . و زاد خاطر : شعر و سخنى كه از دل خيزد . و آدمىزاد : كسى كه از نسل آدم باشد . و پريزاد : آنكه از نسل پرى باشد . و زن رعنا و صاحب جمال . و نام دختر دارا و پريزاتيس يونانيها مأخوذ از همين پرىزاد است . و بزاد برآمده : سالخورده . و مادرزاد : عريان و برهنه مثل طفلى كه از شكم مادر در آمده باشد . و خلقى . و بدزاد : پست نژاد . و پاكزاد : پاك‌نژاد و نجيب .

زأد

(
za'd
) م . ع . زاده زأدا ( از باب فتح ) : ترسانيد او را . و زءد فلان ( مجهولا ) : ترسانيده شد فلان .

زاد

(
z d
) ا . ع . توشه و خوراك و ذخيرهء سفر .

زاد

(
z d
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - توشه . و زاد راه : توشه و ذخيره‌اى كه در سفر با خود برميدارند .

زاد الله

(
z dall h
) پ . كلمهء دعاى مأخوذ از تازى - دراز باد و خدا افزون كناد .

زاد بر زاد

(
z d - bar - z d
) م ف . پ . پشت بر پشت و ابا عن جد و نسل بر نسل .

زاد بود

(
z d - bud
) و

زاد بوم

(
z d - bum
) ا . پ . مولد و محل تولد و جائى كه شخص در آنجا زاده شده .

زادخر

(
z d - xor
) ص . پ . زادخور و پير فرتوت .

زادخو

(
z dxu
) و (
z dxov
) ص . پ . پير سالخورده .

زاد خواست

(
z dx st
) ص . پ . پير فرتوت . و كسى كه از كم خوراكى
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1731 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )