ذفاريق
(
zaf riq
) ع . ج . ذفروق .
ذفاف
(
zaf f
) ا . ع . اثبات قتل جريح و زود كشتن آن .
ذفاف
(
zaf f
) م . ع . ذف ذفا و ذففا و ذفافا . مر . ذف .
ذفاف
(
zef f
) و (
zaf f
) ا . ع . چيزى .
يق : ما ذاق ذفافا . و كذلك ذفافا .
ذفاف
(
zef f
) م . ع . ذافه مذافة و ذفافا : كشت خسته را . و كذا ذاف عليه و ذاف له و ذف ذفا و ذفافا . مر .
ذف .
ذفاف
(
zef f
) ا . ع . ما فيه ذفاف :
نيست در آن چيزى كه بدان تعلق گيرد .
ذفاف
(
zef f
) و (
zof f
) ا . ع . زهر كشنده . و آب اندك و يا بلت و ترى . ج :
ذفف .
ذفاف
(
zof f
) ص . ع . سريع . و خفيف و سبك . و خفاف ذفاف : از اتباع است .
ذفافة
(
zof fat
) ا . ع . از اعلام است .
ذفة
(
zaffat
) ا . ع . واحد ذف يعنى يك گوسپند .
ذفذفة
(
zafzafat
) م . ع . ذفذفه ذفذفة : كشت خسته را . و نيز ذفذفة :
خراميدن .
ذفر
(
zafar
) ا . ع . بوى تند و تيز خوش و يا ناخوش . و بوى گندهء بغل . و بوى ناخوش .
و آب فحل .
ذفر
(
zafar
) م . ع . ذفر ذفرا ( از باب سمع ) : بوى آمد .
ذفر
(
zafer
) ص . ع . مرد گنده بغل . و مسك ذفر : مشك تيز بوى .
ذفر
(
zeferr
) و (
zeffarr
) ا . ع . صلب و سخت . و شتر ذفرى كه بزرگ باشد . و بزرگ خلقت . و جوان چابك دراز بالا و تمام بدن .
ذفراء
(
zafr '
) ا و ص . ع . ترهء بهارى بدبوى كه شتر آن را نخورد . و مؤنث اذفر .
كتيبة ذفراء : لشكرى كه بوى زنگ آهن دارد .
ذفرة
(
zafarat
) ا . ع . بوى تند و تيز خوش و يا ناخوش . و بوى گندهء بغل . و بوى ناخوش . و آب فحل .
ذفرة
(
zaferat
) ا و ص . ع . يك نوع گياهى .
و روضة ذفرة : مرغزار بويا .
ذفرة
(
zeferrat
) ا . ع . ماده شتر نجيب .
و ماده شتر بزرگ ذفرى . و خر دفزك درشت خلقت .
ذفروق
(
zofruq
) ا . ع . قمع خرما .
ج : ذفاريق .
ذفرى
(
zefr
) ا . ع . پس سر و گردن .
و پس گوش شتر كه خوى كند و يا عام است .
و يق : هذه ذفرى اسيلة اى ملساء بلا تنوين لان الفها للتانيث . ج : ذفريات و ذفارى (
zaf r
) و ذفارى (
zaf riyy
) .
ذفريات
(
zefray t
) ع . ج . ذفرى .
ذفط
(
zaft
) م . ع . ذفط الطائر ذفطا ( از باب ضرب ) : برجست آن مرغ بر مادهء خود . و كذلك ذفط التيس و ذفط الذباب يعنى ريد مگس .
ذفطسة
(
zaftasat
) م . ع . ذفطس الرجل ذفطسة : ضايع كرد آن مرد مال خود را .
ذفف
(
zafaf
) م . ع . ذف ذفا و ذفافا و ذففا . مر . ذف .
ذفف
(
zofof
) ع . خ . ذفاف و ذفاف .
ذفكر
(
zafkar
) ا . پ . فطر اساليون كه تخم كرفس كوهى باشد .
ذفل
(
zefl
) و (
zafl
) ا . ع . قطران تنك .
ذفوط
(
zafut
) ا . ع . سست و ناتوان .
ذفيف
(
zafif
) ا و ص . ع . سريع سبك .
و سبك بر روى زمين . و طاعون ذفيف :
طاعون زود كشنده . و مرگ . و خفيف ذفيف : سبك زود : و يا از اتباع است . و نيز ذفيف : نام مردى .
ذفيفة
(
zafifat
) ص . ع . سريع و سبك .
و صلوة خفيفة ذفيفة : نماز شتاب و سبك مانند نماز مسافر .
ذقاحة
(
zoqq hat
) ا . ع . متهمكنندهء كسى بر گناهى كه نكرده باشد .
ذقذاق
(
zaqz q
) ا . ع . تيز زبان زود گوى كه در آن شتاب زدگى باشد .
ذقط
(
zaqt
) و (
zoqt
) م . ع . ذقط الطائر ذقطا و ذقطا ( از باب ضرب ) :
بر جست آن مرغ بر مادهء خود . و ذقط الذباب : ريد مگس .
ذقط
(
zaqet
) ا . ع . مرد خشمناك .
ذقط
(
zoqat
) ا . ع . مگس ريزه . ج :
ذقطان .
ذقطان
(
zaqt n
) ا . ع . مرد خشمناك .
ذقطان
(
zeqt n
) ع . ج . ذقط .
ذقطة
(
zoqatat
) ص . ع . رجل ذقطة :
مرد پليد .
ذقن
(
zaqn
) م . ع . ذقنه ذقنا ( از باب نصر ) : گم كرد او را . و نيز زد بر زنخ او . و ذقن على يده : نهاد زنخ خود را بر دست خود . و كذا ذقن على عصاه .
و ذقن فلانا : زد بر پس گردن فلان به كف دست خود .
ذقن
(
zeqn
) ا . ع . پير فانى . و زنخ .
ذقن
(
zoqn
) ع . ج . اذقن و ذقناء .
ذقن
(
zaqan
) ا . ع . زنخ ( مذكر است ) .
ج : اذقان و ذقون . المثل : مثقل استعان بذقنه :
دربارهء شخصى گويند كه از خوارتر از خودش يارى جويد و اصله البعير يحمل عليه ثقل فلا يقدر ينهض فيعتمد بذقنه على الارض .