بر مادر رسته . و يا شاخ خرما بر تنهء خرما بن برآمده .
ركابخانه
(
rek b - x ne
) ا . پ .
شربتخانه . و دولابچه و گنجينه .
ركابدار
(
rek b - d r
) ا . پ . جلودار .
و پيادهاى كه همراه سوار به راه رود . و كسى كه پياله و نعلبكى نگه مىدارد . و آبدار .
ركاب دوال
(
rek b - dov l
) ا . پ .
بند ركاب و تسمهء ركاب .
ركابى
(
rek bi
) ا . پ . پياله و نعلبكى .
و طبقچه . و اسب جنيبت و كتل . و زير ركابى .
و شمشيرى كه بر پهلوى اسب بندند .
ركابى
(
rek biyy
) ص . ع . زيت ركابى : روغن زيتون كه از شام آورند و انما قيل ركابى لانه يحمل من الشام على الابل .
ركابى مذهب
(
rek bi - mazhab
) ا .
پ . طفيلى .
ركاز
(
rek z
) ا . ع . مالى كه خداوند عالم در كانها موجود كرده . و مال پنهان كردهء اهل جاهليت در زمين . و گنج و دفينهء در زير زمين . و پارههاى سيم و زر در كان . ج :
ركائز .
ركاس
(
rek s
) ا . ع . رسنى كه بر مهار شتر نر بسته و بند هر دو دست آن را بدان بندند و تنگ كنند تا سر آن معلق ماند .
ركاسة
(
rak sat
) و (
rek sat
) ا . ع .
چوبى سر كج و يا رسن و جز آن مانند اخيه كه در زمين نيك فرو برند و ستور را بر آن بندند .
ركاسه
(
rok se
) و
ركاشه
(
rok ce
) ا . پ . ابو مدلج و خار پشت تيرانداز كه خارهاى خود را چون تير اندازد .
ركاض
(
rek z
) م . ع . راكضه مراكضة و ركاضا . مر . مراكضة .
ركاك
(
rek k
) ع . ج . رك و رك و ركيكة . و ج . ركيك .
ركاك
(
rok k
) و
ركاكة
(
rok kat
) ا . ع . مرد ناكس و سست راى . و آنكه بر اهل خود غيرت ندارد و يا اهل وى مهابت او نكنند . الحديث : انه صلى الله عليه و آله لعن الركاكة .
ركاكة
(
rok kat
) ا . ع . زن ناكس و سست راى و بىغيرت .
ركاكة
(
rak kat
) م . ع . رك ركا و ركاكة ( از باب ضرب ) : سست راى و بىغيرت گرديد . و رك الشيئ : سست و تنك شد آن چيز .
ركاكت
(
rak kat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عمل قبيح و كار زشت . و قباحت .
و سستى . و زشتى . و ركاكت داشتن :
زشتى و قباحت داشتن و زشت بودن .
ركال
(
rakk l
) ا . ع . گندنا فروش و ركل فروش .
ركام
(
rak m
) و (
rok m
) ا و ص .
ع . ريگ توده . و ابر بر هم نشسته . و قطيع ركام : گلهء بزرگ .
ركان
(
rak n
) ص . پ . كسى كه از روى خشم و قهر با خود آهسته آهسته سخن گويد .
ركانة
(
rak nat
) م . ع . ركن ركانة و ركونة ( از باب كرم ) : استوار رأى گشت . و آهسته و آرميده گرديد و صاحب وقار شد .
ركانة
(
rok nat
) ا . ع . ابن عبد يزيد بن هاشم بن مطلب كه در روز فتح مكه ايمان آورد و كان من اشد الناس و قد صارعه النبى صلى اللّه عليه و آله .
ركايا
(
rak y
) ع . ج . ركية .
ركائب
(
rak eb
) ع . ج . ركاب .
ركائز
(
rak ez
) ع . ج . ركاز .
ركائل بن آدم
(
rok elobne - dam
) ا . ع . نام يكى از پسران آدم و بعضى آن را برادر زادهء شيث دانند .
ركب
(
rakb
) ا . ع . شتر سواران ده عدد و افزون و گاهى بر اسب سواران هم اطلاق شود . ج : اركب و ركوب . و موش .
ركب
(
rakb
) ص . ع . ج . راكب .
ركب
(
rakb
) م . ع . ركبه ركبا ( از باب نصر ) : زد بر زانوى آن و يا موى آن را گرفته زانوى خود را بر پيشانى وى زد . و يا پيشانى او را بزانوى او زد .
ركب
(
rakab
) ا . ع . زهار و بن آن . و فرج . و ظاهر فرج . و بن ران كه بر آن گوشت فرج است و خاص است زنان را و يا در مرد و زن هر دو شامل مىشود . ج : اركاب .
و ج ج : اراكيب .
ركب
(
rakab
) م . ع . ركبه ركبا و ركوبا و مركبا ( از باب سمع ) : بر نشست آن را . و ركب الذنب : گناه ورزيد .
و ركب فلان : كلان زانو گرديد فلان . و و ركب الدين ركوبا : بسيار وام گرفت .
و ركبه الدين : بسيار شد او را وام . و ركب الدابة و عليها و السفينة و فيها ركوبا و مركبا : برآمد بر آن ستور و بر آن كشتى .
ركب
(
rokab
) ع . ج . ركبة .
ركب
(
rokob
) ع . ج . ركاب . و ج .
ركيب .
ركباة
(
rakb t
) ص . ع . ناقة ركباة :
ماده شتر صالح برنشستى و ماده شتر رام .
ركبات
(
rokb t
) و (
rakob t
) و (
rokob t
) ع . ج . ركبة .
ركبان
(
rokb n
) ع . ج . راكب . و ركبان السنبل : آنچه از غلاف گندم اول برآيد و آن ريشههائى است كه بر خوشه باشد .
ركبان
(
rakab ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه بن هر دو ران كه بر آن گوشت فرج است و خاص است زنان را و يا شامل مرد و زن هر دو مىباشد .